Istota interpretacji:

Czy w zaistniałej sytuacji, w której wnioskodawczyni spełnia przesłanki przysposobienia, zasadne jest negowanie przez Urząd Skarbowy ulgi podatkowej na dzieci, które ma pod opieka prawną? Czy biorąc pod uwagę wykładnię celowościową przysposobienia, odliczona przez wnioskodawczynię ulga podatkowa może być zatwierdzona?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni wraz z mężem od 9 września 2005r. tworzy rodzinę zastępczą dla dwóch dziewczynek. Rodzice biologiczni dzieci postanowieniem sądu zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej i otrzymali zakaz osobistej styczności z dziećmi. Dnia 20 listopada 2006r. wnioskodawczyni wraz z mężem zostali przez sąd ustanowieni opiekunami prawnymi dziewczynek. Wnioskodawczyni wskazuje na swój wkład w wychowywanie dzieci, a w szczególności konieczność opieki lekarskiej, psychologicznej i innej. Podkreśla, iż dziewczynki są traktowane na równi z dziećmi własnymi. Tak jak one mają obowiązki i prawa, uczestniczą wraz z rodziną wnioskodawczyni w uroczystościach rodzinnych i przez wszystkich krewnych są akceptowane i kochane. Stwierdza, iż opieka nad dziewczynkami wymagała od wnioskującej znacznie większego zaangażowania niż wkładane do tej pory w wychowanie biologicznych dzieci, a w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym nie jest zdefiniowane pojęcie "przysposobienia".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałej sytuacji, w której wnioskodawczyni spełnia przesłanki przysposobienia, zasadne jest negowanie przez Urząd Skarbowy ulgi podatkowej na dzieci, które ma pod opieka prawną...
Czy biorąc pod uwagę wykładnię celowościową przysposobienia, odliczona przez wnioskodawczynię ulga podatkowa może być zatwierdzona...

Zdaniem wnioskodawczyni zaistniała sytuacja prawna jej rodziny jest równorzędna z sytuacją rodzin przysposabiających dzieci. Jeżeli dzieci, dla których są jedynymi opiekunami prawnymi, są przez nich traktowane i uznawane jak własne, przy równoczesnym uwzględnieniu spełnianych przesłanek przysposobienia, powinny być traktowane na równi z jej dziećmi biologicznymi.

Wnioskodawczyni analizując wykładnię celowościową przysposobienia, stwierdza brak różnic między sposobem wychowywania dzieci biologicznych i objętych opieką, a wręcz podkreśla, że praca z przyjętymi przez nich dziewczynkami wymaga szczególnej troski, która jest im przez rodzinę wnioskodawczyni zapewniona i indywidualnego potraktowania ze strony państwa.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), podatnik wychowujący w roku podatkowym własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy ma prawo odliczyć od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27 i pomniejszonego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne określoną kwotę stanowiącą iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek tj. 1.145,08 zł na jedno dziecko po zmianach wprowadzonych ustawą z 5 czerwca 2007r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 191, poz. 1361).
Aby móc skorzystać z ulgi należy zatem:

• osiągać dochody opodatkowane według skali podatkowej,
• wychowywać w roku podatkowym dzieci własne lub przysposobione,
• wykazać podatek (po odliczeniu składki na ubezpieczenia zdrowotne).
  
  

Uprawnienie do ulgi związane jest z wychowywaniem przez podatnika:

1. dzieci małoletnich;
2. dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny;
3. dzieci do ukończenia 25 lat uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach - Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości nie powodującej obowiązku zapłaty podatku.
   
   

Zgodnie z art. 121 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964r. Nr 9, poz. 59 ze zm.), przez przysposobienie powstaje między przysposabiającym a przysposobionym taki stosunek, jak między rodzicami a dziećmi. W myśl art. 117 § 1 ww. Kodeksu przysposobienie następuje przez orzeczenie sądu opiekuńczego na żądanie przysposabiającego. Przysposobienie to w sensie prawnym przyjęcie obcego dziecka do rodziny. Dziecko uzyskuje wszystkie przywileje członka rodziny, a rodzice otrzymują nad nim władzę rodzicielską. Przysposobienie nie oznacza wzięcia dziecka "na wychowanie", lecz przyjęcie go jako własnego dziecka.
Pociąga natomiast za sobą szereg skutków prawnych, takich jak:

• zmiana nazwiska dziecka na to, które posiadają rodzice adopcyjni (sporządzany jest nowy akt urodzenia dziecka), (art. 122 ww. Kodeksu)
• nabycie przez przysposobionego wszystkich praw majątkowych związanych z nową rodziną (włącznie z dziedziczeniem), (art. 121 ww. Kodeksu)
• ustanie wszelkich praw i zobowiązań dziecka wobec rodziny naturalnej i nabycie tychże w stosunku do rodziny adopcyjnej (np. prawa alimentacyjne) (art. 123 ww. Kodeksu).
  
  

Zatem pełne przysposobienie dziecka oznacza wzięcie przez rodziców adopcyjnych całkowitej odpowiedzialności za rozwój i wychowanie dziecka, tak jak ma to miejsce w przypadku dziecka własnego.

Natomiast z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem zostali ustanowieni opiekunami prawnymi dwóch dziewczynek i bardzo angażują się w ich wychowanie. Jednak nie można uznać, że tego rodzaju opieka jest równorzędna z sytuacją rodzin przysposabiających dzieci, nawet jeśli dzieci pozostające pod opieką rodziny wnioskodawczyni są traktowane jak własne. Jednym z warunków skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania dzieci na podstawie art. 27f ustawy podatkowej jest ich przysposobienie, a tego warunku wnioskodawczyni nie spełnia.Bez znaczenia, dla możliwości skorzystania z odliczenia, pozostaje faktyczny wkład wnioskodawczyni w wychowywanie dzieci.

W związku z powyższym nie można było uznać jej stanowiska zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.