• w części dotyczącej spełnienia przez lokal mieszkalny warunków do skorzystania z ulgi odsetkowej- prawidłowe,
• w części dotyczącej konieczności bycia współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, w celu skorzystania z ulgi odsetkowej- nieprawidłowe.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 06 lutego 2008 r. znak ILPB2/415-308/07-2/JK na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków (uzupełnienia wniosku o własne stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 15 lutego 2008 r., a w dniu 22 lutego 2008 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 25 października 2005 r. Bank X Spółka Akcyjna udzielił Wnioskodawczyni oraz osobie trzeciej kredytu przeznaczonego na zakup na rynku pierwotnym od dewelopera lokalu mieszkalnego. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 30 maja 2006 r. ww. osoba trzecia kupiła od dewelopera lokal mieszkalny. Zgodnie z dowodem osobistym Wnioskodawczyni jej stałym miejscem zamieszkania jest adres ww. lokalu stanowiącego własność osoby trzeciej (współkredytobiorcy). Lokal mieszkalny znajduje się w jednym z sześciu budynków, w których wskazany inwestor - Spółka z o.o., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zmienił sposób użytkowania budynków z koszarowych na mieszkalne wielorodzinne wraz z kotłownią, miejscami parkingowymi, infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu. Proces inwestycyjny prowadzony był na podstawie decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta z dnia 13 maja 2005 r., na mocy której przeniesiono decyzję pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie zespołu sześciu budynków koszarowych z przeznaczeniem na budynki wielorodzinne wraz z wykonaniem sieci i przyłącza gazu niskiego ciśnienia do przebudowanych budynków. Zgodnie z zawiadomieniem wydanym z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia 15 września 2005 r., dla nieruchomości położonych we wskazanym wniosku, zostały nadane nowe numery porządkowe. Prawomocną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 4 maja 2006 r. udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego. W ww. budynku koszarowca firma deweloperska pozostawiła fundamenty, nośne ściany zewnętrzne, a cała reszta została rozebrana. W taką bryłę wpisano nową funkcję mieszkalną, podstawą której był projekt budowlany. Zaprojektowano nowy rozkład pomieszczeń, nowe ściany działowe, nową elewację m.in. poprzez dodanie oraz zamurowanie otworów pod nowa stolarkę, nowe warstwy pokrycia oraz konstrukcję dachu i klatki schodowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisany przez Wnioskodawczynię lokal mieszkalny podlega uldze podatkowej oraz czy musi Ona zostać współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, aby mogła skorzystać z ulgi odsetkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, lokal mieszkalny podlega uldze podatkowej. Stanowisko Zainteresowana popiera następującymi aktami prawnymi: art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 118 ), który wskazuje, że zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego jest podjęcie, bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowia, higieniczno - sanitarne, ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń, co należy rozumieć, że obiekt budowlany może wymagać uprzedniego przystosowania do nowych wymagań. Wynikać z tego może, iż zajdzie konieczność przebudowy obiektu budowlanego związana ze spełnieniem ostrzejszych warunków technicznych niż poprzedni sposób użytkowania, co ma miejsce w ww. przypadku. Wskazuje również na art. 3 pkt 7a cytowanej powyżej ustawy, że przebudową jest wykonanie robót w wyniku, których mogą zostać dokonane zmiany m.in. układu funkcjonalnego, zmiany elewacji, formy i pokrycia dachu, nie naruszając przy tym podstawowych parametrów obiektu takich jak kubatura, wysokość, długość i szerokość. W opisanym przypadku budynku koszarowca firma deweloperska pozostawiła fundamenty, nośne ściany zewnętrzne, a całą resztę rozebrała. W taką bryłę wpisano nową funkcję mieszkalną podstawową, której podstawą był projekt budowlany. Zainteresowana wskazuje we wniosku, że zaprojektowano nowy rozkład pomieszczeń, nowe ściany działowe, nową elewację m.in. poprzez dodanie oraz zamurowanie otworów pod nową stolarkę, nowe warstwy pokrycia oraz konstrukcję dachu i klatki schodowej W piśmie uzupełniającym do wniosku Wnioskodawczyni powołuje się na art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdza, że poniosła w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu, który to został udzielony Zainteresowanej. Kredyt został udzielony na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, o czym świadczy umowa kredytowa z dnia 25 października 2005 r. Wnioskodawczyni wskazuje adres swojego stałego miejsca zamieszkania zgodny z posiadanym dowodem osobistym i oświadcza, że nie musi być współwłaścicielem, aby skorzystać z ulgi odsetkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w części dotyczącej spełnienia przez lokal mieszkalny warunków do skorzystania z ulgi odsetkowej uznaje się za prawidłowe, w części dotyczącej konieczności bycia współwłaścicielem do lokalu mieszkalnego, w celu skorzystania z ulgi odsetkowej za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 26b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy odlicza się faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1. budową budynku mieszkalnego albo
2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

W myśl art. 26b ust. 2 ustawy odliczenie, o którym mowa powyżej, stosuje się, jeżeli:

1. kredyt (pożyczka) został udzielony podatnikowi po dniu 1 stycznia 2002 r.,
2. kredyt (pożyczka) był udzielony przez podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa bankowego albo przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych do udzielania kredytów (pożyczek), a z umowy kredytu (pożyczki) wynika, że dotyczy on jednej z inwestycji wymienionych w ust. 1,
3. inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w razie braku tego planu - określonym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej na podstawie obowiązujących ustaw,
4. inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, którego budowa została zakończona nie wcześniej niż w 2002 r., a ponadto w przypadku inwestycji:
   1. o których mowa w ust. 1 pkt 1 albo pkt 4 zakończenie nastąpiło przed upływem trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zgodnie z prawem budowlanym uzyskano pozwolenie na budowę, nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne lub przebudowę (przystosowanie) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, i zostało potwierdzone określonym w przepisach prawa budowlanego pozwoleniem na użytkowanie budynku mieszkalnego, a w razie braku obowiązku jego uzyskania - zawiadomieniem o zakończeniu budowy takiego budynku,
   2. o których mowa w ust. 1 pkt 2 albo pkt 3 - została zawarta umowa o ustanowieniu spółdzielczego własnościowego lub lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo umowa w formie aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego, o przeniesieniu na podatnika własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, której jedną ze stron jest podatnik.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż na fundamentach koszarów powstał budynek mieszkalny. Inwestor Deweloper zachował również ściany zewnętrzne nośne. Cała reszta dotychczasowego budynku została natomiast rozebrana i na tym miejscu powstał nowy budynek mieszkalny. Należy więc uznać, że przedmiotowy lokal znajduje się w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym i został wybudowany przez osobę w ramach wykonywania przez nią działalności gospodarczej. Lokal taki jest więc lokalem, w którym mowa w art. 26b ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustosunkowując się do drugiej części pytania zawartego we wniosku, dotyczącego konieczności bycia współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, stwierdzić należy co następuje. Jak stanowi art. 26b ust. 2 pkt 4 lit b) ustawy jednym z warunków uprawniających do skorzystania z ulgi jest zawarcie umowy o ustanowieniu spółdzielczego własnościowego lub lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo umowy w formie aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego, o przeniesieniu na podatnika własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, której jedną ze stron jest podatnik. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni nie stała się właścicielką (współwłaścicielką) lokalu mieszkalnego. Nie zostały więc spełnione warunki pozwalające na korzystanie z ulgi odsetkowej. Sam fakt zameldowania Wnioskodawczyni w przedmiotowym lokalu nie ma wpływu na prawo do odliczeń.

Tutejszy organ wskazuje, że przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, Wnioskodawczyni podała Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 118 ustawy Prawo budowlane, jako przepis, który umożliwia zakwalifikowanie nowego lokalu mieszkalnego dla potrzeb skorzystania z ulgi odsetkowej. Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawczyni miała na uwadze treść ustawy opublikowanej w Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ustawy Prawo budowlane.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.