W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Prezes Spółki ma miejsce zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych na terenie Niemiec. Funkcję swą pełni na podstawie powołania (bezumownie). Spółka ma siedzibę w Polsce. Prezes przebywa w Polsce do 183 dni. Osoba ta pełni rolę reprezentującą firmę, spotyka się z kontrahentami, uzgadnia warunki umów, dostaw, realizacji zamówień, zleceń. Za wykonaną pracę spółka chciałaby wypłacać mu wynagrodzenie, które byłoby ustalone przez wspólników Spółki podczas walnego zgromadzenia kończącego rok 2007. Wynagrodzenie byłoby wypłacane na podstawie wystawionej faktury z niemieckiej firmy prezesa.

Pismem z dnia 24.01.2008 r. Nr IPPB2/415-417/07/RL wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia i sprecyzowania stanu faktycznego oraz pytania.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie (data wpływu uzupełnienia 13.02.2008 r.), wskazując, iż zapytanie dotyczy roku 2008 i lat przyszłych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w stosunku do prezesa nie powstanie obowiązek podatkowy od przychodów z tytułu ww. wynagrodzenia?
2. Czy zgodnie z polsko - niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania płatność za fakturę za usługi zarządczo - doradcze prezesa można sklasyfikować jako zyski z działalności gospodarczej nie podlegające opodatkowaniu u źródła?
3. Czy istnieje możliwość wypłacania wynagrodzenia prezesowi na podstawie jego faktury i czy taka faktura jest kosztem uzyskania przychodu dla spółki?
4. Czy wystawiona faktura za ww. usługi świadczone przez obcokrajowca w podatku od towarów i usług będzie rozliczana w Spółce z o.o. jako import usług?
   
   

Odpowiedź na pytanie Nr 1 i 2 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej.

Wniosek w zakresie pytań Nr 3 i 4 zostanie rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi.

Zdaniem wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prezes ma miejsce zamieszkania na terytorium Niemiec, a zatem nie jest polskim rezydentem co oznacza, że w Polsce podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Art. 13 pkt 2, 6 - 9 powyższej ustawy stanowi, iż przychody uzyskane na terytorium Polski przez osobę, która nie jest polskim rezydentem z tytułu działalności wykonywanej osobiście co do zasady - podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu, stanowi o tym art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z dyspozycją ustawodawcy powyższą zasadę należy stosować z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobranie podatku zgodnie z tą umową możliwe jest pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej, czyli tzw. certyfikatem rezydencji. Zastosowanie ma również umowa z dnia 14 maja 2003 roku między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku.

Jeżeli prezes zarządu jest obcokrajowcem ma miejsce zamieszkania oraz centrum interesów gospodarczych i osobistych na terenie Niemiec oraz posiada certyfikat rezydencji wystawiony przez odpowiedni organ podatkowy Niemiec to podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zgodnie z umową polsko-niemiecką o unikaniu podwójnego opodatkowania zyski z działalności gospodarczej nie będą podlegały opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze. zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.
   
   

Powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

Przepisy art. 3 ust. 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisaną w Berlinie dnia 14.05.2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), wynika, iż wynagrodzenia członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Z art. 24 ust. 1 lit. a) ww. umowy wynika, iż w przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Republice Federalnej Niemiec, dochód uzyskiwany w Rzeczypospolitej Polskiej lub mienie położone w Rzeczypospolitej Polskiej, które zgodnie z niniejszą umową może podlegać opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej, podlega wyłączeniu z podstawy wymiaru podatku niemieckiego.

Z treści art. 16 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku wynika, że wynagrodzenia i inne wypłaty członka zarządu mającego miejsce zamieszkania w Niemczech otrzymywane z tytułu pełnienia funkcji w spółce mającej siedzibę w Polsce mogą być opodatkowane w Polsce. Użycie w umowie sformułowania "mogą być opodatkowane" oznacza, że wynagrodzenia i inne wypłaty są opodatkowane w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie. Uniknięcie podwójnego opodatkowania następuje w złożonym przez obywatela niemieckiego w Niemczech, po zakończeniu roku podatkowego zeznaniu podatkowym, przy zastosowaniu metody wyłączenia z progresją.

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, t. j. przez osoby, które nie mają miejsca zamieszkania na terytorium Polski, przychodów m. in. z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6 - 9, pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 ww. ustawy powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Reasumując, mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż należności wypłacane prezesowi na podstawie faktury z niemieckiej firmy za usługi zarządczo - doradcze będą stanowiły źródła przychodu prezesa opodatkowane zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 16 umowy, tym samym nie będą stanowić zysku z działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.