W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka Akcyjna w celu zintensyfikowania sprzedaży swoich wyrobów na terytoriach innych krajów podpisuje umowy o przedstawicielstwo handlowe z osobami prawnymi bądź osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą. Przedmiotem powyższych umów są usługi polegające na występowaniu w imieniu Spółki na terytorium innego kraju w celu zawierania umów sprzedaży wyrobów Spółki. Powyższe osoby posiadają miejsce siedziby bądź zamieszkania na terytoriach innych państw niż Polska, z reguły są to terytoria krajów do których Spółka sprzedaje swoje wyroby. Wynagrodzenie za świadczone usługi ustalane jest ryczałtowo. Przedstawiciele ci nie prowadzą działalności gospodarczej na terenie Polski. Wynagrodzenie wypłacane jest za pośrednictwem banku polskiego na podstawie wystawionych przez pośredników faktur.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy wypłaty wynagrodzeń z tytułu przedstawicielstwa handlowego poza granicami Polski stanowią przychody, o których mowa w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy Spółka powinna pobierać zaliczki na podatek dochodowy oraz sporządzać informacje IFT1-R z tytułu wypłaty powyższych świadczeń?
   
   

Zdaniem Spółki świadczenie usług przedstawicielstwa handlowego poza granicami Polski przez spółki oraz osoby fizyczne nie będące polskimi podatnikami nie stanowi przychodów, o których mowa w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Spółka nie ma obowiązku pobierać zaliczek na podatek dochodowy oraz wystawiać informacji IFT z tytułu powyższych wypłat.

Powyższe wynika z faktu, iż usługi przedstawicielstwa handlowego nie można zaliczyć do usług o podobnym charakterze do usług doradczych, prawnych, księgowych czy też reklamowych.

Wobec powyższego uznać należy, iż dochody z tytułu przedstawicielstwa handlowego nie są wymienione w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to Spółka nie ma obowiązku pobierać zaliczek od wypłat tych wynagrodzeń oraz nie ma obowiązku sporządzać informacji IFT1-R.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka wskazała postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.