Pytanie:

Czy z tytułu otrzymanego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości istnieje obowiązek zapłaty podatku VAT?

Spółka zwróciła się z pytaniem, czy z tytułu otrzymanego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości ma obowiązek zapłacić podatek VAT w wysokości 22%.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż:
? Spółka jest wieczystym użytkownikiem nieruchomości gruntowej, która przez kilka lat pozostawała w użytkowaniu osoby, z która nie posiadała tytułu prawnego do jej użytkowania,
? W 2001 r. roku Spółka wniosła przeciwko tej osobie pozew o eksmisję z przedmiotowego gruntu. Prawomocnym wyrokiem Sąd Rejonowy .... nakazał osobie trzeciej eksmisje z gruntu;
? W miesiącu sierpniu osoba używająca przedmiotową nieruchomość dokonała wpłaty - tytułem odszkodowania - na konto Spółki kwoty w wysokości 30 000 zł, dochodzonej pozwem wniesionym przez Spółkę w miesiącu lipcu 2005 r.;
? Podstawą prawną wniesionego pozwu jest art. 225 w związku z art. 224 kodeksu cywilnego.

Zdaniem Spółki w przedstawionym stanie faktycznym brak jest obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług z tytułu otrzymanego wynagrodzenia, ponieważ ma ono charakter odszkodowania, o czym przesądza w/w podstawa prawna, na mocy której został wniesiony pozew oraz kwota odszkodowania została wypłacona.

Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy Ordynacja podatkowa wydał postanowienie nr DP3/443/67/05/KH/79874 z dnia 4 listopada 2005 r., w którym nie podzielił stanowiska Spółki i stwierdził, iż w opisanym stanie faktycznym, otrzymane odszkodowanie pełni, w tym przypadku, rolę wynagrodzenia za określoną czynność. Występuje zatem czynność zrównana ze świadczeniem usługi w formie odpłatnej, co podlega regulacji ustawy o VAT. Podstawę opodatkowania stanowi więc wartość otrzymanego wynagrodzenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku ? zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła w dniu 16 listopada 2005 r. zażalenie podnosząc, iż ze strony Spółki nie wystąpiło żadne świadczenie na rzecz użytkownika nieruchomości. Spółkę nie łączył z osobą korzystającą stosunek prawny, a działania tej osoby były niezgodne z wolą Spółki ? co potwierdza treść wyroku sądowego nakazującego eksmisję osoby korzystającej z nieruchomości.
Ponadto Spółka podnosi, iż otrzymane wynagrodzenie zgodnie z art. 225 jest w istocie odszkodowaniem za utracone korzyści.

Po rozpatrzeniu złożonego zażalenia oraz akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie stwierdza:
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej ?podatkiem?, podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 8 ust. 1 w/w ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, nie doszło do zawarcia żadnej umowy. Spółka nie tolerowała też czynności lub sytuacji w stosunku do osoby trzeciej, gdyż w 2001 r. wniosła pozew do sądu o eksmisję, a Sąd Rejonowy w ... prawomocnym wyrokiem nakazał tej osobie eksmisję z nieruchomości. Spółka wniosła również pozew o wypłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości w okresie od miesiąca czerwca 2001 r. do miesiąca lipca 2005 r. Otrzymała je w kwocie 30 000 zł w miesiącu sierpniu 2005 r.
Wyrok Sądu Rejonowego w ... dotyczący eksmisji został wydany na podstawie art. 225 Kodeksu cywilnego, który reguluje kwestię korzystania z cudzej własności przez osobę będącą w złej wierze.
W przedmiotowym przypadku nie występował jednak żaden stosunek prawny łączący strony z tytułu świadczenia usług.
Spółka nie tolerowała czynności ani sytuacji i wszczęła przewidziane prawem procedury w celu usunięcia osoby bezprawnie zajmującej nieruchomość. Otrzymane odszkodowanie nie może być, w tym przypadku, uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług. Tym samym otrzymana kwota nie stanowi obrotu zdefiniowanego w art. 29 ust. w/w ustawy.

Biorąc powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie orzekł jak w sentencji.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących,
- nie jest wiążąca dla podatnika (płatnika/inkasenta) następcy prawnego podatnika/ osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Decyzja niniejsza jest ostateczna.

Na decyzję służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Topolowa 5 z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.