Pytanie:

Czy w związku ze zmianą sposobu użytkowania części budynku na działalność gospodarczą istnieje obowiązek zwrotu ulgi budowlanej, odliczonej w latach poprzednich ?

Zgodnie z art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /t. j. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002 r. podatnik, który skorzystał z odliczeń od dochodu lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 i 2 traci prawo do ulgi, jeżeli: - wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład, - w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy, - po roku, w którym dokonano odliczeń otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu, - wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę, - przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych.

Przepis powyższy ma zastosowanie również do zdarzeń powstałych po dniu 1.01.2002 roku. Na mocy art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509) przepis art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po dniu 1.01.2002 roku. W związku z tym , że wnioskodawcy nie zmienili w całości przeznaczenia budynku mieszkalnego na użytkowy, nie ma konieczności doliczania do podatku kwot uprzednio odliczonych z tytułu budowy budynku. Biorąc powyższe pod uwagę należy zauważyć, iż stanowisko wnioskodawców w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe.

Niniejsze postanowienie dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanego zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, jeżeli jednak wnioskodawca zastosuje się do niej, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej jego zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia niniejszego postanowienia, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.

Niniejsza interpretacja - zgodnie z art. 14b § 2 ww. ustawy - jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji. Na niniejsze postanowienie służy zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Zażalenie wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem tut. organu podatkowego.