W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z realizowanym programem emisji obligacji, Wnioskodawca zawarł następujące umowy:

1. Umowę Agencyjną i Depozytową (dalej: Umowa Agencyjna) z bankiem BXX (zwanym Agentem Emisji), której przedmiotem jest organizacja i obsługa przez BXX programu emisji dłużnych papierów wartościowych (obligacji zerokuponowych lub obligacji kuponowych),
2. Umowę Dealerską (dalej: Umowa Dealerska) z trzema bankami (BXX, Bankiem Y i BYY Bankiem), w ramach której banki te odpłatnie wykonują czynności w zakresie proponowania nabycia i obrotu obligacjami.

W celu ułatwienia prowadzenia ewidencji oraz rozliczeń związanych z obligacjami, BXX zawiera również umowy z bankami działającymi w charakterze Sub-Agentów ds. Płatności i Sub-Depozytariuszy (dalej: Sub-Agenci), na podstawie których BXX zleca Sub-Agentom wykonanie wszystkich obowiązków Sub-Agenta ds. Płatności oraz Sub-Depozytariusza określonych w Umowie Agencyjnej.

Zakres czynności realizowanych przez Agenta Emisji i Sub-Agentów obejmuje w szczególności:

• organizację programu emisji obligacji,
• przekazywanie informacji dotyczących programu obligacji obligatariuszom i potencjalnyminwestorom,
• przekazywanie Wnioskodawcy środków pozyskanych z emisji obligacji,
• dokonywanie na rzecz obligatariuszy płatności świadczeń wynikających z realizacji programu emisji obligacji (po otrzymaniu odpowiednich kwot od Wnioskodawcy),
• obliczanie wysokości płatności przysługujących poszczególnym obligatariuszom,
• koordynowanie przez Agenta Emisji płatności dokonywanych przez Sub-Agentów ds. Płatności i na ich rzecz,
• prowadzenie ewidencji zgodnie z właściwymi przepisami dotyczącymi emisji obligacji.

Bank pełniący rolę Agenta Emisji (BXX) oraz Sub-Agenci (BYY Bank i Bank Y) realizują zatem wszelkie czynności techniczne związane z realizacją programu emisji obligacji.

Wnioskodawca zobowiązany jest zapewnić dostępność środków pieniężnych niezbędnych do realizacji programu emisji obligacji na wyodrębnionym rachunku rozliczeniowym prowadzonym przez Agenta Emisji. Ze środków tych Agenci Emisji dokonują wypłat wszelkich należności przysługujących obligatariuszom w związku z realizacją programu emisji obligacji, w szczególności odsetek oraz dyskonta.

Z kolei w ramach Umowy Dealerskiej banki (dealerzy) mogą nabywać emitowane przez Wnioskodawcę obligacje na własny rachunek lub wyszukiwać inwestorów, zainteresowanych nabyciem takich obligacji. Dodatkowo dealerzy organizują również obrót wtórny obligacjami. W analizowanym stanie faktycznym rolę dealerów pełnią podmioty, które są jednocześnie Sub-Agentami (BYY Bank, Bank Y) oraz Agentem Emisji (BXX).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją za pośrednictwem banków dłużnych papierów wartościowych Wnioskodawca jest płatnikiem, o którym mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, czy jest zobowiązany do potrącania zryczałtowanego podatku dochodowego od kwot wypłacanych posiadaczom obligacji przez Agenta Emisji oraz Sub-Agentów, zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do przesyłania rocznych deklaracji, o których mowa w art. 42 ust. 1a ww. ustawy, a także imiennych informacji, o których mowa w art. 42 ust. 2 i ust. 4 tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązków wynikających z Umowy Agencyjnej i Umów Dealerskich, płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty odsetek lub dyskonta od obligacji jest podmiot faktycznie dokonujący tej płatności - czyli Agent Emisji oraz Sub-Agenci. W ocenie Wnioskodawcy nie jest on zatem płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu kwot wypłacanych przez te banki osobom fizycznym w związku z realizacją programu emisji obligacji.

Wnioskodawca wskazał, że pojęcie płatnika zostało zdefiniowane w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30a ust. 1.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy.

W analizowanym stanie faktycznym podmiotami dokonującymi wypłat (świadczeń) lub stawiającymi do dyspozycji podatnika środki pieniężne z tytułów określonych w art. 30a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są Banki, tzn. Agent Emisji oraz Sub-Agenci.

Biorąc zatem pod uwagę stosowne przepisy prawa podatkowego oraz obowiązki banków wynikające z Umowy Agencyjnej i Umów Dealerskich, a w szczególności:

• obliczanie wysokości płatności przysługujących poszczególnym obligatariuszom,
• dokonywanie na rzecz obligatariuszy płatności świadczeń wynikających z realizacji programu emisji obligacji,
• prowadzenie ewidencji umożliwiającej rozliczanie wszelkich płatności dotyczących realizacji programu emisji obligacji,

w ocenie Wnioskodawcy na Bankach (Agencie Emisji oraz Sub-Agentach) - jako podmiotach, które dokonując wypłat odsetek i dyskonta od papierów wartościowych, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - ciąży obowiązek obliczenia i poboru podatku należący do obowiązków płatnika zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uważa, że potwierdzeniem prawidłowości przedstawionego powyżej stanowiska jest treść interpretacji wydanych przez organy podatkowe w analogicznych sprawach, w szczególności interpretacja Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego z dnia 2 lutego 2007 r. (sygn. ŁUS-II-2-415/36/06/JB) oraz Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego 12 kwietnia 2006 r. (sygn. DP1/423-16/06/31052). W obu tych postanowieniach organy podatkowe stwierdzały, że to na banku - będącym agentem emisji - ciąży obowiązek obliczenia i poboru podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji podatkowych, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.