Pytanie:

Czy Spółka, wykonując na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, funkcje płatnika w odniesieniu do wypłat wynagrodzenia z tytułu sprzedaży znaków towarowych, powinna obliczać i pobierać podatek (zaliczki) liczony od podstawy opodatkowania, na którą składa się kwota netto należności (bez podatku VAT), czy też do podstawy opodatkowania Spółka powinna zaliczyć także podatek od towarów i usług?

W dniu 28 grudnia 2006r. Spółka złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, który następnie został uzupełniony w dniu 21 lutego 2007r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskująca dokonała zakupu znaków towarowych od osoby fizycznej (dalej: zbywca), posiadającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Zgodnie z umową, na mocy której Spółka nabyła prawo do własności znaków towarowych, wynagrodzenie z tytułu sprzedaży znaków towarowych należne zbywcy, obejmuje określoną w umowie kwotę netto plus należny podatek od towarów i usług, płatną w kilku transzach.

Z tytułu zapłaty ceny za znaki towarowe zbywca miał od Spółki otrzymać łączną cenę sprzedaży w wysokości netto (tj. bez podatku VAT), powiększonej o podatek VAT. W dniu 7 września 2005r. Spółka dokonała na rzecz zbywcy zapłaty części ceny. Kolejne płatności mają być dokonane po spełnieniu warunków zawartych w umowie.

W związku ze stanem faktycznym opisanym przez Wnioskującą zrodziła się wątpliwość, czy Spółka wykonując, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, funkcje płatnika w odniesieniu do wypłat wynagrodzenia z tytułu sprzedaży znaków towarowych na rzecz zbywcy z tytułu umowy, traktując jego przychód jako uzyskany ze źródła przychodów, określonego w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinna obliczać i pobierać podatek (zaliczki) liczony od podstawy, na którą składa się kwota netto należności (bez podatku VAT), czy też do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, Spółka powinna zaliczyć także podatek od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od towarów i usług nie wchodzi w skład podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w przypadku przychodów, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opinii Wnioskodawcy - wynika to, tak z konstrukcji samego podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i z przepisu zawartego w art. 155 ustawy o VAT, który stanowi, że w przypadkach nieuregulowanych w odrębnych przepisach, do przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług.

Za tym stanowiskiem przemawia również charakter samego podatku od towarów i usług, który jest wartością dodaną do ceny, która jest przychodem do opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu stwierdza się, co następuje:

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychód z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane (...). U podatników dokonujących sprzedaży towarów lub usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ustawodawca jedynie w odniesieniu do przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy podatkowej, sprecyzował, iż u podatników dokonujących sprzedaży towarów lub usług, opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym przepis ten nie znajdzie jednak zastosowania, bowiem - jak wyraźnie wskazuje Wnioskodawca - wynagrodzenie z tytułu sprzedaży znaków towarowych (w tym z odpłatnego zbycia praw majątkowych) stanowi przychód z praw majątkowych, określony w art. 18 ustawy podatkowej.

Stosownie do art. 18 ustawy podatkowej, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

W tym miejscu organ podatkowy przywołuje przepis art. 155 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zgodnie z którym w przypadkach nieuregulowanych w odrębnych przepisach, do przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług.

Łączna wykładnia obu przepisów prowadzi do wniosku, iż w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia praw majątkowych jest kwota należna zbywcy tych praw, do której nie wlicza się należnego podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności osobom określonym w art. 3 ust. 1, z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy wysokości 19% należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz pomniejszonej o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b.

Niezależnie od powyższego, tutejszy organ podatkowy pragnie wskazać, iż na mocy art. 1 ust. 44 lit. a ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), zmianie uległa treść przepisu art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od 1 stycznia 2007r. przepis art. 41 ust. 1 ww. ustawy stosować należy w następującym brzmieniu: osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W świetle powyższego tutejszy organ podatkowy pragnie wskazać, iż dokonując wypłaty należności (dokonując świadczeń), o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Płatnik (Wnioskująca) winien uwzględnić okoliczność, iż należny podatek od towarów i usług, na mocy art. 155 ustawy o podatku od towarów i usług - nie jest częścią przychodu z odpłatnego zbycia praw majątkowych. W konsekwencji powyższego nie jest częścią podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowa interpretacja, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego, przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.