|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: korekta, obowiązek płatnika, ubezpieczenia zdrowotne | |
| Data: 2008-10-16 | |
![]() Istota interpretacji:ustalenie momentu dokonania korekty zaliczki na poczet podatku dochodowego, w wyniku dokonanej korekty naliczonego wynagrodzeniaW przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Dnia 28 marca pracownikowi wypłacono wynagrodzenie za cały miesiąc marzec. Pod koniec miesiąca, w dniu 29 marca rozpoczęło się zwolnienie lekarskie trwające przez cały miesiąc kwiecień. Przy kwietniowym naliczeniu list płac następuje korekta marcowego wynagrodzenia. Powoduje to korektę składek społecznych i składki zdrowotnej. Z uwagi na stwierdzone braki formalne, w zakresie pełnomocnictwa do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, pismem z dnia 30.07.2008 r. Nr IPPB2/415-961/08-2/MG wezwano do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Wniosek uzupełniono w ustawowym terminie. Pismem z dnia 05.09.2008 r. Nr IPPB2/415-961/08-4/MG tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego, tj. wskazanie:
Wnioskodawca doprecyzował wniosek pismem z dnia 15.09.2008 r. (data wpływu 19.09.2008 r.) wyjaśniając, że:
W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Zdaniem Wnioskodawcy. Korektę zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych należy wykonać w m-cu kwietniu, tj. w miesiącu korekty nadpłaconego wynagrodzenia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy wyjaśnić, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie korekty zaliczki na poczet podatku dochodowego uznano za prawidłowe, jednakże uzasadnienie prawne jest w części odmienne od uzasadnienia przedstawionego przez Wnioskodawcę. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej zaniechano poboru podatku. W art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Z treści art. 31 ww. ustawy wynika, iż osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. Przepis art. 32 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione przepisy prawa należy stwierdzić, iż ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego obliczenia i poboru w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń i innych świadczeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji pracownika. Biorąc pod uwagę nakreślony stan faktyczny, w tym miejscu należy stwierdzić, iż w oparciu o treść powołanego powyżej art. 31 ww. ustawy, Wnioskodawca jako płatnik podatku dochodowego obowiązana do obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych pracownikom wynagrodzeń, prawidłowo ustalił zaliczkę na podatek za m-c marzec 2008 roku. Bowiem pomimo tego, że pracownik od dnia 29 marca 2008 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, a wypłata wynagrodzenia za ten miesiąc nastąpiła już w dniu 28 marca 2008 r., to Wnioskodawca nie mając w dniu wypłaty informacji o zwolnieniu lekarskim pracownika, prawidłowo dokonał wypłaty wynagrodzenia za cały miesiąc marzec, a co za tym idzie od tak wyliczonego wynagrodzenia prawidłowo ustalił i pobrał zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jako płatnik podatku dochodowego w m-cu kwietniu 2008 r. dokonał korekty wynagrodzenia za m-c marzec 2008 r., przyczyną której było zwolnienie lekarskie pracownika. Rozstrzygnięcia wymaga zatem kwestia momentu dokonania rozliczenia podatku dochodowego, po korekcie naliczonego wynagrodzenia. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują rozliczenia różnicy wynagrodzenia, tym samym zasadne jest odwołanie się do treści art. 87 § 7 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm), zgodnie z którym z wynagrodzenia za pracę odlicza się, w pełnej wysokości, kwoty wypłacone w poprzednim terminie płatności za okres nieobecności w pracy, za który pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Pracodawca jest zatem uprawniony do odliczenia przed dokonaniem potrąceń kwot wypłaconych pracownikowi w poprzednim terminie płatności i kwoty te może potrącić tylko przy najbliższym terminie płatności wynagrodzenia. W tak zaistniałej sytuacji zdaniem tut. Organu nie mamy doczynienia z obowiązkiem dokonania przez Wnioskodawcę korekty zaliczki na podatek za m-c marzec 2008 r., a jedynie z rozliczeniem różnicy wynagrodzenia za m-c marzec 2008 r., która winna być, jak to wskazuje Wnioskodawca dokonana w miesiącu kwietniu 2008 r. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż rozliczenia różnicy wynikającej z m-ca marca 2008 r., spowodowanej zwolnieniem lekarskim pracownika, należy dokonać w m-cu kwietniu 2008 r. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-10-16 |
