Pytanie:

Czy wyższą zaliczkę na podatek dochodowy, o której mowa w art. 41a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosuje się od miesiąca, w którym zostało złożone oświadczenie, czy począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym oświadczenie zostało złożone?

W dniu 27 października 2005r. Płatnik złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie art. 41a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33-35 i art. 41 ust.1, na wniosek podatnika obliczają i pobierają w ciągu roku wyższe zaliczki na podatek dochodowy, stosując zamiast stawki 19% odpowiednio stawkę 30% lub 40%.

W związku z powyższym, zrodziła się wątpliwość, czy wyższą zaliczkę na podatek dochodowy stosuje się od miesiąca, w którym zostało złożone oświadczenie, czy począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym oświadczenie zostało złożone ?

W ocenie Wnioskodawcy, na wniosek podatnika, wyższą zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych stosuje się począwszy od miesiąca, w którym zostało złożone oświadczenie.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się, co następuje:

Stosownie do art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej zakładami pracy, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Jednocześnie wskazać należy, iż art. 41a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33-35 i art. 41 ust. 1, na wniosek podatnika obliczają i pobierają w ciągu roku wyższe zaliczki na podatek dochodowy, stosując zamiast stawki 19% odpowiednio stawkę 30%, 40% lub 50%.

Prawodawca, w przywołanym przepisie nie wskazuje momentu, od którego począwszy następują skutki złożenia wniosku przez podatnika, tj. momentu od którego począwszy po stronie płatnika wystąpi obowiązek poboru wyższych zaliczek.

Niewątpliwie jednak wniosek podatnika jest oświadczeniem woli tegoż podatnika, mającym na celu wywołanie skutku w postaci obliczania i poboru przez płatnika wyższej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, przy czym skutek ten nastąpi właśnie dlatego, że składający wniosek podatnik pragnie go osiągnąć.

Skoro ustawodawca nie określa momentu wystąpienia skutków złożenia wniosku (oświadczenia woli), odwołać się należy, w opisanym zakresie, do regulacji ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r., Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego, oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.

Jak z powyższego wynika, wniosek podatnika, o którym mowa w art. 41a ustawy podatkowej, wywołuje skutki od chwili dojścia do płatnika tego wniosku (oświadczenia woli) w taki sposób, że mógł się zapoznać z jego treścią.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za nieprawidłowe, albowiem sformułowania "od miesiąca, w którym zostało złożone oświadczenie" nie należy utożsamiać z chwilą dojścia do płatnika wniosku podatnika w taki sposób, że mógł się zapoznać z jego treścią.

Przedmiotowa interpretacja, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego, przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.