Istota interpretacji:

Czy zakład pracy był zobowiązany do wystawienia informacji PIT-11 o osiągniętych dochodach na podstawie wyroku sądowego z tytułu wypłaconych zaległych wynagrodzeń?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 11 maja 2006r. wnioskodawca podpisał umowę o pracę na czas określony z Zakładem Pracy "X" Sp. z o. o., na stanowisku cieśla w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca była wykonywana na budowie eksportowej w Niemczech, w okresie od 14 maja 2006r. do 30 października 2006r. Obliczenie i odprowadzenie podatków od wynagrodzeń pobieranych zgodnie z przepisami prawa niemieckiego obciążyło pracodawcę. Wnioskodawca jest ubezpieczony w Polsce i podlega polskim przepisom o ubezpieczeniu zdrowotnym, socjalnym i wypadkowym. Strony ustaliły, że pracodawca będzie opłacał w imieniu wnioskodawcy składki ubezpieczeniowe, które obciążają wnioskodawcę. W czasie pracy na kontrakcie eksportowym wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie walutowe wypłacane w euro, płatne raz w miesiącu. Pomimo wykonanej pracy Zakład nie wypłacił wynagrodzenia. Sprawa została przekazana do Sądu Rejonowego, Wydział IV Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 10 czerwca 2008r. zapadł wyrok ww. sprawie, tj. zasądzenie od Zakładu należnego wynagrodzenia. Kwoty zawarte w wyroku z tytułu zaległego wynagrodzenia i diet delegacyjnych wnioskodawca otrzymał. Zakład do dnia dzisiejszego nie przesłał wnioskodawcy żadnej informacji o osiągniętych dochodach, które wnioskodawca musiał ująć w zeznaniu podatkowym za 2008r. Wnioskodawca nie został również poinformowany czy od wypłaconego wynagrodzenia pracodawca naliczył oraz odprowadził podatek i składki na ubezpieczenie społeczne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zakład pracy był zobowiązany do przesłania informacji PIT-11 o osiągniętych dochodach na podstawie wyroku sądowego z adnotacją o odprowadzonym podatku dochodowym oraz naliczonych składkach na ubezpieczenie społeczne odprowadzonych do Zakładu Ubezpieczeń Zdrowotnych w Polsce...

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 39 ust. 1 płatnik jest zobowiązany w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu imienną informację o uzyskanych dochodach według ustalonego wzoru. Wnioskodawca takiej informacji nie otrzymał. Brak informacji o dochodach uzyskanych z tytułu pracy w Niemczech uniemożliwia sprawdzenie czy od wynagrodzenia płatnik odprowadził podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie społeczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uważa się za prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy określa źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy – obowiązujący do końca grudnia 2008r. stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż na podstawie zawartej umowy o pracę na czas określony wnioskodawca wykonywał pracę na budowie eksportowej w Niemczech. Jednakże pomimo wykonywanej zgodnie z wytycznymi pracy wnioskodawca nie otrzymał od pracodawcy należnego wynagrodzenia co było powodem przekazania sprawy do Sądu. Sąd wydał wyrok zobowiązujący zakład pracy do wypłaty na rzecz wnioskodawcy zaległego wynagrodzenia oraz diet delegacyjnych.

Tak więc, otrzymane przez wnioskodawcę w 2008r. zaległe wynagrodzenia i diety za pracę świadczoną w 2006r. stanowić będą w roku ich otrzymania przychód wnioskodawcy ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z treścią art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Przepis art. 32 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) lub pkt 2a. (zdanie pierwsze)

Przy obliczaniu zaliczki, o której mowa w ust. 1 ww. artykułu, uwzględnia się:

1. koszty uzyskania przychodu w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3,
2. składki na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) lub pkt 2a, potrącane w danym miesiącu, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1, 1a i 2 ww. artykułu zmniejsza się o kwotę:

1. o której mowa w art. 32 ust. 3,
2. zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w tym miesiącu przez zakład pracy ze środków podatnika.
   
   

Przepis art. 39 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r.) stanowi, iż w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa m.in. w art. 31, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. 2. Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy są zobowiązani sporządzić informację określoną w ust. 1 i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, lub urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrana została ostatnia zaliczka, z zastrzeżeniem ust. 5. – ust. 2.

Z powyższego wynika, że pracodawca jako płatnik ma obowiązek poboru zaliczki na podatek oraz wystawienia pracownikowi informacji imiennej PIT-11.

Przychód z tytułu zasądzonych wnioskodawcy kwot jest przychodem ze stosunku pracy w miesiącu jego otrzymania lub postawienia do dyspozycji, nawet jeśli dotyczy lat ubiegłych.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone powyżej przepisy prawa wyjaśnić należy, iż na płatniku, który wypłacił wnioskodawcy zaległe wynagrodzenia zgodnie z orzeczeniem Sądu Rejonowego ciążył obowiązek wystawienia informacji PIT-11 o osiągniętych dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, a na wnioskodawcy obowiązek doliczenia ich do pozostałych dochodów osiągniętych w 2008r. i wykazania w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku uznaje się za prawidłowe.

Do wniosku wnioskodawca dołączył dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.