|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: certyfikat rezydencji, informacja, nierezydent, obowiązek płatnika, płatnik, podatnik, podmiot zagraniczny, zaświadczenia | |
| Data: 2009-12-16 | |
![]() Istota interpretacji:Interpretacja w zakresie obligatoryjnego obowiązku zamieszczania przez płatnika danych identyfikacyjnych podatnika na formularzach IFT-1/IFT-1R.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka zajmuje się działalnością gospodarczą polegającą na wydawaniu książek dla dzieci i młodzieży. W związku z tym Spółka (liconcjobiorca) zawiera z podmiotami zagranicznymi (licencjodawcami) umowy licencyjne dotyczące korzystania z praw autorskich do utworów literackich. W takich sytuacjach licencjobiorca musi dysponować certyfikatem rezydencji podatkowej dostarczonym przez zagranicznego licencjodawcę celem dokonania rozliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego od należności licencyjnych, z uwzględnieniem stawek wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania łączących Polskę z innymi krajami. W związku z powyższą działalnością Spółka napotyka na określone trudności wynikające z rozbieżności w interpretacji przepisów podatkowych pomiędzy organami skarbowymi właściwymi dla poszczególnych wydawców. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Przedmiotowa interpretacja indywidualna udzielona została w zakresie pytania Nr 1 wniosku w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpowiedź na pytanie Nr 2 wniosku w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych udzielona została odrębną interpretacją indywidualną. Wniosek w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został rozstrzygnięty odrębnymi interpretacjami indywidualnymi. Zdaniem Wnioskodawcy. Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne wezwano Wnioskodawcę pismem z dnia 12.11.2009 r. Nr IPPB2/415-570/09-2/MG do jego uzupełnienia poprzez:
Wnioskodawca prawidłowo uzupełnił braki formalne wniosku w ustawowym terminie, pismem z dnia 17.11.2009 r. (data nadania 18.11.2009 r., data wpływu do organu 23.11.2009 r.) wyjaśniając, że: Ad. pyt. Nr 1. Na formularzu IFT-1/IFT-1R znajdują się takie rubryki jak: imię ojca, imię matki, data urodzenia, miejsce urodzenia, numer identyfikacyjny podatnika, rodzaj numeru identyfikacyjnego i kraj jego wydania. Na formularzu IFT-2/IFT-2R znajdują się takie rubryki jak: data rozpoczęcia działalności, numer identyfikacji podatnika i kraj jego wydania. Natomiast w zaświadczeniach o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych wydawanych przez organy podatkowe (formularz CFR-1), zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2007 r. w sprawie wzorów zaświadczeń o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych wydawanych przez organy podatkowe (Dz. U. Nr 72, poz. 482), należy zamieścić wyłącznie dane podstawowe identyfikujące podatnika (nazwa pełna/nazwisko, pierwsze imię; identyfikator REGON/numer ewidencyjny PESEL; Numer Identyfikacji Podatkowej; województwo; powiat; gmina; ulica; nr domu; nr lokalu; miejscowość; kod pocztowy; poczta; umawiające się państwo). Rozbieżności pomiędzy danymi, które powinny znaleźć się na certyfikatach rezydencji oraz na formularzach IFT, i polegające na wymaganiu dużo bardziej szczegółowych danych w przypadku formularzy IFT, powodują istotne utrudnienia w wykonywaniu przez polskie podmioty ciążących na nich obowiązków płatników. Wskazane wyżej dane, uwzględnione w formularzach IFT, są bardzo trudne do uzyskania przez polskich płatników na etapie wystawiania - przy użyciu formularzy IFT - informacji o wysokości przychodu uzyskanego przez polskich nierezydentów podatkowych. Jednocześnie podczas kontroli skarbowej u wydawców - płatników dane te są wymagane przez organy podatkowe. W związku z powyższym, zdaniem Spółki, na formularzach IFT (1/1R oraz 2/2R) obligatoryjnym jest umieszczanie danych podstawowych identyfikujących podatnika, wymaganych dla zaświadczeń o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych wydawanych przez organy podatkowe (formularz CFR-1) takich jak: (nazwa pełna/nazwisko, pierwsze imię; identyfikator REGON/numer ewidencyjny PESEL; Numer Identyfikacji Podatkowej; województwo; powiat; gmina; ulica; nr domu; nr lokalu; miejscowość; kod pocztowy; poczta; umawiające się państwo). Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje. Stosownie do treści art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1 są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru IFT-1/IFT-1R Informacja o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne mniemające w Polsce miejsca zamieszkania), również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4. W myśl ust. 4 art. 42 ustawy na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2 (IFT-1/IFT-1R). Obowiązek sporządzenia i przekazania przedmiotowej informacji spoczywa również na podmiotach, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29 – 30a, o czym stanowi ust. 6 art. 42 ustawy podatkowej. Z treści art. 45b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych określił, w drodze rozporządzenia z dnia 24 kwietnia 2008 r. wzory oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 74, poz. 445) aktualny wzór Informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania IFT-1/IFT-1R, stanowiący załącznik do niniejszego rozporządzenia. Natomiast wzór obecnie obowiązującego zaświadczenia o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych (certyfikat rezydencji) wydawanego przez organy podatkowe - formularz CFR-1, został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lipca 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wzorów zaświadczeń o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych wydanych przez organy podatkowe wydanym na podstawie art. 306n ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.). Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż na formularzu IFT-1/IFT-1R wystarczające jest zamieszczanie takich samych danych, jak w zaświadczeniu o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych, tj. certyfikacie rezydencji podatkowej CFR-1. Forma certyfikatu rezydencji podatkowej jest indywidualnie ustalona w każdym państwie. Dla polskiego płatnika ważne jest, aby taki certyfikat zaświadczał, że w czasie osiągania przychodów (dochodów) na terytorium Polski, wskazany podmiot pozostawał rezydentem podatkowym danego kraju oraz, że został on wydany przez właściwy dla danego państwa organ administracji podatkowej. Natomiast informacja IFT-1/IFT-1R, ma na celu umożliwienie identyfikacji płatnika, podatnika i właściwego urzędu skarbowego, do którego kierowany jest formularz, oraz poprawnego obliczenia przez płatnika lub podatnika podatku, co zostało ustanowione w art. 45b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym też celu wskazane jest, aby na formularzu IFT-1/IFT-1R wszystkie przewidziane w nim rubryki zostały wypełnione, zgodnie z intencją ustawodawcy. W związku z powyższym nie można ich traktować wybiórczo. Gdyby ustawodawca przewidział możliwość wyboru pozycji do wypełnienia to niewątpliwie wynikałoby to z formularza podatkowego. Brak posiadania danych niezbędnych do wypełnienia formularza nie jest podstawą, dla której mógłby Wnioskodawca nie wypełnić poszczególnych pół. Druki formularzy podatkowych są ogólnie dostępne, gdyż są publikowane w Dzienniku Ustaw, a ponadto są dostępne na stronie internetowej Ministerstwa Finansów, jak również w urzędach skarbowych. Podatnik znając wymogi formalne, co do wypełnienia formularza podatkowego powinien zadbać (już nawet na etapie zawierania umowy) o to, aby uzyskać wszelkie informacje od kontrahenta niezbędne do wypełnienia formularza podatkowego. Należy pamiętać, że to na płatniku spoczywa obowiązek prawidłowego wypełnienia formularza podatkowego. Ponadto, tylko prawidłowo wypełniony formularz podatkowy stanowi dokument dla podatnika uzyskującego dochody w Polsce, zarówno w kwestii jego identyfikacji, jak również opodatkowania w Polsce. Należy zauważyć, że formularz ten jest również dokumentem, z którego korzysta administracja podatkowa właściwa ze względu na siedzibę podmiotu zagranicznego w celu prawidłowego rozliczenia dochodów zagranicznych. Z powyższego wynika, że zarówno podatnik, jak i płatnik maja interes prawny w prawidłowo wypełnionym formularzu podatkowym w celu udokumentowania rozliczenia się z organem podatkowym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-12-16 |
