Istota interpretacji:

Opodatkowanie wypłacanych przez sąd odszkodowań oraz odsetek od tych odszkodowań, zasądzonych prawomocnymi wyrokami na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych (Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 ze zm.) oraz na podstawie art. 552 Kodeksu postępowania karnego i art. 481 Kodeksu cywilnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Sąd Okręgowy) dokonuje wypłat odszkodowań osobom fizycznym, zasądzonych prawomocnymi wyrokami, na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych (Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 ze zm.) oraz na podstawie art. 552 Kodeksu postępowania karnego i art. 481 Kodeksu cywilnego.

Wraz z ww. odszkodowaniami Wnioskodawca wypłaca także zasądzone w powyższych wyrokach odsetki, należne od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia wypłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy od wypłaconych odsetek od zasądzonych odszkodowań Wnioskodawca ma potrącać podatek dochodowy od osób fizycznych, traktując je jako przychody określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które w ostatecznym rozliczeniu sumuje się z innymi dochodami i opodatkowuje się zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...
2. Czy Wnioskodawca ma pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 19% zgodnie z art. 30a powołanej ustawy, chociaż odsetki te nie są w nim wymienione...

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane odszkodowanie, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 wolne jest od podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast odsetki zasądzone i wypłacone od tych odszkodowań z takiego zwolnienia nie korzystają, gdyż stanowią przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odsetki opodatkowane są zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy i są sumowane z innymi przychodami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3, 3a oraz 3b ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są:

1) otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1. określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2. odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3. odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4. odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7. odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód,

2) odszkodowania otrzymane na podstawie przepisów o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego,

3) odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań:

1. otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
2. dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Odnosząc postanowienia ww. przepisów do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że zasądzone prawomocnymi wyrokami odszkodowania, wypłacane przez Wnioskodawcę na podstawie art. 552 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ze zm.) oraz przepisów ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz.149 ze zm.) są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują zwolnienia z opodatkowania zasądzonych w powyższych wyrokach odsetek od odszkodowań, w tym także odsetek zasądzonych na podstawie art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Odsetek za zwłokę nie można utożsamiać z odszkodowaniem, gdyż mają one charakter uboczny względem świadczenia głównego. Z tych też względów wyłączenie z opodatkowania należności głównej nie oznacza, iż wolne od podatku są także odsetki za zwłokę w wykonaniu zobowiązania cywilnoprawnego.

Wobec powyższego, wypłacane przez sąd odsetki za zwłokę od zasądzonych przedmiotowych odszkodowań są przychodem wierzyciela i należy je zaklasyfikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychodów z innych źródeł, które podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Na podstawie art. 42a ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Reasumując, należy stwierdzić, że w przestawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pobierania zaliczki lub zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od wypłaconych odsetek, gdyż nie występuje w charakterze płatnika w odniesieniu do wypłacanych tego rodzaju świadczeń.

Wnioskodawca jest natomiast zobowiązany do sporządzania informacji o wysokości uzyskanych przez wierzycieli przychodów z tytułu wypłacanych im odsetek od zasądzonych odszkodowań.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy zauważyć, że złożony przez Wnioskodawcę wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został opłacony w kwocie wyższej niż przewidziana w art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej. Zawiera on jedno pytanie dotyczące jednego stanu faktycznego, a więc podlega opłacie w wysokości 75 zł. W związku z tym nadpłacona przez Wnioskodawcę kwota 2 zł zostanie zwrócona po podaniu konta bankowego, na które należy dokonać przelewu ww. sumy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.