Pytanie:

Czy powinna być odprowadzona zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych od gratisowych bonów?

2. Przedmiot interpretacji: Przedstawiając powyższe Wojewódzki Ośrodek X zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku o interpretację przepisów prawa, czy od bonów gratisowych zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych powinna być odprowadzona?

3. Stanowisko Wnioskodawcy: Jako własne stanowisko X przedstawił pogląd, iż jako zakład nie zapłacił za talony gratis, i dlatego uważa, że zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od tej części talonów nie powinien potrącić.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2000 roku Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.Zgodnie z art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl wyżej cytowanych przepisów, otrzymane od pracodawcy przez pracownika bony towarowe, nie są rzeczowymi świadczeniami przedmiotowo zwolnionymi z opodatkowania. Wartość bonów towarowych stanowi dla pracownika przychód ze stosunku pracy jako składnik jego wynagrodzenia. Stąd, wartość bonów towarowych, w miesiącu ich otrzymania winna być doliczona do pozostałych składników wynagrodzenia pracownika. Wobec powyższego, Wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował wartość bonów towarowych do opodatkowanego źródła przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast nieprawidłowo uznał, że wartość bonów gratisowych (które stanowią przychód pracodawcy), w wysokości 3% ogólnej wartości zakupionych przez pracodawcę bonów, nie stanowią składnika wynagrodzenia pracowników.

Następstwem zakwalifikowania wartości bonów towarowych do opodatkowanego źródła przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy w sposób określony dla ww. źródła przychodu.

Tryb poboru zaliczek na podatek dochodowy przez płatnika, o którym mowa w art. 31 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od wartości przekazanych pracownikom bonów towarowych, które zgodnie z art. 12 ust. 1 zakwalifikowano do składników wynagrodzenia pracownika w miesiącu ich otrzymania, określono w art. 32 oraz art. 38 ust. 1 ww. ustawy. Jak z powyższego wynika, od przekazanych pracownikom bonów towarowych otrzymanych gratis przez pracodawcę należy potrącić zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Dlatego też stanowisko Wojewódzkiego Ośrodka X wyrażone we wniosku o interpretację prawa podatkowego jest nieprawidłowe. Stąd postanowiono, jak w sentencji.

Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).