Istota interpretacji:

Obowiązki Wnioskodawcy (płatnika/pracodawcy) wobec pracownika na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zatrudnił w 2005 r. na stanowisku kierownika projektu oraz koordynatora działań związanych z realizacją projektu dofinansowanego przez X Wojewódzki Urząd Pracy w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego - Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego działanie 2.4 - wspólniczkę tej spółki J.S. W ramach swych obowiązków wspólniczka wykonywała pracę pod kierunkiem drugiego wspólnika jako przełożonego, natomiast zakres jej czynności był różny od zakresu kompetencji wspólnika spółki cywilnej. Z tytułu wynagrodzenia wypłacanego przez wspólników spółki jako pracodawcy w stosunku do wspomnianego pracownika, spółka na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opłacała w roku podatkowym zaliczki na podatek dochodowy.

Spółka nadmienia również, iż projekty te są "non profit" i z tytułu ich realizacji nie osiąga jakichkolwiek dochodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spółka cywilna prawidłowo wykonywała swoje obowiązki jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu zawartej umowy o pracę i osiąganych przez pracownika dochodów z tytułu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych przez spółkę cywilną pracownikowi tej spółki będącemu równocześnie jej wspólnikiem, prawidłowo wykonywano obowiązki płatnika tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Rodzaje źródeł przychodów zawarte zostały w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W punkcie 1 tego artykułu jako źródło przychodów wymieniono m.in. stosunek pracy.

Natomiast, zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl postanowień art. 12 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy - za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:

wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W orzecznictwie i doktrynie przyjęto, że w pojęciu wynagrodzenia za pracę mieści się zarówno system wynagrodzenia za pracę jak i jego poszczególne składniki (wynagrodzenia zasadnicze, premia, dodatki płacowe). Do wynagrodzeń i innych świadczeń pracowniczych zaliczają się tylko te, które są bezpośrednio związane ze stosunkiem pracy i które może otrzymać tylko ten podatnik, którego z pracodawcą łączy stosunek pracy.

Za pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy - m.in. osoby fizyczne są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od nich przychody ze stosunku pracy.

Stosownie do postanowień art. 38 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca roku 2006, płatnicy przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika przesyłając równocześnie deklarację PIT-4.

Natomiast przepis art. 39 ust. 1 tej ustawy nakłada na płatników obowiązek przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika - imiennej informacje PIT-11/8B w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.

Natomiast, stosownie do postanowień art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., płatnicy przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika.

Natomiast przepis art. 39 ust. 1 ww. ustawy nakłada na płatników obowiązek przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika - imiennej informacje PIT-11 w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.

Z przedstawionego stanu faktycznego, w świetle wyżej przywołanych przepisów wynika, iż Wnioskodawca dokonując obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych pracownikowi tej spółki, prawidłowo wykonywał obowiązki płatnika tego podatku.

Jednakże należy dodać, iż tut. organ nie jest właściwy do stwierdzenia czy w przedmiotowej sprawie została właściwie sporządzona umowa o pracę z pracownikiem Wnioskodawcy będącym równocześnie wspólnikiem Spółki - a tym samym czy pomiędzy stronami zaistniał stosunek pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.