Pytanie:

Czy wypłacone wynagrodzenie, po rozwiązaniu stosunku pracy z pracownikiem, należy zaliczyć do przychodów ze stosunku pracy i zastosowania do nich kosztów uzyskania przychodów?

POSTANOWIENIE
Na podstawie z art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy- Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r., Nr 217, poz. 1590), Naczelnik tutejszego Urzędu Skarbowego stwierdza, że stanowisko Państwa przedstawione we wniosku z dnia 22.06.2007 roku, który wpłynął do tutejszego organu podatkowego w dniu 26.06.2007 roku o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zakwalifikowania wynagrodzenia wypłaconego pracownikowi mianowanemu po rozwiązaniu stosunku pracy do przychodów ze stosunku pracy i zastosowania do nich kosztów uzyskania przychodów wynikających z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym, jest prawidłowe.

UZASADNIENIE
W dniu 26.06.2007 roku do Naczelnika tutejszego Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy- Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1590) zwanej dalej ustawą zmieniającą, wnioski o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, wniesione przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. przed dniem 1 lipca 2007 roku, podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy- Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2007 roku, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
W przedmiotowym wniosku opisaliście Państwo stan faktyczny, z którego wynika, że w związku z reorganizacją urzędu został rozwiązany stosunek pracy z pracownikiem mianowanym, któremu po ustaniu zatrudnienia zostanie wypłacone wynagrodzenie.
W złożonym wniosku wyrażają Państwo pogląd, iż wynagrodzenie to stanowi przychód ze stosunku pracy, a tym samym do jego wypłaty należy zastosować koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny Naczelnik tutejszego Urzędu Skarbowego w Głogowie stwierdza, że przedstawione przez Państwo stanowisko jest prawidłowe, co znajduje potwierdzenie w przytoczonych niżej przepisach prawa podatkowego.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", źródłem przychodów jest m. in. stosunek pracy. Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Ponadto zgodnie z treścią przepisu art. 11 ust. 1 ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że o tym czy wypłacone pracownikowi wynagrodzenie stanowi przychód ze stosunku pracy, nie decyduje faktyczne pozostawanie w zatrudnieniu pracownika w chwili dokonania wypłaty, lecz to, że przychód ten został osiągnięty z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.
Zatem w rozumieniu przepisów ustawy, wypłacone byłemu pracownikowi świadczenie stanowić będzie wynagrodzenie ze stosunku pracy, tym samym płatnik od dokonanej wypłaty, zgodnie z art. 31 ustawy, powinien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy na zasadach określonych dla przychodów ze stosunku pracy, stosując przewidziane w ustawie dla tego źródła przychodów koszty uzyskania przychodów
Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 32 ust. 2 ustawy, za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacone przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b). Zatem koszty uzyskania przychodu, w określonej przepisami prawa wysokości, należą się pracownikowi w związku z uzyskaniem przychodu ze stosunku pracy, stosunku służbowego, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej i nie ma znaczenia, czy w momencie uzyskania przychodu stosunek pracy istnieje, czy też ustał.
Mając na uwadze ww. przepisy prawa oraz opisany przez Państwo stan faktyczny należy stwierdzić, że bez względu na to czy pracownik w momencie wypłaty wynagrodzenia jest związany z płatnikiem stosunkiem pracy, wypłacone w ramach stosunku pracy świadczenie należy zaliczyć do przychodów z tego tytułu. Tak więc w momencie wypłaty lub pozostawienia do dyspozycji ww. wynagrodzenia, zobowiązani są Państwo obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy i zastosować koszty uzyskania przychodu w wysokości określonej w ustawie dla tego źródła przychodu.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2007 roku, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa w piśmie z dnia 22.06.2007 r. oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie sporządzenia tego pisma.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2007 roku, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego który wydał postanowienie.