Istota interpretacji:

W jakim momencie Wnioskodawca mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wstępną opłatę leasingową dotyczącą koparko-ładowarki?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sieci i instalacji sanitarnych. Ww. działalność opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych w formie zasad ogólnych przy zastosowaniu ksiąg rachunkowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej została zawarta umowa leasingu operacyjnego na koparko-ładowarkę. Zgodnie z warunkami umowy Wnioskodawca wpłacił przelewem bankowym kwotę czynszu inicjalnego w wysokości 64 853,92 zł, a leasingodawca w dniu 27 marca 2007 r. wystawił fakturę VAT dokumentującą zapłatę tego czynszu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jakim momencie Wnioskodawca mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wstępną opłatę leasingową dotyczącą koparko-ładowarki...

Zdaniem Wnioskodawcy opłata wstępna jest kosztem, którego nie można bezpośrednio przyporządkować do konkretnego przychodu, jednak jej poniesienie warunkuje jego uzyskanie. Opłata ta jest warunkiem niezbędnym, aby otrzymać przedmiot leasingu do używania. Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przytacza art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. 14 poz. 176 ze zm.) Zgodnie z ww. artykułem koszty uzyskania przychodu, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, potrącane są w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodu proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Skoro zapłata czynszu inicjalnego jest warunkiem niezbędnym do rozpoczęcia realizacji umowy leasingu, a zatem nie dotyczy całego okresu obowiązywania umowy, lecz samego jej rozpoczęcia, dlatego też - zdaniem Wnioskodawcy - może być jednorazowo zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 23b ust. 1. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Jeśli podatnik zawarł umowę leasingu spełniającą warunki określone w art. 23b ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a finansujący nie korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 23b ust. 2 tejże ustawy, wówczas odpisów amortyzacyjnych zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów dokonuje finansujący a korzystający ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów obciążające go opłaty wynikające z umowy leasingu, a więc również wstępną opłatę leasingową.

Jednocześnie powołany przepis art. 23b ust. 1 nie precyzuje, w którym momencie korzystający winien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikające z umowy leasingu opłaty. Zatem rozstrzygając kwestię momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wstępnej opłaty leasingowej należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wstępna opłata leasingowa (czynsz inicjalny) jest na ogół uiszczana jednorazowo przy podpisywaniu umowy leasingu, przed wydaniem przedmiotu leasingu. Opłata wstępna ma charakter opłaty samoistnej nie przypisanej do poszczególnych rat leasingowych. Poniesienie opłaty wstępnej jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji umowy leasingu.

Wstępnej opłaty leasingowej poniesionej przed otrzymaniem koparko-ładowarki będącej przedmiotem leasingu, nie przypisanej do poszczególnych rat leasingowych, nie można bezpośrednio i funkcjonalnie powiązać z konkretnymi przychodami osiąganymi przez podatnika.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Stosownie do treści art. 22 ust. 5d ww. ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle ww. przepisów uzasadnionym jest, by koszty pośrednie, do których można zaliczyć m.in. wstępną opłatę leasingową (czynsz inicjalny), dotyczącą ściśle określonego czasu trwania umowy leasingu zawartej na czas oznaczony, podatnik rozliczał proporcjonalnie do długości trwania tej umowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, 64-100 Leszno, ul. Dekana 6.