Pytanie:

Czy podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej fakturę obciążającą z powodu kradzieży mebli podczas wykonywania usługi transportowej?

W złożonym w dniu 13.09.2005r. piśmie uzupełnionym w dniu 11.10.2005r. składa Pani zapytanie, czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu fakturę obciążającą Panią z powodu kradzieży mebli.

Według przedstawionego przez Panią stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych świadczy Pani usługi przewozu międzynarodowego towarów.Zgodnie z zawartą umową o usługi przewozowe z Przedsiębiorstwem Usług-Spedycyjnych, na zlecenie tego Przedsiębiorstwa, w dniu 24.05.2005r. dokonała Pani załadunku mebli na paletach, które miały zostać przewiezione do Niemiec. Jak wynika z treści Pani pisma samochód ciężarowy marki Scania z naczepą i ładunkiem został skradziony w nocy z soboty na niedzielę przed domem kierowcy. O fakcie kradzieży zostały powiadomione organa ścigania.Z załączonej kserokopii poświadczenia z Komendy Powiatowej Policji wynika, że kradzieży zestawu pojazdów wraz z meblami dokonano z parkingu niestrzeżonego w Kluczborku przy ul. Jana Pawła II po uprzednim włamaniu do wnętrza kabiny. W dniu 30.06.2005r. Przedsiębiorstwo Usługowo-Spedycyjne wystawiło Pani fakturę VAT Nr 349/T/OG/2005 za utracony towar na kwotę netto 68.916,57zł.

Pani zdaniem wartość faktury powinna być wliczona do kosztów uzyskania przychodu.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.Artykuł 23 nie wymienia jako wydatku nie stanowiącego kosztów uzyskania przychodu strat w środkach obrotowych.

Nie oznacza to jednak, że każda strata w środkach obrotowych może stanowić koszt uzyskania przychodu.

Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie przychodu (wyrok NSA z 13.03.1998r. sygn. akt SA/Lu 230/97 - niepubl.).

Zaznaczyć należy, że strata jest zdarzeniem losowym, niezależnym od woli podatnika powstałym zarówno w wyniku działań sił przyrody jak i działań innego człowieka powodującym ubytek, szkodę pod warunkiem, że podatnik nie przyczynia się w jakiś sposób do powstania tej szkody lub nie ułatwia jej powstania.Jakiekolwiek zawinienie ze strony podatnika poprzez niezachowanie staranności wymaganej w danych warunkach, niedopełnienie obowiązków ciążących na podatniku w celu uniknięcia szkody uniemożliwia przyjęcie, że powstała szkoda stanowi stratę.Jedynie straty w środkach obrotowych powstałe w trakcie normalnego, racjonalnego działania podatnika w celu osiągnięcia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu. Pozostawienie samochodu wraz z ładunkiem znacznej wartości na parkingu niestrzeżonym świadczą o niewłaściwym i nieracjonalnym postępowaniu oraz o braku należytej staranności w zabezpieczeniu pojazdu (art. 355 par. 1 kodeksu cywilnego: "należyta staranność to staranność ogólnie wymagana w stosunkach danego rodzaju"). Stwierdza się zatem, że ponieważ utrata towaru nastąpiła w wyniku zdarzenia, które mogła Pani przewidzieć i mogła się Pani przed nim uchronić korzystając z parkingu strzeżonego np. PKS-u poniesiony wydatek - zapłata za utracony towar nie może stanowić kosztów uzyskania przychodu.

Wobec powyższego stwierdza się, iż wyrażone w piśmie Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Jednocześnie zaznacza się, iż niniejsza interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania postanowienia zgodnie z Pani zapytaniem.

Stosownie do treści art. 14 b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Zgodnie z art. 14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tut. Organu Podatkowego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Zażalenie na postanowienie organu podatkowego zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 w/w ustawy powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające do żądanie.