|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, kredyt, odsetki od kredytu, papier wartościowy, podatek dochodowy od osób fizycznych, prowizje, przychód z kapitału pieniężnego | |
| Data: 2005-04-14 | |
![]() Pytanie:Czy w przypadku odpłatnego zbycia papierów wartościowych, koszty uzyskania kredytu (prowizja banku), jak i odsetki od kredytu stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy koszty te dotyczą kredytu wykorzystanego na zakup zbytych papierów wartościowych? Czy prowizje biura maklerskiego oraz koszty obsługi rachunku maklerskiego stanowią koszt uzyskania przychodu? Czy w celu ustalenia dochodu za rok podatkowy, w sytuacji posiadania rachunków w kilku biurach maklerskich możliwe jest kompensowanie strat i dochodów z tyt. odpłatnego zbycia papierów wartościowych?1. do kosztów uzyskania przychodu, z tyt. odpłatnego zbycia kapitałów pieniężnych zalicza Pani koszty związane zarówno z uzyskaniem kredytu pod zakup papierów wartościowych (prowizja banku), jak i odsetki od wykorzystanego kredytu. 2. kosztem uzyskania przychodu są również prowizje oraz koszt obsługi rachunku w biurze maklerskim. 3. ponadto uważa Pani, iż posiadając kilka rachunków w biurach maklerskich ma Pani prawo dla celów podatkowych ustalając dochód za rok podatkowy kompensować straty i dochody powstałe na tych rachunkach związane ze zbyciem papierów wartościowych. Problem w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy w przedstawionym stanie faktycznym: 1. w przypadku odpłatnego zbycia papierów wartościowych, koszty uzyskania kredytu (prowizja banku), jak i odsetki od kredytu stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy koszty te dotyczą kredytu wykorzystanego na zakup zbytych papierów wartościowych. 2. prowizje biura maklerskiego oraz koszty obsługi rachunku maklerskiego stanowią koszt uzyskania przychodu. 3. w celu ustalenia dochodu za rok podatkowy, w sytuacji posiadania rachunków w kilku biurach maklerskich możliwe jest kompensowanie strat i dochodów z tyt. odpłatnego zbycia papierów wartościowych. 1, 2. Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 1) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem ze zbycia papierów wartościowych jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.W myśl art. 23 ust. 1 pkt 38) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszt uzyskania przychodu wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym dochodu z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych. Z treści powyższego wynika a contrario, iż kosztem nabycia udziałów lub akcji, lecz dopiero w momencie ich odpłatnego zbycia są wydatki poniesione w związku z ich nabyciem. Wydatki na nabycie obejmują więc nie tylko cenę zakupionego papieru wartościowego, ale także wszystkie inne koszty związane z ich nabyciem. Przepis stanowi bowiem o wydatkach na nabycie, a nie o cenie zakupu zbywanych walorów. Z powyższego wywieść należy, że do kosztów, z chwilą sprzedaży udziałów lub akcji, zalicza się koszty, które warunkują ich nabycie, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych takie jak np. wydatki stanowiące cenę zakupu akcji czy udziałów, opłatę notarialną, prowizję biura maklerskiego, koszty obsługi rachunku, prowizję bankową, czy odsetki od wykorzystanego na ten cel kredytu.W przypadku, gdy podatnik będący osobą fizyczną na objęcie akcji lub udziałów zaciągnął kredyt, za wydatki stanowiące koszt uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży akcji należy uznać również zapłacone przez niego odsetki z tytułu spłaty zaciągniętego na ten cel i wykorzystanego kredytu. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 1 ww. ustawy przychodów podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup akcji nie zostały wymienione, jako nie stanowiące kosztu uzyskania przychodu, a zatem do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji (udziałów) można zaliczyć wydatki z tytułu spłaty odsetek od wykorzystanego kredytu zaciągniętego na ich nabycie.Ustalenie tego kosztu w momencie sprzedaży akcji (udziałów), na których nabycie podatnik zaciągnął kredyt, powinno nastąpić w wysokości stanowiącej wartość odsetek faktycznie zapłaconych do momentu uzyskania przychodu z tej transakcji sprzedaży. Jeśli podatnik sprzedaje te akcje w częściach, dla celu ustalenia dochodu ze sprzedaży będzie uwzględniał odsetki faktycznie zapłacone w okresie od poprzedniej transakcji.W wielu wypadkach nie będzie możliwa identyfikacja zbywanych papierów wartościowych, co do ceny ich nabycia. Dotyczyć to może np. nabywanych w różnych dniach i po różnych kursach akcji tej samej serii tej samej spółki. Wówczas stosuje się metodę FIFO (ang. first in first out), przyjmując, że zbywane są kolejno papiery wartościowe począwszy od nabytych przez podatnika najwcześniej. Powyższe unormowanie wynika z treści art. 30a ust. 4 w związku z art. 30a ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które stanowią, że jeżeli nie jest możliwa identyfikacja umarzanych jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, umarzanych albo wykupywanych certyfikatów inwestycyjnych w tych funduszach lub w inny sposób unicestwianych tytułów udziału w funduszach kapitałowych, przyjmuje się, że kolejno są to odpowiednio jednostki, certyfikaty lub tytuły począwszy od nabytych przez podatnika najwcześniej (FIFO) oraz iż zasadę określoną w ust. 3 stosuje się odpowiednio do ustalania dyskonta od papierów wartościowych. Od dnia 1 stycznia 2005 r. ustawodawca wskazał w art. 30a ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że zasadę FIFO stosuje się odrębnie dla każdego rachunku inwestycyjnego podatnika. Wcześniej w praktyce powstawały bowiem wątpliwości, czy zasad FIFO ma zastosowanie względem wszystkich jednostek, certyfikatów i tytułów funduszy (niezależnie od tego na jakim rachunku inwestycyjnym się znajdowały), czy też trzeba by ją stosować odrębnie w odniesieniu do każdego rachunku inwestycyjnego. Od dnia 1 stycznia 2005 r. postanowiono, że zasada FIFO znajduje zastosowanie odrębnie względem każdego rachunku inwestycyjnego. Ze względu na doprecyzowujący charakter zmiany winna być ona stosowana również do kosztów uzyskania przychodu roku 2004. 3. Przepis art. 9a ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera ogólną definicję dochodu (straty). Zgodnie z tą definicją dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.Opodatkowaniu podlega zatem suma przychodów danego roku podatkowego z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną pomniejszona, o koszty uzyskania przychodów poniesione w związku z nabyciem zbywanych walorów. Oznacza to, iż poniesiona strata z tyt. transakcji na danym rachunku biura maklerskiego jest kompensowana z dochodem osiągniętym z tego źródła przychodów na innym rachunku biura maklerskiego w tym samym okresie rozliczeniowym. Wobec faktu, iż przedstawione przez Panią stanowisko w opisanym stanie faktycznym jest prawidłowe, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego - orzeczono jak w sentencji. Powyższa interpretacja: Pouczenie: |
|
| 2005-04-14 |
