Pytanie:

Czy kosztem uzyskania przychodu jest wartość diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług kierowcy, w części nie przekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określona w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra ?

W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 08.07.2004r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) informuje, że :

• zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów , z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23

• w myśl z art. 23 ust. 1 pkt. 52 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Oznacza to ,że przedsiębiorca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów , za czas podróży służbowej:

• krajowej - dietę w wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. W sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990)

• zagranicznej - dietę w wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. W sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Ustawodawca stanowiąc o przysługujących osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą dietach z tytułu podróży służbowych nie określił warunków, których zaistnienie pozwalałoby na uznanie , iż przedsiębiorca wykonuje pracę w ramach takiej podróży.

Odmienne stanowisko zostało zawarte w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 5 grudnia 2003r. Nr PB2/070-11/03 w którym czytamy:

"/.../ w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportu samochodowego brak jest uzasadnienia dla przyjęcia , iż wykonywanie przez te osoby zadań poza miejscowością podaną w zgłoszeniu o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wiąże się z odbyciem podróży służbowej. Należy bowiem przyjąć , iż świadczenie usług transportowych w ramach wykonywanej przez przedsiębiorcę działalności stanowi istotę tej działalności.

Bez wpływu na powyższe pozostaje przy tym okoliczność ewentualnego posiadania przez przedsiębiorcę oznaczonej we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej siedziby. Zgodnie z art. 88b ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) do wskazania siedziby i adresu zakładu głównego lub innego miejsca stałego wykonywania działalności obowiązani są przedsiębiorcy stale wykonujący działalność poza miejscem zamieszkania .

Jednak w przypadku wykonywania przez przedsiębiorcę usług, o których mowa /.../ brak jest stałego miejsca wykonywania działalności. W konsekwencji powyższego przedsiębiorcy świadczącemu usługi transportu samochodowego nie przysługuje prawo zaliczenia w koszty uzyskania przychodów diet z tytułu podróży służbowych/.../.

Ministerstwo Finansów uznaje prawo do zaliczania do kosztów innych niż diety wydatków związanych z podróżą/ np. opłaty za pobyt w hotelu, przejazd płatną autostradą/.Warunkiem jest jednak ich faktycznie poniesienie oraz prawidłowe udokumentowanie.

Jeżeli w przedstawionym piśmie stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym to w/wym. stanowisko organu podatkowego jest prawidłowe.