Istota interpretacji:

Czy z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników Wnioskodawca będzie musiał uznać za przychód podlegający opodatkowaniu części wierzytelności będące należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek, w części, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki?Czy z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników kosztem uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki będzie wartość, po jakiej części wierzytelności będące należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek zostały przyjęte do ksiąg podatkowych Spółki?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem tej jednoosobowej działalności gospodarczej jest m.in. udzielanie pożyczek. Wnioskodawca, jako prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, udzielił wielu pożyczek. Wnioskodawca, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej tj. w okresie, w którym Wnioskodawca nie prowadził tej działalności, również udzielił wielu pożyczek. Od kwot pożyczek zostały naliczone odsetki, zwane dalej "odsetki". Odsetki te nie zostały do dziś wypłacone Wnioskodawcy. Wszystkie pożyczki zostały udzielone w złotych polskich. Wnioskodawca planuje wniesienie aportem do spółki komandytowej ("Spółka") jednej lub wielu pożyczek wraz z naliczonymi, lecz niewypłaconymi na dzień wniesienia aportu, odsetkami. Wszystkie pożyczki zostały postawione w stan natychmiastowej wymagalności i będą dalej zwane, łącznie z odsetkami "wierzytelnościami".

Wnioskodawca będzie wspólnikiem Spółki. W chwili wniesienia aportu Wnioskodawca może prowadzić działalność gospodarczą albo jej nie prowadzić. Wierzytelności będące przedmiotem aportu mogą wynikać z umów pożyczek zawartych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej albo z pożyczek udzielonych przez Wnioskodawcę w okresie, w którym nie prowadził on działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek.

Wierzytelności, które będą się składać z odsetek i należności głównych mogą zostać wypłacone przez Pożyczkobiorcę lub Pożyczkobiorców już Spółce, która stanie się wierzycielem, w wyniku wniesienia wierzytelności aportem przez Wnioskodawcę do Spółki. Wierzytelności zostaną wniesione aportem do Spółki, określonej w umowie aportu. Wartość ta będzie odzwierciedlać wartość rynkową wierzytelności z dnia wniesienia aportu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1. Czy z tytułu wypłaty części wierzytelności, będących odsetkami Spółce przez dłużnika lub dłużników, Wnioskodawca będzie musiał uznać za przychód podatkowy wypłacone odsetki, w proporcji, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki...
2. Czy kosztem uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy z tytułu części wierzytelności będących odsetkami przez dłużnika lub dłużników, będzie wartość, po jakiej części wierzytelności będące odsetkami zostały przyjęte do ksiąg podatkowych Spółki w związku z ich wniesieniem aportem do Spółki, w proporcji, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki...
3. Czy z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników Wnioskodawca będzie musiał uznać za przychód podlegający opodatkowaniu części wierzytelności będące należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek, w części, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki...
4. Czy z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników kosztem uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki będzie wartość, po jakiej części wierzytelności będące należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek zostały przyjęte do ksiąg podatkowych Spółki...
   
   

Odpowiedź na pytanie trzecie i czwarte stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pana w zakresie pytania pierwszego i drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy

W zakresie pytania 3.

Z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników Wnioskodawca będzie musiał uznać za przychód podlegający opodatkowaniu części wierzytelności będące należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek, w części, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki.

Pytanie 4.

Z tytułu zwrotu wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników kosztem uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy, w części, w jakiej Wnioskodawca partycypuje w zyskach i stratach Spółki, będzie wartość, części wierzytelności będące należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek zostały przyjęte do ksiąg podatkowych Spółki.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 4 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) spółka komandytowa jest spółką osobową.

Stosownie do art. 8 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Ponieważ spółka komandytowa nie ma podmiotowości prawnej odrębnej od wspólników, nie jest ona podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego. Podmiotami takimi są natomiast wspólnicy takiej spółki. W zależności od tego, czy wspólnicy są osobami fizycznymi, czy prawnymi podlegają odpowiednio opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. i o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) albo opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku, oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Przez umowę pożyczki w świetle art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki może być udzielona nieodpłatnie lub odpłatnie, tj. za oznaczonym wynagrodzeniem w formie odsetek.

Pożyczka jest neutralna podatkowo zarówno dla udzielającego jak i otrzymującego pożyczkę.

W związku z powyższym fakt spłaty części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki nie powoduje uzyskania przychodu podatkowego dla podmiotu udzielającego tej pożyczki.

Natomiast odnosząc się do kosztów uzyskania przychodów, wskazać należy, iż zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych enumeratywnie w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

• nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

• być właściwie udokumentowany.
  
  

Skoro zatem spłata części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki nie stanowi przychodu podatkowego nie może być mowy o poniesieniu kosztów.

Reasumując, mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki lub pożyczek Spółce przez dłużnika lub dłużników u Wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu. Z tytułu zwrotu części wierzytelności będących należnościami głównymi pożyczki wartość po jakiej wierzytelność ta została przyjęta do ksiąg spółki nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje