Istota interpretacji:

W jakiej wysokości należy określić wartość początkową nieruchomości wniesionych do spółki cywilnej przez Wnioskodawcę w przypadku, gdy spółka zaliczy te składniki do środków trwałych?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 29 czerwca 2010 r. znak ILPB1/415-547/10-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 5 lipca 2010 r., a w dniu 12 lipca 2010 r. wniosek uzupełniono o dopłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w 2003 roku nabył wraz z małżonką, w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej, udział we współwłasności niezabudowanej nieruchomości. W konsekwencji przeprowadzonego podziału przedmiotowej nieruchomości zostały z niej wydzielone działki przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe, na których to będą wybudowane sieci wodociągowe, kanalizacyjne i energetyczne doprowadzające media do każdej z wydzielonych działek. Przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte do majątku prywatnego, nie są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca zamierza dokonać przesunięcia majątkowego wraz z małżonką w ten sposób, że przedmiotowe udziały we współwłasności nieruchomości należeć będą do majątku odrębnego (osobistego) Wnioskodawcy, a następnie - jako wspólnik nowo powstałej spółki cywilnej dwóch osób fizycznych - wraz ze Wspólnikiem zamierzają wnieść wkład niepieniężny w postaci rzeczonych nieruchomości.

Przedmiotem działalności spółki będzie m.in. wynajem nieruchomości, handel nieruchomościami niezabudowanymi oraz zabudowanymi, budowa obiektów wraz z infrastrukturą. Wartość rynkowa "aportowanych" nieruchomości na dzień wniesienia aportu zostanie ustalona na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego.

Na dzień złożenia wniosku nie jest możliwe jednoznaczne określenie, czy wszystkie z wnoszonych aportem nieruchomości będą ostatecznie wykorzystane na potrzeby związane z prowadzeniem działalności gospodarczej spółki, co jest warunkiem ujęcia ich jako środków trwałych zarówno dla celów rachunkowych jak i podatkowych. Nie można przy tym wykluczyć, że niektóre z nieruchomości zostaną przeznaczone do zbycia przed upływem 12 miesięcy od momentu wniesienia. Należy zatem przyjąć, że będą takie nieruchomości, które przez spółkę:

1. będą wykorzystywane na potrzeby jej działalności gospodarczej w przewidywanym okresie przekraczającym 12 miesięcy, a co za tym idzie ujęte zostaną jako środki trwałe oraz będą takie nieruchomości, które
2. nie będą wykorzystywane na potrzeby prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych, lecz potraktowane zostaną jako towary handlowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie wartości początkowej środków trwałych.

W jakiej wysokości należy określić wartość początkową nieruchomości wniesionych do spółki cywilnej przez Wnioskodawcę w przypadku, gdy spółka zaliczy te składniki do środków trwałych...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartością początkową środków trwałych wniesionych w formie wkładu niepieniężnego do spółki cywilnej jest wartość ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Wnioskodawca uważa, że wartość początkowa nieruchomości stanowiących środki trwałe spółki cywilnej, do której została wniesiony aportem, jest równa wartości określonej przez wspólników w akcie notarialnym, na mocy którego aport zostanie wniesiony. Wartość ta nie może być jednak wyższa niż wartość rynkowa nieruchomości na dzień wniesienia wkładu do spółki cywilnej.

Podobny pogląd wyrażony został w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku WSA w Łodzi z dnia 6 listopada 2002 r. (I SA/Łd 1269/02). Ponadto analogiczne stanowisko prezentowane jest także w interpretacjach zamieszczanych na stronie internetowej Ministerstwa Finansów:

• Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 8 stycznia 2009 r., nr IPPB1/415-1193/08-3/ES,
• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 12 grudnia 2008 r., nr ILPB1/415-745/08-5/IM,
• Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 4 grudnia 2008 r., nr IBPBI/415-708108/ZK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Podstawę naliczenia odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych, której zasady ustalania zawarte są w art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do osobowej spółki handlowej ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Zatem, wartość początkową przedmiotowych nieruchomości wniesionych do spółki cywilnej będzie stanowić w myśl art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość ustalona przez wspólników na moment wniesienia aportu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. określenia wysokości dochodu ze sprzedaży nieruchomości, a także skutków podatkowych wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki cywilnej) wniosek rozstrzygnięto interpretacjami indywidualnymi z dnia 23 lipca 2010 r. nr ILPB1/415-547/10-5/AG, ILPB1/415-547/10-6/AG.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje