|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, leasing, leasing operacyjny, paliwo, podatek od towarów i usług, samochód osobowy, ubezpieczenia | |
| Data: 2010-04-22 | |
![]() Istota interpretacji:Czy w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego samochodu osobowego, mając na uwadze jednoczesne wykorzystywanie w działalności gospodarczej środka trwałego w postaci motocykla, będzie mi przysługiwało prawo zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na paliwo oraz wydatków związanych z leasingiem samochodu (tj. raty i opłaty leasingowe, koszty ubezpieczenia, przeglądów, serwisu oraz napraw itp.) oraz podatku od towarów i usług w związku z zakupem paliwa do tego samochodu, a także podatku od towarów i usług od rat i opłat leasingowych, w części co do której nie będzie mi przysługiwać prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług zgodnie z właściwymi przepisami uptu?
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca, począwszy od 2007 r., prowadzi indywidualną działalność gospodarczą (usługi doradcze) na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Dochody z działalności gospodarczej rozlicza zgodnie z tzw. metodą liniową (wynikającą z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), prowadząc w tym zakresie podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca podkreślił, że spełnia wymogi uprawniające do uznania go za "małego podatnika" w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z brakiem przekroczenia przez niego w poprzednim roku podatkowym przychodu ze sprzedaży, wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług, ekwiwalentu kwoty 1.200.000 euro). Jednocześnie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a świadczone przez niego usługi podlegają w całości opodatkowaniu stawką wynoszącą 22%. We wrześniu 2009 r. Wnioskodawca zakupił motocykl, z przeznaczeniem do wykorzystywania go w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (faktura dokumentująca zakup została wystawiona na prowadzoną przez niego indywidualną działalność gospodarczą). Decyzję o zakupie motocykla Wnioskodawca podjął, ze względu na fakt, iż poruszanie się i parkowanie samochodem w centrum dużego miasta jakim jest W (szczególnie w godzinach szczytu), jest wysoce utrudnione. Prowadzona przez niego działalność wymaga, w związku z prowadzonymi sprawami, wizyt u klientów, a także w urzędach i sądach. Biorąc pod uwagę natężenie ruchu w mieście, motocykl jest optymalnym środkiem transportu zapewniającym mu sprawne i szybkie przemieszczanie się. Motocykl umożliwia mu szybkie dotarcie do klienta, urzędu, czy sądu. Dodatkową przyczyną podjętej decyzji o zakupie motocykla są niższe koszty eksploatacji motocykla w stosunku do samochodu (np. niższe koszty paliwa). W związku z powyższym, Wnioskodawca zamierza wprowadzić motocykl do swojej ewidencji środków trwałych (ujawnienie środka trwałego). Motocykl będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (wyłącznie stawką 22%). Do chwili obecnej nie dokonał żadnego odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z faktury dokumentującej zakup motocykla. Jednocześnie, w związku z pewnymi ograniczeniami związanymi z eksploatacją zakupionego przez niego motocykla (sezonowość tego rodzaju środka transportu oraz ograniczone możliwości jego wykorzystania na dłuższych trasach), będzie kontynuował używanie dla celów prowadzonej przez niego działalności samochodu osobowego. Wnioskodawca podkreślił, że motocykl stanowiłby jedyny środek transportu, wprowadzony do jego ewidencji środków trwałych, a samochód osobowy byłby używany na podstawie:
Samochód osobowy używany na podstawie jednej ze wskazanych powyżej umów, byłby wykorzystywany dla celów działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Motocykl będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę:
Natomiast samochód byłby zasadniczo wykorzystywany:
Motocykl i samochód będą więc wykorzystywane jednocześnie, w celu zapewnienia Wnioskodawcy możliwości optymalnego przemieszczania się, w związku ze świadczonymi przez niego usługami. Wnioskodawca pismem z dnia 10.03.2010 r. (data wpływu 14.04.2010 r.) doprecyzował opis zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku ORD-IN nr 1. Wnioskodawca wskazał, iż rozlicza koszty uzyskania przychodów w dacie poniesienia kosztu (wystawienia faktury), a nie metodą memoriałową. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Odpowiedź na pytanie piąte stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie pytania pierwszego, drugiego, trzeciego, czwartego, i szóstego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją. Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo posiadania przez niego środka trwałego w postaci motocykla, w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego samochodu osobowego, będzie mu przysługiwało prawo zaliczania do podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatków na paliwo oraz wydatków związanych z eksploatacją samochodu (tj. raty i opłaty leasingowe, koszty ubezpieczenia, przeglądów, serwisu oraz napraw itp.) oraz podatku od towarów i usług od paliwa zakupionego do tego samochodu, a także podatku od towarów i usług od rat i opłat leasingowych, w części co do której nie będzie mu przysługiwać prawo do pełnego odliczenia tego podatku. Zgodnie z art. 23b ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych stanowią (...) koszt uzyskania przychodów korzystającego (...), jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:
Zdaniem Wnioskodawcy, potencjalna umowa leasingu samochodu osobowego będzie spełniać powyższe warunki. Ponadto uzasadniając swoje stanowisko w tej kwestii, Wnioskodawca pragnie odwołać się do argumentów przywołanych uprzednio w odpowiedzi na pytanie (1), tj.:
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że można wykazać wyraźny związek pomiędzy wydatkami, które będzie ponosił z tytułu eksploatacji samochodu, osobowego na podstawie umowy leasingu operacyjnego, a osiąganymi przez niego przychodami generowanymi w ramach działalności gospodarczej. Tym samym wydatki te powinny stanowić dla niego koszt uzyskania przychodu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
W myśl art. 23a pkt 1 ww. ustawy przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Zgodnie z art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:
Stosownie do treści art. 23b ust. 2 ww. ustawy jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:
Z przepisów powyższych wynika zatem, iż co do zasady jeżeli umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 23b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to raty leasingowe ustalone w umowie, ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w podstawowym okresie umowy, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów u korzystającego. Kosztami uzyskania przychodów korzystającego są również koszty eksploatacji samochodu (np. zakup paliwa, koszty przeglądu, serwisu, napraw) oraz składki na ubezpieczenie samochodu, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający będzie ponosił ciężar tych składek niezależnie od opłat za używanie. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego składki te stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości samochodu nie przekraczającej równowartości 20 000 euro (przeliczonej na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia). Zaznaczyć należy, iż ustawodawca wyraźnie wskazał w art. 23 ust. 3b ww. ustawy, iż samochodów osobowych używanych na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 nie dotyczy przepis art. 23 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy nakładający obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i ograniczenie kwoty kosztów do wysokości limitu ustalonego na podstawie dokonanych w niej zapisów. Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony, w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Jak wynika z powołanego przepisu kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy tego podatku. Reasumując, jeżeli samochód osobowy jest użytkowany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, czyli spełniona jest przesłanka określona w art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umowa leasingu spełnia warunki określone przepisem art. 23b tej ustawy to raty leasingowe oraz pozostałe koszty eksploatacyjne tego samochodu osobowego, będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jednakże w przypadku składek na ubezpieczenie samochodu z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z cyt. powyżej art. 23 ust. 1 pt. 47 tej ustawy. Natomiast w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług w związku z zakupem paliwa oraz podatku VAT od rat i opłat leasingowych, stwierdzić należy, iż jeżeli Wnioskodawcy przysługiwało uprawnienie do obniżenia kwoty podatku od towarów i usług w części, to ta kwota podatku będzie wyłączona z kosztów uzyskania przychodów. Natomiast w pozostałej części, co do której nie przysługiwało uprawnienie obniżenia podatku należnego, podatek naliczony będzie kosztem uzyskania przychodów. W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że orzeczenie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2010-04-22 |
