Istota interpretacji:

Czy wydatek związany z opłatą za studia stanowi koszt uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Kwestią do rozstrzygnięcia jest sposób rozliczenia finansowania przez Wnioskodawcę studiów zaocznych syna Wnioskodawcy, pracującego w Jego firmie na stanowisku administratora.

Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. Przedmiotem tej działalności jest zarządzanie nieruchomościami. W październiku 2009 roku syn Wnioskodawcy rozpocznie studia na wydziale inżynieria środowiskowo-lądowa o kierunku budownictwo. Program studiów, poza przedmiotami związanymi z budownictwem obejmuje wiele innych przedmiotów związanych z wykonywaną pracą m.in.:

• organizacja i nadzór odbioru prac budowlanych oraz bieżącego kontrolowania i nadzorowania ich wykonania,
• zapewnienie kontroli technicznych, okresowych i obligatoryjnych przeglądów nieruchomości,
• zapewnienie warunków bezpieczeństwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej, zgodnie z wymogami przepisów prawa budowlanego.

Dzięki uzyskanej na studiach wiedzy syn Wnioskodawcy chce świadczyć usługi związane z kierunkiem. Zdobyta wiedza pozwoli na rozszerzenie obecnej oferty świadczonych usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatek związany z opłatą za studia stanowi koszt uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, czesne za studia Jego syna to wydatek zmierzający ku podniesieniu kwalifikacji zawodowych i może stanowić koszt uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca uważa, że studia te są ściśle związane z prowadzoną działalnością, a uzyskanie tytułu inżyniera jest niezbędne i warunkuje jej dalsze prowadzenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawczyni, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.

Wydatki na studia zaoczne nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do stwierdzenia, czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na opłacenie studiów pracownika (syna) może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

• czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,
• czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Z powyższych wydatków, jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą pracownikowi Wnioskodawcy nabyć uprawnienia, umiejętności i wiedzę niezbędną w wykonywanej przez niego pracy.

Z przedstawionych informacji wynika, iż syn i jednocześnie pracownik Wnioskodawcy w październiku 2009 roku rozpocznie studia na wydziale inżynieria środowiskowo-lądowa o kierunku budownictwo, a program studiów, poza przedmiotami związanymi z budownictwem obejmuje wiele innych przedmiotów związanych z wykonywaną pracą. Zdobyta wiedza pozwoli na rozszerzenie obecnej oferty świadczonych usług.

Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż to na Wnioskodawcy spoczywać będzie ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływa na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów.

Jeżeli ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na podwyższenie kwalifikacji zawodowych pracownika mają związek z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą, a w konsekwencji wpływ na powstanie lub zwiększenie, obecnie lub w przyszłości, przychodów, to wydatki na ten cel mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jednakże pod warunkiem ich właściwego udokumentowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.