Istota interpretacji:

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych oraz kosztów eksploatacji samochodu osobowego używanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 6 lipca 2009 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 13 lipca 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od dnia 1 stycznia 2009 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług medycznych w ramach indywidualnej praktyki lekarskiej (anestezjologia) oraz ratownictwo medyczne. Działalność prowadzona jest na podstawie kontraktów z zakładami opieki zdrowotnej poza siedzibą firmy (miejsce zamieszkania), natomiast w siedzibie archiwizowana jest i przechowywana literatura fachowa, dokumentacja firmowa, urządzenia do komunikacji z placówkami medycznymi.

W ramach świadczeń zdrowotnych, będących przedmiotem działalności Wnioskodawczyni wykonuje następujące czynności:

• podstawowa opieka anestezjologiczna w placówce medycznej,
• pełnienie dyżurów w placówce medycznej,
• pełnienie dyżurów pod telefonem,
• pełnienie dyżurów świątecznych,
• pełnienie dyżurów w pogotowiu ratunkowych.

Działalność opodatkowana jest według zasad ogólnych podatkiem liniowym 19%.

Dla potrzeb rozliczeń podatkowych prowadzona jest księga przychodów i rozchodów.

Dla potrzeb działalności wykorzystuje samochód osobowy niezbędny dla pełnienia m.in. dyżurów pod telefonem, dojazdu w nagłych wypadkach.

W związku z działalnością Wnioskodawczyni ponosi m.in. następujące koszty:

• zakup zużywających się fartuchów, obuwia ochronnego, środków czystości, środków piorących i higieny osobistej, tj. mydło, ręczniki papierowe jednorazowe,
• opłaty leasingowe,
• koszty eksploatacji samochodu: paliwo, części zamienne, ubezpieczenia, przeglądy,
• usługi telekomunikacyjne (telefonia komórkowa i stacjonarna),
• koszty organizacji i utrzymania siedziby.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 13 lipca 2009r. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że:

• zawarta umowa leasingu spełnia warunki, o których mowa w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• ponoszone koszty eksploatacji samochodu dotyczą samochodu używanego na podstawie umowy leasingu,
• koszty higieny osobistej to wydatki ponoszone na zakup: mydła, ręczników papierowych, chusteczek jednorazowych, płynów do dezynfekcji rąk,
• siedziba mieści się w budynku mieszkalnym podatnika nie będącym środkiem trwałym wprowadzonym do ewidencji środków trwałych,
• koszty organizacji i utrzymania siedziby to koszty energii elektrycznej, ogrzewania, środków czystości, drobnych napraw rozliczane są proporcjonalnie do udziału powierzchni zajmowanej dla potrzeb działalności w całej powierzchni budynku mieszkalnego (udział wynosi 10%).
  
  

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w myśl art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty dotyczące samochodu osobowego (raty leasingowe i koszty eksploatacyjne) stanowią koszty uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawczyni wszystkie wymienione koszty stanowią koszty uzyskania przychodów. Dla wykonywania opisanej działalności samochód stanowi podstawowe narzędzie pracy w sytuacjach gdy prowadzona działalność medyczna przyjmuje charakter działalności lekarskiej "na wezwanie".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Kwestie dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z umowami leasingu zostały przez ustawodawcę uregulowane w art. 23a-23l ww. ustawy (Rozdział 4a).

Zgodnie z art. 23a pkt 1 ww. ustawy, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej "korzystającym" podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Jak wynika z art. 23b ust. 1 ww. ustawy - opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
   
   

W myśl art. 23b ust. 2 ww. ustawy - jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.),
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143 ze zm.)
   - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
   
   

Z przepisów powyższych wynika zatem, iż co do zasady jeżeli umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 23b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to raty leasingowe ustalone w umowie, ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w podstawowym okresie umowy, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów u korzystającego.

Kosztami uzyskania przychodów korzystającego są również koszty eksploatacji samochodu oraz składki na ubezpieczenie samochodu, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający będzie ponosił ciężar tych składek niezależnie od opłat za używanie.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego składki te stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości samochodu nie przekraczającej równowartości 20 000 euro (przeliczonej na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia).

Zaznaczyć należy, iż ustawodawca wyraźnie wskazał w art. 23 ust. 3b ww. ustawy, iż samochodów osobowych używanych na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 nie dotyczy przepis art. 23 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy nakładający obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i ograniczenie kwoty kosztów do wysokości limitu ustalonego na podstawie dokonanych w niej zapisów.

Brak natomiast takiego wyłączenia odnośnie art. 23 ust. 1 pkt 47 tej ustawy, co oznacza, iż przepis ten znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Reasumując, jeżeli samochód osobowy jest użytkowany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, czyli spełniona jest przesłanka określona w art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umowa leasingu spełnia warunki określone przepisem art. 23b tej ustawy to raty leasingowe oraz pozostałe koszty eksploatacyjne tego samochodu osobowego, będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jednakże w przypadku składek na ubezpieczenie samochodu z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z cyt. powyżej art. 23 ust. 1 pt. 47 tej ustawy.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenie w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie części pytania zawartego we wniosku ORD-IN dotyczącego możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych oraz kosztów eksploatacji samochodu osobowego używanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Ocena stanowiska odnośnie pozostałych wydatków została ujęta w odrębnej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.