Istota interpretacji:

Czy wymienione wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma Wnioskodawczyni jest producentem wyrobów ze stali nierdzewnej, przeznaczonych do stosowania w służbie zdrowia, weterynarii, budownictwie, gastronomii oraz świadczy kompleksowe usługi związane z ich montażem i instalacją u klienta.

W celu osiągnięcia przychodów Wnioskodawczyni zawarła:

• umowę leasingu operacyjnego z dnia 26 września 2007 r.,

• aneks uzupełniający do umowy leasingu – porozumienie o finansowaniu wstępnym z dnia 26 września 2007 r.,

i dołożyła wszelkiej staranności, by umowa służyła firmie.

Do chwili obecnej Wnioskodawczyni nie podpisała protokołu zdawczo-odbiorczego, ponieważ według Jej oceny przedmiot leasingu nie posiada parametrów jakie były przedstawione w ofercie, pomimo prób naprawy przez przedstawicieli dostawcy.

Stosownie do podpisanej umowy i aneksu do umowy:

• leasingodawca nie może firmy Wnioskodawczyni obciążać ratami za użytkowanie przedmiotu leasingu ponieważ do chwili obecnej Wnioskodawczyni nie podpisała protokołu odbioru,

• wnioskodawczyni jest zobowiązana uiszczać opłatę za koszty finansowania wstępnego. Opłata ta jest związana z przekazaniem przez leasingodawcę na konto dostawcy zaliczek w łącznej kwocie 467.000 EUR.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wymienione wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki poniesione z tytułu opłat za koszty finansowania wstępnego stanowią koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 i art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle art. 23b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodu korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa spełnia następujące warunki:

• została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome,

• suma ustalonych w umowie opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.

Przepis art. 23b ust. 2 ww. ustawy określa, że opłaty ustalone w umowie leasingu stanowią koszt uzyskania przychodu korzystającego, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu nie korzystał ze zwolnień w podatku dochodowym, przysługujących na podstawie przepisów wymienionych w tym artykule.

W związku z powyższym, jeżeli spełnione zostały wymienione warunki, korzystający ma prawo ujęcia w kosztach opłat ustalonych w umowie leasingu, w tym opłat inicjalnych.

Z analizy przedstawionych informacji wynika, że Wnioskodawczyni podpisała umowę leasingu operacyjnego w 2007 roku, jednak z uwagi na fakt, iż przedmiot leasingu nie posiada parametrów jakie były przedstawione w ofercie nie podpisano jak dotąd protokołu zdawczo-odbiorczego. w związku z powyższym Wnioskodawczyni nie poniosła jak dotąd opłat związanych z uiszczeniem kolejnych rat leasingowych, natomiast konieczne było – co wynikało z zawartej umowy leasingu – uiszczenie tzw. opłaty za koszty finansowania wstępnego.

W związku z powyższym wydatki związane z uiszczeniem tej opłaty, określonej mianem opłaty za koszty finansowania wstępnego mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.