W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od sierpnia 2006 r. prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem są usługi doradcze w zakresie ochrony środowiska, a w szczególności opracowywanie wniosków o wydanie pozwoleń zintegrowanych. Odbiorcami usług w przeważającej mierze są zakłady przemysłu ciężkiego. Z uwagi jednak, iż do dnia 30 października 2007 r. wszystkie istniejące zakłady zobligowane były do uzyskania przedmiotowego pozwolenia, krąg odbiorców znacznie się zawężył do instalacji nowobudowanych, co jest nie wystarczające do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Z tego też względu w maju 2007 r. Wnioskodawca podjął działania zmierzające do rozszerzenia wachlarza świadczonych usług o doradztwo w zakresie bezpieczeństwa chemicznego, a w szczególności wypełnienia przez przedsiębiorców obowiązków nałożonych przez rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH). W tym celu Wnioskodawca podjął działania edukacyjne zapoznając się z dostępnymi w języku polskim publikacjami internetowymi oraz biorąc udział w szkoleniu pod tytułem "REACH already(.....)" zorganizowanym w Krakowie w dniach 4-6 czerwca 2007 r.

W celu wypromowania nowej usługi w dniu 27 maja 2007 r. Wnioskodawca wykupił domeny internetowe pod adresami: "(.....)" oraz dodatkową przestrzeń na serwerach. Podjął także działania telemarketingowe.

Wnioskodawca podał, że głównym obowiązkiem nałożonym przez rozporządzenie na producentów i importerów jest rejestracja chemikaliów. Proces rejestracji podzielony jest na dwa etapy: rejestrację wstępną i rejestrację pełną. Dokonuje się jej w Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) z siedzibą w Helsinkach. Sprawia to, iż językiem dominującym w trakcie procesu rejestracji jest język angielski. W języku tym publikowana jest większość wyjaśnień Komisji Europejskiej jak i samej Agencji dotyczących procesu rejestracji jak i klasyfikacji substancji. Ponadto z uwagi na narzuconą przez rozporządzenie zasadę "jedna substancja jedna rejestracja" proces rejestracji jest bardzo skomplikowany, gdyż wymaga dojścia do porozumienia wszystkich producentów i importerów z obszaru Unii Europejskiej i przedstawienia wspólnego dossier danej substancji, co możliwe jest jedynie przy użyciu jednego języka - języka angielskiego. W języku angielskim publikowana jest także większość literatury fachowej na temat Systemu REACH. Z tych względów wymagane jest od firmy doradczej posługiwanie się językiem angielskim i to bardzo specjalistycznym, z nastawieniem na terminologię prawniczą i chemiczną.

Pomimo znajomości języka angielskiego na poziomie średnio zaawansowanym - zdobytym w trakcie studiów, Wnioskodawca był zmuszony do podjęcia zintensyfikowanej nauki języka angielskiego. W tym celu w okresie od 26 sierpnia 2007 r. do 22 września 2007 r. uczestniczył w intensywnym kursie języka angielskiego w Londynie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć koszty kursów językowych, jeżeli są one związane i niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej?

W ocenie Wnioskodawcy koszty kursu języka angielskiego oraz koszty przejazdu i pobytu w Londynie, stanowią niezbędne koszty związane z wdrażaniem przez niego nowego asortymentu usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Udział w kursie językowym był niezbędny do podniesienia posiadanej znajomości języka angielskiego do poziomu umożliwiającego świadczenie usług doradczych podmiotom zagranicznym i/lub kontaktowania się w imieniu podmiotów krajowych z Europejską Agencją Chemiczną z siedzibą w Helsinkach. Tak więc stanowi on koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów i nie mieści się w wyliczeniu zawartym w art. 23 ustawy. Koszty dojazdu, jako ściśle związane z kosztem podstawowym, należy uznać za uzasadnione i poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Artykuł 23 ww. ustawy określa negatywny katalog wydatków, które nie należą do kosztów uzyskania przychodu podatkowego. Kosztem uzyskania przychodów nie są bowiem wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła. Ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, określony w art. 23 nie przewiduje wykluczenia z kosztów uzyskania przychodów, wydatków związanych z dokształcaniem.

Do stwierdzenia, czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na opłacenie kursu językowego może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

• czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,
• czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Wydatki na opłatę kursów językowych nie zostały wymienione w katalogu kosztów negatywnych, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, że z omawianych wyżej dwóch grup wydatków dotyczących kształcenia, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, zaliczone mogą być koszty związane z nauką, tylko wtedy, kiedy w ich przypadku uznaje się, że są one racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, wynika że kurs języka angielskiego był kursem specjalistycznym, operującym terminologią prawniczą i chemiczną. Zatem poniesione przez Wnioskodawcę wydatki związane z uczestnictwem w tym kursie miały wpływ na zwiększenie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym poniesione przez Wnioskodawcę wydatki związane z tym kursem językowym mogą stanowić koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Nadmienić należy, że bez znaczenia w powyższej sprawie jest fakt, iż kurs, w którym uczestniczył Wnioskodawca był kursem zagranicznym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.