W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą usługi transportowe, jako osoba fizyczna opodatkowaną na zasadach ogólnych.

Pracownik strony, kierując samochodem ciężarowym wraz z przyczepą uczestniczył w wypadku samochodowym. Uderzył w samochód jadący przed nim a w przyczepę samochodu Wnioskodawcy najechał samochód jadący za nim. Został uszkodzony i samochód i przyczepa. Samochód posiadał wykupioną polisę AC, natomiast przyczepa tylko polisę OC.

Wnioskodawca poniósł koszty naprawy powypadkowej przyczepy potwierdzone fakturą VAT wystawioną na firmę strony.

Ponieważ szkoda ta powstała nie tylko z winy kierowcy samochodu jadącego za samochodem strony, ale również z winy kierowcy Wnioskodawcy ubezpieczyciel chce przyznać odszkodowanie z polisy OC sprawcy szkody, ale tylko do wartości 50% poniesionych kosztów naprawy przyczepy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszt naprawy powypadkowej przyczepy może być uznany za koszt podatkowy, jeżeli przyczepa nie była objęta ubezpieczeniem dobrowolnym, a tym samym otrzymane odszkodowanie z OC sprawcy wypadku należy uznać za przychód podatkowy?

Zdaniem wnioskodawcy ma on prawo ująć fakturę za naprawę powypadkową przyczepy nie objętej ubezpieczeniem dobrowolnym w koszty uzyskania przychodów, ponieważ art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza z kosztów podatkowych remonty powypadkowe samochodów, a nie przyczep, które nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym. Przyczepa jest pojazdem mechanicznym, ale nie samochodem.

Natomiast całą wartość odszkodowania z polisy OC sprawcy wypadku Wnioskodawca uważa, iż powinien zaliczyć do przychodów podatkowych zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.