Pytanie:

Czy istnieje możliwość zakwalifikowania wydatków na organizację imprezy integracyjnej dla pracowników i ich rodzin, jako wydatków o charakterze socjalnym do kosztów uzyskania przychodów?

Stosownie do przepisu art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art. 14a § 2 ww. ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

W złożonym wniosku prosi Pan o potwierdzenie prawidłowości niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizacje imprezy integracyjnej dla pracowników i członków ich rodzin. Wyjaśnia Pan, że dla pracowników przedmiotowa impreza była nieodpłatna, a wydatek poniesiony został ze środków obrotowych.

Pomimo stanowiska Ministerstwa Finansów (GOFIN nr 2/2006), iż wydatki poniesione na organizację imprez integracyjnych nie powinny być traktowane jako działalność socjalna pracodawcy i mogą stanowić koszty uzyskania przychodów uważa Pan, że wydatkom tym podobnie jak wycieczkom zakładowym, wspólnym imprezom sportowym, nie można odmówić socjalnego charakteru. W konsekwencji wydatki tego rodzaju, Pana zdaniem, nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem określony wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

1/ wydatek został poniesiony przez podatnika,

2/ celem jego poniesienia powinno być osiągnięcie przychodów,

3/ wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23, stanowiącej katalog wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Art. 23 ust. 1 pkt 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, odnoszą się zarówno do pracodawców tworzących zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, jak również do tych, którzy nie tworzą funduszu.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335) działalnością socjalną są usługi świadczone przez pracodawców rzecz rożnych form krajowego wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, udzielanie pomocy materialnej-rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocnej na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Zatem w świetle przedstawionych przepisów, poniesione wydatki nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów.

Słuszność tego stanowiska potwierdza wyrok NSA z 21 grudnia 2001 r. (S.A./Bk 7/2001) oraz stanowisko Izby Skarbowej w Warszawie zawarte w decyzji nr 1401/FA/4117-14/49/05/AG z dnia 27.01.2006 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego.

W świetle wymienionych wyżej przepisów prawa podatkowego oraz opisanego w zapytaniu stanu faktycznego przedstawione przez Pana własne stanowisko organ podatkowy uznaje za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organ podatkowy i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z dyspozycją art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tutejszego Urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Zażalenie zgodnie z przepisem art. 222 Ordynacji podatkowej , powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazać dowody uzasadniające to żądanie.