Pytanie:

Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu nie zamortyzowaną kwotę zlikwidowanego środka trwałego?

Na podstawie art. 216 §1, art. 14a §1 i §4 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Radzyniu Podlaskim po rozpatrzeniu pisma z dnia 08.03.2006r. uznaje stanowisko wnioskodawcy w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzących pozarolniczą dzialalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych za prawidłowe.

W dniu 08.03.2006r. do Urzędu Skarbowego w Radzyniu Podlaskim wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w ewidencji środków trwałych prowadzonej w Pana firmie w dniu 22.11.2004r. ujęty został ciągnik siodłowy Volvo F 10, rok produkcji 1987r. Ustalono jego wartość początkową i dokonywano odpisów amortyzacyjnych. Ze względu na zły stan techniczny i zużycie, pojazd ten został wyrejestrowany zgodnie z decyzją z dnia 03.02.2006r. wydaną przez Starostę. Na dzień likwidacji pozostała nie zamortyzowana wartość samochodu ciężarowego w wysokości 4.663,35 zł.

Ponadto nadmieniono, że nie nastąpiła w firmie zmiana rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. W oparciu o przedstawiony stan zadaje Pan pytanie, czy ta część wartości zlikwidowanego środka trwałego, która nie była zamortyzowana, może być ujęta w kosztach w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Wypełniając dyspozycje art. 14a §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) w przedstawionym przez Pana stanie faktycznym i stanie prawnym obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzenia, stanowisko zawarte w podaniu uznaję za prawidłowe.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) nie uważa się za koszt uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Przy czym stratą dla celów podatkowych jest różnica pomiędzy wartością początkową a sumą odpisów amortyzacyjnych. Suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Z powyższego przepisu wynika, że strata z tytułu likwidacji środka trwałego z innych przyczyn niż wymieniona zmiana rodzaju działalności gospodarczej będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu.

Ponieważ przedmiotowy środek trwały - samochód ciężarowy utracił przydatność gospodarczą z innego powodu niż zmiana rodzaju działalności gospodarczej, strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego, jest kosztem uzyskania przychodu w roku podatkowym, w którym środek ten zlikwidowano.

Tym samym stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 08.03.2006r. uznaję za prawidłowe.

Ponadto należy nadmienić, że w przypadku uzyskania przychodu z tytułu likwidacji lub odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, należy uzyskaną kwotę zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej na podstawie przepisów art. 14 ust. 2 pkt 12 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia i nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona lub uchylona wyłącznie w drodze decyzji w określonym trybie (art. 14b §1 i §2 Ordynacji podatkowej).
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji

Na postanowienie niniejsze służy zażalenie do Dyrekotra Izby Skarbowej w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 §2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Zażalenie wnosi sie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radzyniu Podlaskim. W przypadku składania zażalenia należy dołączyć znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł oraz 50 gr od każdego załącznika.

Zażalenie winno odpowiadać warunkom określonym w art. 222 Ordynacji podatkowej czyli powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.