Pytanie:

Czy podatek od towarów i usług zawarty w opłatach leasingowych dotyczących samochodu osobowego w części, która zgodnie z przepisami art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, jest kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Stosownie do przepisu art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art. 14a § 2 w/w ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan Firmę Handlowo - Usługową "X". Na mocy umowy leasingu operacyjnego z dnia 18.08.2004 r. wykorzystuje w działalności gospodarczej samochód osobowy Renault Thalia. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie uważa Pan, że podatek od towarów i usług zawarty w opłatach leasingowych dotyczących w/w samochodu osobowego w części, która zgodnie z przepisami art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, jest kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z zapisem art. 23 ust. 1 pkt 43 lit.a cytowanej ustawy podatek naliczony jest kosztem uzyskania przychodów:

- w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

- jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odsprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z wyliczeniem zawartym w art. 23 ust. 1 pkt 43 lit.a ustawy, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy tego podatku.

W myśl art. 86 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe na podstawie m.in. umowy leasingu, kwotę podatku naliczonego stanowi 50% podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą, zaś suma kwot w całym okresie użytkowania samochodu, dotycząca jednego pojazdu, nie może przekroczyć 5000 zł.

Podkreślić jednak należy, że zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów ww części podatku od towarów i usług zależy nie tylko od faktu, że naliczony podatek nie podlega odliczeniu na mocy ustawy o podatku od towarów i usług, ale również od tego, czy wydatek, przy którym naliczony został ten podatek, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi koszt uzyskania przychodów tj. będzie istniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu.

Reasumując, należy stwierdzić, iż podatek od towarów i usług zawarty w opłatach leasingowych dotyczących wykorzystywanego w działalności gospodarczej samochodu osobowego Renault Thalia w części, która zgodnie z przepisem art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, jest kosztem uzyskania przychodów pod warunkiem, że ponoszone opłaty leasingowe mają wpływ na funkcjonowanie źródła przychodów.

Zatem, przedstawione w tej kwestii własne stanowisko organ podatkowy uznaje za prawidłowe.

Interpretacja stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organ podatkowy i organy kontrolni skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z dyspozycją art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

Zażalenie zgodnie z przepisem art. 222 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.