|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: cena nabycia, czynsz, dzierżawa, koszt eksploatacyjny, opłata eksploatacyjna, podatek od nieruchomości, remont środków trwałych, remonty, umowa dzierżawy, utrzymanie nieruchomości, wartość początkowa | |
| Data: 2005-06-21 | |
![]() Pytanie:dotyczy kwalifikowania wydatków z tytułu prac remontowych wykonywanych w budynku zajmowanym na podstawie umowy dzierżawy oraz bieżących kosztów eksploatacyjnych związanych z tą nieruchomościąNaczelnik Urzędu Skarbowego w Jarosławiu, działając na podstawie przepisów:
po rozpatrzeniu wniosku o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, w sprawie kwalifikowania wydatków z tytułu prac remontowych wykonywanych w budynku zajmowanym na podstawie umowy dzierżawy oraz bieżących kosztów eksploatacyjnych związanych z tą nieruchomością uznać za nieprawidłowe pani stanowisko w sprawie kwalifikowania do kosztów uzyskania przychodu ww. wydatków. Pani Anna B. właścicielka firmy J., pismem z dnia 21.04.2005 r. zwróciła się z wnioskiem o udzielenie interpretacji w zakresie zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że:
Pani Anna B. na tle przedstawionego stanu faktycznego prosi o pisemną interpretację zawierającą ocenę prawną swojego stanowiska w sprawie. W przedmiotowej sprawie pani Anna B. zajęła następujące stanowisko:
W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowanie znajdują następujące przepisy ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.):
W myśl zapisu art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, zwane środkami trwałymi. Z powyższego wynika, że aby dany składnik majątku można było uznać za środek trwały, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, muszą zostać spełnione określone przez ustawodawcę warunki, a jednym z tych warunków jest kompletność i zdatność do użycia środka trwałego. W świetle powyższego wszystkie wydatki związane z budynkiem, który nie spełnia jeszcze warunku kompletności i zdatności do użytku, a który zostanie uznany za środek trwały po spełnieniu tych warunków, poniesione przed oddaniem tego środka trwałego do użytkowania, składają się na jego wartość początkową w rozumieniu art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy i w związku z tym - bez względu na charakter tych wydatków - nie mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Potwierdza to zapis art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania. Z przedstawionego w zapytaniu stanu faktycznego wynika:
Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, poniesione przez panią w okresie od lutego do lipca wydatki na przywrócenie budynków - będących od 30.05.2005 r. własnością pani i męża - do stanu umożliwiającego prowadzenie w nich działalności gospodarczej stanowią, łącznie z wydatkiem poniesionym na zakup budynków, wydatki inwestycyjne prowadzące do powstania środka trwałego, mającego służyć działalności gospodarczej, która zostanie uruchomiona w lipcu br. Wszystkie wydatki są bowiem ponoszone w okresie przed wprowadzeniem budynków do ewidencji środków trwałych. Skoro powstanie środka trwałego nastąpi w lipcu 2005 r. wyklucza to uznanie dokonywanych wcześniej nakładów za remont stanowiący koszt uzyskania przychodu, ponieważ tylko wydatki na bieżącą konserwację i remonty środków trwałych (w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy) mogą być bezpośrednio zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów, w dniu ich poniesienia. Pani stanowisko w sprawie, że poniesione wydatki na "remont" w kwocie około 200.000 zł mogą zostać zaliczone do kosztów działalności bieżącego roku jest nieprawidłowe. Poniesione przez panią wydatki mogą wprawdzie zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, ale tylko poprzez odpisy amortyzacyjne, co jednoznacznie wynika z zestawienia cytowanych wcześniej przepisów art. 22 ust. 1, art. 22a ust. 1, art. 23 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.). Ustalenie wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych jest związane z nabyciem ich przez podatnika w drodze transakcji kupna sprzedaży. Cena nabycia określona w sensie prawnym ma złożony, wielowarstwowy charakter. Rozumie się bowiem przez nią kwotę należną, odpowiednio powiększona oraz skorygowaną o podatek od towarów i usług. Cena nabycia to kwota należna zbywcy, która wynika z dokumentu dotyczącego transakcji nabycia. Kwota należna zbywcy zostaje powiększona o te koszty, które są związane z zakupem. Koszty związane z zakupem nalicza się do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania. Koszty, które powiększaj cenę nabycia, nie stanowią katalogu zamkniętego, albowiem w tekście prawnym użyto zwrotu "a w szczególności". Zwrot ten jest równoznaczny z określeniem "na przykład", "między innymi". Kosztami, które powiększają cenę nabycia, są np. koszty:
Cytowane wcześniej przepisy przesądzają również o tym, że pani stanowisko, iż pozostałe koszty związane z ubezpieczeniem ww. nieruchomości, koszty czynszu z tytułu dzierżawy, koszty ogrzewania budynków, energii elektrycznej, koszty podatków od nieruchomości i inne bieżące koszty związane z utrzymaniem nieruchomości, wymienione w niniejszym piśmie, należy zaliczyć do kosztów działalności bieżącego roku podatkowego również nie jest prawidłowe. Zauważyć należy, że nie są to koszty związane bezpośrednio z uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej działalności handlowo-usługowej, lecz koszty bezpośrednio związane i poniesione w celu powstania środka trwałego i poniesione przed oddaniem środka trwałego do użytkowania. Zawarcie umowy dzierżawy i wszystkie poniesione w okresie od lutego koszty miały bowiem wyłącznie jeden cel. Było nim jak najszybsze "przywrócenie ww. budynków do stanu umożliwiającego prowadzenie w nich działalności gospodarczej". Dlatego z chwilą oddania przedmiotowych nieruchomości do użytkowania:
złożą się na wartość początkową nieruchomości stanowiącą podstawę odpisów amortyzacyjnych. Z brzmienia art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania wynika, że również pani stanowisko, iż koszty związane z ekspertyzą techniczną i wyceną budynku byłego salonu samochodowego oraz koszty usługi notarialnej związanej z zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży w momencie zakupu ww. nieruchomości powiększą wartość początkową środka trwałego, nie jest prawidłowe. Przedmiotowe wydatki staną się składnikiem wartości początkowej środka trwałego dopiero w momencie oddania budynków do użytkowania, tj. w lipcu 2005 r., a nie w momencie zakupu nieruchomości, tj. 30.06.2005 r., natomiast już od chwili poniesienia wydatku miały charakter kosztów inwestycyjnych. Niniejszej informacji udzielono w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez podatnika na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dacie złożenia wniosku. Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwy organ podatkowy i organ kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej). |
|
| 2005-06-21 |
