Pytanie:

Czy obowiązkowa składka ponoszona przez adwokata prowadzącego działalność gospodarczą na rzecz samorządu adwokackiego stanowi koszt uzyskania przychodów ?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że jako adwokat prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług adwokackich opłaca Pan składki na rzecz samorządu adwokackiego.

Przynależność do adwokatury jest obowiązkowa i nawiązuje się z mocy prawa wynikającego z art. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 roku Nr 123, poz. 1058 z późniejszymi zmianami). Niewykonanie obowiązku opłacania w/w składki jest zabezpieczone sankcjami cywilnymi i dyscyplinarnymi tj. wydalenie z adwokatury włącznie.

Dotychczas powyższe składki opłacone w roku podatkowym odliczał Pan w zeznaniu rocznym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w części odliczeń od dochodów.

Z uwagi na fakt, iż powstały wątpliwości w związku z uchyleniem przepisu art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst z 2000 roku Nr 14, poz. 176 ze zm.) podatnik zadał pytanie: czy składka płacona przez adwokata na rzecz samorządu adwokackiego będzie podlegała zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

Zdaniem Pana składka na rzecz izby adwokackiej :

1. jest wydatkiem ponoszonym w celu osiągnięcia przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku, gdyż adwokat nie ma możliwości prowadzenia kancelarii adwokackiej nie będąc członkiem adwokatury i nie opłacania z tego tytułu powyższej składki oraz
2. nie jest wyłączona z kategorii kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 3 tej ustawy i w związku z tym podlegają one zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie kancelarii adwokackiej.

Pojęcie kosztów uzyskania przychodów definiuje art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Jak wynika z powyższego przepisu decydującym dla uznania danego wydatku za koszt podatkowy jest zaistnienie łącznie dwóch przesłanek:

• aby uznać dany wydatek za koszt podatkowy musi on być poniesiony w celu uzyskania przychodu podatkowego oraz
• nie może to być koszt wymieniony w zamkniętym katalogu negatywnym, nie uznawanym ustawowo za koszt podatkowy.

Sformułowana w tym przepisie definicja oznacza w praktyce, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego bezpośredni związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów.

W świetle przepisu art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa z wyjątkiem:

1. wpłat podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
2. składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; jeżeli przedsiębiorca nie wypłacał tych wynagrodzeń, kwota składek zaliczana do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej kwocie 114 zł.

Podatnik opłaca składki członkowskie na rzecz samorządu adwokackiego. Przynależność podatnika do tego samorządu jest obowiązkowa, gdyż nawiązuje się ona z mocy prawa wynikającego z art. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 roku Nr 123 poz. 1058 z późn. zm.). Wysokość składki uchwalana jest przez organ samorządu zawodowego -zgromadzenie izby na podstawie art. 40 pkt 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku. Zatem poniesiona opłata w składkach na rzecz izby adwokackiej ma charakter obligatoryjnego kosztu.

W konsekwencji powyższych przepisów wpłacona składka na rzecz samorządu adwokackiego stanowi w rozumieniu treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku koszt uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej z uwagi na fakt, iż jej nieopłacanie powoduje utratę możliwości uzyskania przychodów z działalności gospodarczej w zakresie usług adwokackich.

Wydatek ten nie jest też wymieniony w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku stanowiącym katalog kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, iż stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe.