Pytanie:

Czy dokumentowane dowodami wewnętrzymi, zakupy towarów bezpośrednio od działkowców w postaci ozdobnych liści, traw, kwiatów ... mogą stanowić koszty uzyskania uzyskania przychodów?

Stosownie do przepisu art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U z 2005 r. Nr 8, poz.60) naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art. 14a § 2 w/w ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług handlowych - kwiaciarnia - w związku z czym zdarza się, iż zakupuje Pani towar handlowy w postaci drobnych dodatków bezpośrednio od prywatnych działkowców. Na udokumentowanie takiego zakupu sporządza dowód wewnętrzny i wpisuje go bezpośrednio w koszty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.Przedstawiając własne stanowisko wskazuje Pani, iż : cyt. "postępowanie moje opieram na § 14, p. 1 i 2, pp. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r." jednocześnie wnosi o udzielenie odpowiedzi, czy powyższe koszty mogą być uznane dla podatku dochodowego jako koszt uzyskania przychodu.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekroczą sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.Jednak aby wydatek został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu należy wykazać jego bezpośredni związek ze źródłem przychodu.

O możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów decyduje także to, czy fakt poniesienia tego wydatku zostanie należycie udokumentowany.

Sposób dokumentowania zdarzeń gospodarczych, zapewniających właściwe ustalenie dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.). Stosownie do § 12ust. 3 pkt 1 i 2 w/w rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są :

1. rachunki, dokumenty celne a także faktury sporządzone stosownie do przepisów ustawy z dnia 5 kwietnia 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U z 2004 r. Nr 54, poz.535 ze zm.),

2. inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej :

a/ wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron ( nazwę i adresy ) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

b/ datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,

c/ przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymieniony w jednostkach naturalnych,

d/ podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych

-oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

W § 14 w/w rozporządzenia przewiduje się możliwość dokumentowania zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów (wydatków) poprzez sporządzenie dokumentów zaopatrzonych w datę i podpisy osób, które dokonały wydatku. Są to tzw. dowody wewnętrzne, które przy zakupie winny określać nazwę towaru, ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach przedmiot operacji gospodarczej i wysokość kosztu (wydatku).

W § 14 ust. 2 rozporządzenia wymieniono enumeratywnie 9 przypadków zdarzeń gospodarczych, które mogą być udokumentowane poprzez wystawienie dowodów wewnętrznych. Wśród tych zdarzeń są wymienione przypadki dokumentowania dowodem wewnętrznym :

- zakup bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy produktów roślinnych , zwierzęcych nie przerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polegał na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt,

Interpretacja stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organ podatkowy i organy kontrolni skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z dyspozycją art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.Zażalenie zgodnie z przepisem art. 222 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazać dowody uzasadniające to żądanie.