Istota interpretacji:

Czy poprawny jest sposób księgowania faktur korygujących (stosując zasadę współmierności kosztów i przychodów) w ten sposób, iż faktury korygujące wystawione w roku 2011 przed złożeniem deklaracji rocznej za rok 2010, a dotyczące zakupów w 2010 r. powinny być odniesione i zaksięgowane w roku 2010?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest agentem operatora telefonii komórkowej Sp. z o.o. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, rozlicza się w okresach miesięcznych oraz ewidencjonuje koszty metodą memoriałową. Firma zaopatruje się w telefony komórkowe oraz akcesoria (po wystawieniu faktury staje się ich właścicielem i stanowią towary handlowe). Początkowa cena zakupu telefonu po podpisaniu umowy z klientem i jego sprzedaży jest korygowana. Powodem korekty jest to, iż Operator ustala cenę sprzedaży i zakupu; wszystkie salony w Polsce muszą mieć te samy ceny zakupu i sprzedaży. Kwota korekty jest różnicą pomiędzy kwotą zakupu a kwotą sprzedaży telefonu dla docelowego klienta (cenę tę ustala Operator i często jest to 1 zł, czyli cena o wiele niższa od jego zakupu). Dokumentem korygującym jest faktura VAT korygująca, wystawiona w kolejnych okresach rozliczeniowych. Faktura korygująca (FKS) odnosi się do konkretnej faktury zakupu oraz pozycji (FVS). Jest zazwyczaj wystawionych kilka FKS do danej FVS, ponieważ telefony są sprzedawane w różnych okresach tygodnia, miesiąca, a czasem kwartału. Przykładowo: otrzymano fakturę zakupu na telefony w miesiącu listopadzie i grudniu 2010 r., które zostały sprzedane częściowo w listopadzie i grudniu 2010 r., następnie faktury korygujące dot. sprzedanych telefonów zostały wystawione w miesiącach od stycznia do marca 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy poprawny jest sposób księgowania faktur korygujących (stosując zasadę współmierności kosztów i przychodów) w ten sposób, iż faktury korygujące wystawione w roku 2011 przed złożeniem deklaracji rocznej za rok 2010, a dotyczące zakupów w 2010 r. powinny być odniesione i zaksięgowane w roku 2010...

Zdaniem Wnioskodawcy, ewidencjonując koszty zasadą memoriałową i stosując zasadę współmierności kosztów i przychodów, faktury korygujące zakup, dotyczące sprzedanych telefonów (towarów) w 2010 r., wystawione w 2011 r., a przed złożeniem deklaracji rocznej, powinny zostać zaksięgowane do roku 2010 r. Taki sposób zaksięgowania kosztów i ich korekty, w okresie którego dotyczą, odzwierciedla poprawnie sytuację finansową podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

• musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

• nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

• musi być należycie udokumentowany.
  
  

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określił Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Stosownie do treści § 12 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 ww. rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach lub inne dowody wymienione w § 13 i § 14.

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

Zasady dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów zostały zawarte w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia, stanowiącym objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W myśl art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, (tj. podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów), uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Zauważyć należy, iż definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowanych zdarzeń gospodarczych. Innej definicji dnia poniesienia kosztu uzyskania przychodów w odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera.

Ponadto zaznaczyć należy, że przepisy art. 22 ust. 5 – 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają zastosowanie do podatników prowadzących ewidencje księgowe w formie ksiąg rachunkowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że cena zakupu telefonu, po podpisaniu umowy z klientem i jego sprzedaży, jest korygowana. Powodem tej korekty jest to, iż operator ustala jednakową cenę sprzedaży i zakupu we wszystkich salonach w Polsce.

W takim przypadku, faktury korygujące należy ewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w dacie ich wystawienia (w roku, w którym zostały wystawione faktury korygujące). Pierwotna faktura prawidłowo bowiem dokumentowała cenę sprzedaży. Nieuzasadnione byłoby w tym przypadku dokonanie korekty wstecz, tzn. do okresu zaewidencjonowania faktury pierwotnej.

Reasumując, biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny i obowiązujące przepisy prawne, sposób księgowania faktur korygujących, przedstawiony przez Wnioskodawcę, jest nieprawidłowy. Faktury korekty wystawione w 2011 r., dotyczące zakupów w 2010 r., powinny być wprowadzone do księgi przychodów i rozchodów w dacie wystawienia faktury korekty, czyli w 2011 r., a nie jak twierdzi Wnioskodawca zaksięgowane do 2010 r. W powyższej sytuacji nie jest istotne, czy faktury korekty zostały wystawione przed, czy po złożeniu deklaracji rocznej za 2010 r.

Zauważyć należy, że zasada współmierności kosztów i przychodów wynika z ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), i odnosi się do osób prowadzących księgi rachunkowe, natomiast Wnioskodawca nie podlega tej ustawie, gdyż prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.