Istota interpretacji:

Czy koszty wycieczki organizowanej w ramach kilkudniowego szkolenia, opłacanego przez uczestników szkolenia stanowią koszty uzyskania przychodów?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 3 stycznia 2011 r., znak ILPB1/415-1234/10-2/AA, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 8 stycznia 2011 r., a w dniu 18 stycznia 2010 r. (nadano w polskiej placówce pocztowej 13 stycznia 2011 r.) wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczy między innymi usługi polegające na organizowaniu szkoleń. Ponoszone wydatki na organizację szkoleń obejmują: wynajęcie sali, koszty pobytu i wyżywienia (hotel, wyżywienie, kawa, ciasto itp.) oraz w ramach szkolenia organizowany jest wyjazd na wycieczkę krajoznawczą, a wydatki obejmują: wynajęcie autokaru, bilety wstępu, przejazd wyciągiem lub kolejką górską, itp.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni podaje, że to X organizuje wycieczki i ponosi wydatki z tytułu organizacji wycieczek. Przychodem na pokrycie kosztów wycieczek są wpływy na organizację szkoleń.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty wycieczki organizowanej w ramach kilkudniowego szkolenia, opłaconego przez uczestników szkolenia stanowią koszty uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawczyni, powołując się na art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem wymienionych w art. 23.

Natomiast art. 23 ust. 1 pkt 23 stanowi, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów: "koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych".

Poniesione wydatki związane z przeprowadzonym szkoleniem pokrywane przez uczestników szkolenia nie są wydatkami o charakterze reprezentacyjnym i w całości stanowią koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawczyni, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Warunkiem niezbędnym, umożliwiającym zaliczenie wydatków związanych z organizacją wycieczki krajoznawczej będzie brak wystąpienia przesłanek negatywnych, wynikających z art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy, który stanowi iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów alkoholowych.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni świadczy między innymi usługi polegające na organizowaniu szkoleń w ramach, których organizuje wyjazd na wycieczkę krajoznawczą. X zarówno organizuje i ponosi wydatki z tytułu organizacji wycieczki.

Niewątpliwie zatem wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię w celu zorganizowania wycieczki krajoznawczej, będą związane z przedmiotem świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usług.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć koszty związane z organizacją wycieczki do kosztów uzyskania przychodów.

Należy jednak podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.