Istota interpretacji:

Należy stwierdzić, iż jeżeli ponoszone wydatki określone jako zwrot ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu zwierzyny, będą miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w konsekwencji wpływ na zachowanie lub zwiększenie, obecnie lub w przyszłości przychodu, to wydatki na ten cel mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom. Wydatki te, jako przydatne do wykonywania działalności gospodarczej, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą miedzy innymi na skupie i odsprzedaży dziczyzny. Sprzedawcami dziczyzny są poszczególne koła łowieckie, w których imieniu działają myśliwi, dostarczający upolowaną przez siebie zwierzynę do jego punktów skupu. W związku z rosnącą konkurencją w celu zintensyfikowania zakupu tusz Wnioskodawca zamierza zachęcać myśliwych do przekazywania dziczyzny do jego punktów poprzez zwrot ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu zwierzyny. Oznacza to, iż myśliwy dostarczający upolowaną przez siebie zwierzę otrzyma kwotę, będącą iloczynem ilości kilogramów i stawki np. 0,5 zł za kilogram. Z myśliwymi nie wiąże Wnioskodawcy stosunek pracy ani cywilnoprawny.

W odpowiedzi na wezwanie organu Nr IPPB1/415-895/10-2/AM z dnia 10.12.2010 r. Wnioskodawca wskazał, iż będzie dokonywał na rzecz myśliwych zwrotu ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu zwierzyny jeśli będzie to zgodne z obowiązującymi przepisami i ekonomicznie zasadne. Zwrotu będzie dokonywał na podstawie własnej decyzji w porozumieniu z myśliwymi. Decyzja będzie konsekwencją obserwacji rynku (podobne działania wprowadziły w życie firmy konkurencyjne).

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż jest zainteresowany ewentualnym zobowiązaniem myśliwego w takim samym zakresie w jakim jest zainteresowany płatnik podatku dochodowego. Wnioskodawca jest ewentualnym płatnikiem podatku dochodowego z tytułu ewentualnych zaliczek od wypłacanych myśliwym kwot i w tym zakresie ma interes prawny w uzyskaniu wyczerpującej odpowiedzi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy wypłacone myśliwym kwoty będą stanowiły koszt uzyskania przychodu...
2. Czy wypłacone myśliwym kwoty będą stanowiły u myśliwych przychód podlegający opodatkowaniu czy też będą korzystały ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych...
   
   

Odpowiedź na pytanie pierwsze jest przedmiotem niniejszej interpretacji. Wniosek w zakresie pytania drugiego rozpatrzony zostanie odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacone myśliwym kwot jako zwrot ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu tusz będzie stanowił koszty uzyskania przychodów w jego przedsiębiorstwie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie "w celu osiągnięcia przychodu" zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie "w celu" należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot "celowości", jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Przez pojęcie "zachować" należy rozumieć "dochować coś w stanie niezmienionym, nienaruszonym, utrzymać". Natomiast "zabezpieczyć" oznacza "uczynić bezpiecznym, niezagrożonym, dać ochronę". Można więc przyjąć, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, które umożliwią dalsze funkcjonowanie źródła. Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Do stwierdzenia, czy poniesione wydatki, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, istotnym jest ustalenie, czy poniesione wydatki są potrzebne i mają związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, czy też wydatki te nie są związane z działalnością gospodarczą.

Należy wskazać, iż wydatki o których mowa w przedmiotowej sprawie, nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, że do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, zaliczone mogą być kosztem uzyskania przychodu, tylko wtedy, kiedy w ich przypadku uznaje się, że są one racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność handlową w zakresie skupu i odsprzedaży dziczyzny. W celu zintensyfikowania zakupu tusz Wnioskodawca zamierza zachęcać myśliwych do przekazywania dziczyzny do jego punktów poprzez zwrot ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu zwierzyny.

Zatem w przedmiotowej sprawie zwrot ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu zwierzyny można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednakże pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania.

Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego i przedstawione zdarzenia przyszłe, należy stwierdzić, iż jeżeli ponoszone wydatki określone jako zwrot ryczałtowych kosztów pozyskania i transportu zwierzyny, będą miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w konsekwencji wpływ na zachowanie lub zwiększenie, obecnie lub w przyszłości przychodu, to wydatki na ten cel mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom. Wydatki te, jako przydatne do wykonywania działalności gospodarczej, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednakże zauważyć należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Końcowo zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzania postępowania dowodowego, które wskazywałoby, że poniesiony wydatek spełnia znamiona kosztu podatkowego. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje