Istota interpretacji:

sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny od swojego ojca i siostry, prowadzących działalność w formie spółki cywilnej, prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz własność budynków, tzn. pensjonatu, pawilonu letniskowego oraz budynku magazynowego i socjalnego (dalej "Budynki", dalej razem: "Nieruchomość"). W umowie darowizny określona zostanie wartość przedmiotu darowizny w rozbiciu na wartość prawa użytkowania wieczystego oraz wartość poszczególnych budynków.

Nieruchomość będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, gospodarczej zostanie wpisana do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawczyni będzie prowadziła księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawczyni nie wyklucza możliwości późniejszej sprzedaży Nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych od Budynków i jaka będzie wartość początkowa Budynków, od której będą mogły być dokonywane odpisy amortyzacyjne...
2. Czy w przypadku sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowaną część wartości początkowej Nieruchomości...
   
   

Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Wniosek Pani w zakresie pytania drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad:1

Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają m.in. stanowiące własność podatnika, nabyte, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle budynki o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Zgodnie natomiast z art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji nie podlega prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Wnioskodawczyni poprzez darowiznę nabędzie własność Nieruchomości (w tym Budynku) i będzie ją wykorzystywała w prowadzonej działalności gospodarczej. Spełnione zostaną więc określone w art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanki ‚"nabycia" i "wykorzystywania przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą" warunkujące możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Oznacza to, że Wnioskodawczyni będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych od otrzymanych w drodze darowizny Budynków.

Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych. Sposób określenia wartości początkowej w przypadku środków trwałych nabytych w drodze darowizny wskazuje przepis art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z nim za wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze darowizny uważa się ich wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości. Wartość początkową Budynków, od której dokonywane będą odpisy amortyzacyjne, należy więc określić na poziomie wartości rynkowej z dnia nabycia pod warunkiem, że z umowy darowizny nie będzie wynikała niższa wartość.

Reasumując powyższe, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że Budynki otrzymane w formie darowizny będzie mogła amortyzować. Odpisy amortyzacyjne będą dokonywane od wartości Budynków, określonej na poziomie ich wartości rynkowej z dnia dokonania darowizny, chyba że umowa darowizny określi tę wartość w niższej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje