|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, odsetki od kredytu, samochód | |
| Data: 2009-10-20 | |
![]() Istota interpretacji:Czy koszty związane z planowanym zakupem samochodu osobowego, rejestracją, obsługą kredytu uzyskanego przez Wnioskodawcę, jako osobę fizyczną naliczone do dnia przekazania samochodu do używania będą podlegać zaliczeniu do kosztów podatkowych firmy w drodze odpisów amortyzacyjnych, a odsetki od kredytu poniesione po dniu oddania samochodu do używania do kosztów uzyskania przychodów firmy?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności jest wycena nieruchomości. Do prowadzenia działalności niezbędny jest samochód. Wnioskodawca planuje zakup samochodu osobowego. Finansowanie zakupu auta nastąpi kredytem bankowym udzielonym dla Wnioskodawcy, jako osoby fizycznej a nie firmy. Zainteresowany podaje, że zakupiony za ten kredyt samochód zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych w miesiącu przekazania go do używania, tj. w miesiącu jego rejestracji. Z zakupem samochodu będą związane koszty, tj. cena nabycia, transportu, ubezpieczenia w drodze, opłat skarbowych, odsetek, prowizji, rejestracji samochodu, opłata za dowód rejestracyjny, tablice, kartę pojazdu, które będą naliczone do dnia przekazania samochodu do używania oraz koszty obsługi kredytu (odsetki, prowizje, ubezpieczenie spłaty kredytu). Odsetki od kredytu ponoszone będą także po dniu oddania samochodu do używania. Okres używania samochodu będzie dłuższy niż rok. Wartość początkowa nabywanego pojazdu przekroczy kwotę 3.500,00 zł. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a działalność gospodarczą prowadzi od wielu lat. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy koszty związane z planowanym zakupem samochodu osobowego, rejestracją, obsługą kredytu uzyskanego przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną, naliczone do dnia przekazania samochodu do używania, będą podlegać zaliczeniu do kosztów podatkowych firmy w drodze odpisów amortyzacyjnych, a odsetki od kredytu poniesione po dniu oddania samochodu do używania do kosztów uzyskania przychodu firmy ... Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z zakupem samochodu, rejestracją, obsługą kredytu uzyskanego na osobę fizyczną naliczone do dnia przekazania samochodu do używania będą podlegać zaliczeniu do kosztów podatkowych firmy w drodze odpisów amortyzacyjnych, na podstawie art. 22a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wykorzystywany będzie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Odsetki od kredytu poniesione po dniu oddania samochodu do używania podlegać będą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ww. ustawy, gdyż będą kosztami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów firmy w związku z pozarolniczą działalnością gospodarczą. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl art. 22a ust. ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Stosownie do treści art. 22g ust. 3 powołanej ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Z powołanego powyżej przepisu art. 22a ust. 1 ww. ustawy wynika, że amortyzacji podlegają kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania środki transportu. Natomiast z treści art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), która reguluje m.in. zasady rejestracji pojazdów i dopuszczania ich do ruchu wynika, że dokumentem stwierdzającym dopuszczanie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Samochód jest dopuszczony do ruchu, jeżeli spełnia warunki techniczne oraz jest zarejestrowany i zaopatrzony w zalegalizowane tablice rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną. Nie można uznać za samochód zdatny i kompletny do używania, który nie jest zarejestrowany i nie jest dopuszczony do ruchu. Zatem opłaty ponoszone przy rejestracji samochodu dotyczące dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych, opłaty skarbowej, opłaty za kartę pojazdu, kosztów transportu, ubezpieczenia w drodze powiększają wartość początkową tego samochodu i tym samym stanowią koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
Nie stanowią kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) – art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy. Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji. Warunkiem uznania odsetek od kredytu i prowizji za koszt uzyskania przychodów, jest fakt ich zapłacenia oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy. W związku z powyższym, należy uznać, że aby odsetki od kredytu i prowizja mogły stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, zaciągnięty kredyt musi pozostawać w związku z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę z tego źródła przychodami a odsetki od kredytu muszą zostać faktycznie zapłacone i nie zwiększać kosztów inwestycji. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż na gruncie przedmiotowej sprawy odsetki od kredytu mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, z tym że:
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2009-10-20 |
