Istota interpretacji:

Czy uposażenie wypłacane członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku należy pomniejszać o koszty uzyskania przychodów

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 października 1997r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu ustalania i wypłacania uposażeń oraz uposażeń rodzinnych sędziom i prokuratorom w stanie spoczynku oraz członkom ich rodzin (Dz.U. Nr 130, poz. 869), w miejsce otrzymywanych uprzednio świadczeń z ZUS – emerytury, renty bądź renty rodzinnej, tym grupom zawodowym oraz członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej po prokuratorze zmarłym w czasie służby lub w stanie spoczynku, przyznano prawo do uposażenia. Od przychodu z tytułu emerytury bądź renty nie stosuje się odliczenia z tytułu kosztów uzyskania przychodów i to wyłączenie jest przez wnioskodawcę kontynuowane przy wypłatach uposażenia prokuratorów w stanie spoczynku, jak również przy wypłatach uposażeń dla uprawnionych członków rodziny, których z prokuraturą nigdy nie łączył żaden stosunek służbowy a jedynie nabycie uprawnień do uposażenia rodzinnego. Wnioskodawca nie stosuje odliczenia kosztów uzyskania przychodu od uposażenia prokuratorów w stanie spoczynku oraz od uposażenia wypłacanego członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku uprawnionym do renty rodzinnej.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy uposażenie wypłacane członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku należy pomniejszać o koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w jakiej kwocie (podstawowe czy podwyższone)...

Wnioskodawca – Prokuratura nie stosuje odliczenia kosztów uzyskania przychodów od uposażeń wypłacanych prokuratorom w stanie spoczynku oraz uposażeń rodzinnych, traktując przedmiotowe płatności jak wypłaty świadczeń dokonywanych uprzednio przez ZUS oraz w oparciu o treść art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Do grudnia 1997r. prokuratorzy nie realizujący zadań z uwagi na wiek lub stan zdrowia pobierali świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Od świadczeń tych nie były odliczane koszty uzyskania przychodu. Obecnie prokuratorzy, tak jak wcześniej pobierając emeryturę lub rentę również nie ponoszą żadnych kosztów w celu uzyskania uposażenia.

Zdaniem wnioskodawcy odliczenia kosztów uzyskania przychodów nie są stosowane z uwagi na utrwalony pogląd w orzecznictwie sądów administracyjnych, który uzależnia możliwość zaliczenia do kategorii kosztów uzyskania przychodów łączne spełnienie czterech przesłanek:

1. koszty te muszą być faktycznie poniesione,
2. ich poniesienie musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodów,
3. musi istnieć związek między poniesionym kosztem a przychodem,
4. wydatek nie może być wymieniony w katalogu wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
   
   

Zdaniem wnioskodawcy ww. przesłanki nie są spełnione w stosunku do członków rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku; ponadto osoby te nigdy nie łączył z Prokuraturą żaden stosunek służbowy ani stosunek pracy, co jest elementem koniecznym, by takim uprawnionym dokonać odliczenia kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie naliczania kosztów uzyskania przychodów od uposażenia przysługującego członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku. Przy czym wyjaśnia się, że wniosek w pozostałej części, dotyczącej naliczania przez płatnika kosztów uzyskania przychodów od uposażenia przysługującego prokuratorowi w stanie spoczynku, rozstrzygnięto odrębną interpretacją.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (t.j. z 2008r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o powołaniu. Z tym momentem prokurator staje się pracownikiem w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy za pracownika w rozumieniu tejże ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Z treści art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze wynika, iż do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2-5, przepisy art. 69-71, art. 73 i 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 99-102 i art. 104 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Przewidziane w tej ustawie uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości przysługują w stosunku do prokuratorów Prokuratorowi Generalnemu, a uprawnienia kolegiów i prezesów właściwych sądów - właściwym prokuratorom przełożonym.

Zgodnie z art. 102 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w razie śmierci sędziego albo sędziego w stanie spoczynku, członkom jego rodziny, spełniającym warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przysługuje uposażenie rodzinne w wysokości:

1. dla jednej osoby uprawnionej - 85%,
2. dla dwóch osób uprawnionych - 90%,
3. dla trzech lub więcej osób uprawnionych - 95%

- podstawy wymiaru.

Podstawę wymiaru uposażenia rodzinnego przysługującego rodzinie stanowi:

1. w przypadku rodziny zmarłego sędziego w stanie spoczynku - uposażenie, jakie przysługiwało w chwili śmierci zmarłemu sędziemu w stanie spoczynku, z zastrzeżeniem pkt 2,
2. w przypadku rodziny zmarłego sędziego albo zmarłego sędziego w stanie spoczynku przeniesionego na podstawie art. 100 § 1 - uposażenie, jakie przysługiwałoby mu w chwili śmierci zgodnie z art. 100 § 2 (art. 102 § 2 cyt. ustawy).
   
   

Z kolei z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 (...). Stosownie zaś do treści art. 22 ust. 2 tejże ustawy koszty uzyskania przychodów m.in. ze stosunku pracy, stosunku służbowego – określone są w kwotowej wysokości.

Podkreślenia wymaga okoliczność, iż żaden przepis powołanej ustawy nie uzależnia prawa do odliczenia zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów od rzeczywistego świadczenia pracy lub od faktycznego ich ponoszenia. Prawo do potrącenia kosztów uzyskania przychodów wynika z istnienia stosunku służbowego, z którego uzyskiwany jest dochód w postaci uposażenia.

A zatem, skoro członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku wypłacane jest uposażenie, na podstawie powołanych wyżej przepisów Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy o prokuraturze, to nie istnieje możliwość potrącania kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 2 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem źródłem wypłaty tychże należności nie jest stosunek służbowy ani stosunek pracy łączący wnioskodawcę z członkami rodziny prokuratora.

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.