Istota interpretacji:

Czy firma Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty ubezpieczenia samochodów firmy męża Wnioskodawczyni, jeżeli z tytułu wystawionej refaktury powstanie przychód podatkowy?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni i jej mąż prowadzą odrębne działalności gospodarcze. Firma Wnioskodawczyni otrzymała propozycję zawarcia Polisy majątkowej, ubezpieczenia floty samochodów, która jest bardzo korzystna ekonomicznie dla obu firm.

Jednak warunkiem jest aby samochody będące w ewidencji środków trwałych firmy męża Wnioskodawczyni oraz samochody będące w ewidencji środków trwałych firmy Wnioskodawczyni zostały potraktowane jako jedna flota.

Zawarta Polisa w której ubezpieczane byłyby samochody wykorzystywane w celu prowadzonej działalności oraz będące w ewidencji środków trwałych firmy męża Wnioskodawczyni zawierałaby następujące dane:

• jako właściciel figurowałby mąż Wnioskodawczyni
• jako ubezpieczający i płatnik wpisana zostałby firma Wnioskodawczyni
• odrębna Polisa majątkowa umożliwiałaby identyfikacje ubezpieczonych pojazdów i kwotę ubezpieczenia samochodów firmy męża Wnioskodawczyni. Firmy prowadzą Księgi Handlowe.
  
  

Wnioskodawczyni zaznacza, że między nią i mężem nie ma rozdzielności majątkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy firma męża Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość Polisy dotyczącej samochodów będących w jej ewidencji środków trwałych...
2. Czy firma Wnioskodawczyni ma prawo wystawić Fakturę VAT w której zostaną refakturowane koszty ubezpieczenia majątkowego z zastosowaniem obowiązującej stawki "zw"( zwolnionej)...
3. Czy firma Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty ubezpieczenia samochodów firmy męża Wnioskodawczyni, jeżeli z tytułu wystawionej refaktury powstanie przychód podatkowy...
   
   

Odpowiedź na pytanie trzecie stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Wniosek Pani w zakresie pytania pierwszego i drugiego zostanie rozpatrzony odrębnymi interpretacjami.

Zdaniem Wnioskodawczyni taka forma zawarcia Polisy majątkowej daje możliwość zaliczenia Polisy do kosztów uzyskania przychodów firmy męża Wnioskodawczyni.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych " Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów."

Zawarcie Polisy majątkowej spełnia przesłanki ww. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a sposób zawarcia polisy grupujący floty samochodów ma uzasadnienie ekonomiczne ważne dla obu firm, firmy zyskują finansowo.

Zdaniem Wnioskodawczyni ma to wpływ na zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów w obu firmach.Podstawą zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w firmie męża będzie faktura VAT wystawiona przez firmę Wnioskodawczyni refakturująca koszt Polisy, opodatkowana z zachowaniem obowiązującej stawki zwolnionej "zw". Faktura będzie stanowiła również podstawę do zwrotu przez firmę męża Wnioskodawczyni kosztów Polisy firmie Wnioskodawczyni.

W firmie Wnioskodawczyni wartość faktury będzie przychodem równoważącym koszty. Wnioskodawczyni i jej małżonek są we wspólnocie majątkowej i są osobami fizycznymi prowadzącymi działalności gospodarcze. Jest to dodatkowym argumentem potwierdzającym nasze stanowisko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Refakturowanie należy do czynności, które nie zostały zdefiniowane w prawie podatkowym. Jednak przyjęta praktyka jak i orzecznictwo dopuszczają sytuację, w której koszty niektórych usług, których odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez ich wykonawcę, mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę poprzez wystawienie tzw. refaktur.

Refakturowanie polega na zafakturowaniu odsprzedaży usług bez doliczania jakiejkolwiek marży. Celem refakturowania jest przeniesienie wyłożonych kosztów przez podmiot refakturujący, na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, mimo, że podmiot refakturujący fizycznie danej usługi nie świadczy.

W praktyce przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

• Przedmiotem refakturowania są usługi,

• Z usługi korzysta odbiorca finalny usługi, natomiast podmiot, na którego wystawiona jest faktura pierwotna, nie korzysta z usługi lub korzysta tylko w części,

• sprzedaż (a właściwie odsprzedaż) jest dokonana po cenie zakupu, bez jakiejkolwiek marży narzuconej przez odsprzedającego,

• podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę), z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT, która widnieje na fakturze pierwotnej, wystawionej przez usługodawcę,

• w umowie między kontrahentami jest zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności.
  
  

Istotą refakturowania jest zatem przeniesienie ciężaru poniesionych kosztów na podmiot, który faktycznie korzysta z danych usług, przy zastosowaniu tej samej ceny i stawki podatku VAT, jaka istnieje na fakturze pierwotnej. W praktyce przyjmuje się, że refakturowanie jest odsprzedażą usług, a podmiot dokonujący refakturowania należy traktować tak jakby sam świadczył te usługi. Pod warunkiem jednak, że usługa nie zmieni swojego charakteru oraz refakturujący nie doliczy marży.

Z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Firmy Wnioskodawczyni oraz jej męża mają zamiar zawrzeć polisę majątkowa ubezpieczeniową floty samochodów będących w ewidencji środków trwałych poszczególnych firm. Zawarta umowa umożliwiałaby identyfikację ubezpieczonych pojazdów i kwotę ubezpieczenia samochodów firmy męża. Firma Wnioskodawczyni wystawiałaby refakturę ze stawką zwolnioną - właściwą dla usługi ubezpieczeniowej - na firmę męża Wnioskodawczyni uwzględniającą koszt ubezpieczenia samochodów będących w ewidencji środków trwałych tej firmy.

Wobec powyższego należy uznać, iż przychód uzyskany z tytułu wystawienia refaktury Wnioskodawczyni może pomniejszyć o koszty uzyskania przychodów, tj. o koszty ubezpieczenia samochodów firmy męża.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.