Istota interpretacji:

1.Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 22 w zw. z art. 23 i 22g ustawy o PIT w sytuacji, gdy Podatnik w całości będzie wykorzystywał Lokal użytkowy w swojej działalności gospodarczej (lokal użytkowy będzie stanowił środek trwały w jego działalności) cała kwota odsetek od kredytu udzielonego Wnioskodawcy i jego małżonkowi na zakup lokalu użytkowego (albo od pożyczki hipotecznej faktycznie przeznaczonej na zakup lokalu użytkowego) pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy - a zatem odsetki te zapłacone od momentu przekazania środka trwałego do używania będą stanowiły po stronie Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu? 2.Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 22g ustawy o PIT na poczet wartości początkowej środka trwałego w postaci lokalu użytkowego należy zaliczyć całą zapłaconą cenę za lokal użytkowy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania (w tym odsetki od kredytu albo pożyczki hipotecznej zapłacone do dnia przekazania środka trwałego do używania)?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wykonuje zawód adwokata prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Prawna XXXi. Z tego tytułu Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. Małżonka Podatnika obecnie jest zatrudniona na umowę o pracę i nie prowadzi działalności gospodarczej (nie jest także podatnikiem podatku VAT).

Podatnik wspólnie z małżonką mają zamiar zakupić lokal użytkowy (przedmiotem umowy będzie również zakup udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej oraz we współwłasności części budynku przeznaczonych do wspólnego korzystania przez wszystkich współwłaścicieli), w którym będzie znajdowała się kancelaria adwokacka Wnioskodawcy ("lokal użytkowy). Lokal użytkowy zostanie wprowadzony do rejestru środków trwałych Wnioskodawcy i będzie w całości wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca z małżonką będą współwłaścicielami lokalu użytkowego na zasadzie wspólności majątkowej. Środki na zakup lokalu użytkowego będą pochodziły w części z majątku wspólnego małżonków (tzw. wkład własny), a w pozostałej części zakup lokalu zostanie sfinansowany z zaciągniętej wspólnie przez Wnioskodawcę i małżonkę - pożyczki hipotecznej, albo - zaciągniętego wspólnie przez Wnioskodawcę i małżonkę - kredytu bankowego na zakup lokalu użytkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 106 ustawy o VAT w zw. z § 6 - 7 Rozporządzenia MF w sprawie wystawiania faktur, w opisanym powyżej stanie faktycznym faktura dokumentująca sprzedaż lokalu użytkowego jako nabywców powinna wskazywać faktycznych nabywców tj. Podatnika i małżonkę, przy czym w przypadku nabycia lokalu użytkowego na zasadzie współwłasności majątkowej małżeńskiej w fakturze nie należy rozbijać ceny i podatku VAT odrębnie na część ceny i podatku VAT przypadającą na Podatnika odrębnie na część ceny i podatku VAT przypadającą na małżonkę...
2. Czy prawidłowe jest stanowisko iż w świetle art. 86 ustawy o VAT, w opisanym powyżej stanie faktycznym - tj. w przypadku zakupu Lokalu użytkowego przez oboje małżonków pozostających we wspólności majątkowej, gdy tylko Podatnik jest podatnikiem podatku VAT, a zakupiony Lokal użytkowy będzie w całości wykorzystywany w działalności gospodarczej Podatnika - Podatnikowi przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego w fakturze dokumentującej zakup Lokalu użytkowego...
3. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 22 w zw. z art. 23 i 22g ustawy o PIT w sytuacji, gdy Podatnik w całości będzie wykorzystywał Lokal użytkowy w swojej działalności gospodarczej (lokal użytkowy będzie stanowił środek trwały w jego działalności) cała kwota odsetek od kredytu udzielonego Wnioskodawcy i jego małżonkowi na zakup lokalu użytkowego (albo od pożyczki hipotecznej faktycznie przeznaczonej na zakup lokalu użytkowego) pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy - a zatem odsetki te zapłacone od momentu przekazania środka trwałego do używania będą stanowiły po stronie Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu...
4. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 22g ustawy o PIT na poczet wartości początkowej środka trwałego w postaci lokalu użytkowego należy zaliczyć całą zapłaconą cenę za lokal użytkowy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania (w tym odsetki od kredytu albo pożyczki hipotecznej zapłacone do dnia przekazania środka trwałego do używania)...
   
   

Odpowiedź na pytanie trzecie i czwarte w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest przedmiotem niniejszej interpretacji. Wniosek dotyczący pytania pierwszego i drugiego został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Odnośnie pytania trzeciego Wnioskodawcy uważa iż, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów łub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23". W katalogu wydatków, których nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, zawartych w art. 23 cytowanej wyżej ustawy wymienione zostały m.in.:

• naliczone, lecz niezapłacone odsetki albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) - ust. 1 pkt 32 w/w ustawy,
• odsetki, prowizje i różnice kursowe od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji - ust. 1 pkt 33 w/w ustawy.
  
  

Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonych regulacji prawnych oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić iż opłacane odsetki od kredytu udzielonego na zakup lokalu użytkowego pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej - a zatem od momentu przekazania środka trwałego do używania stanowią koszt uzyskania przychodu.

W tym przypadku fakt, że kredyt zostanie zaciągnięty przez Wnioskodawcę i jego małżonkę jest bez znaczenia.

W zakresie pytania oznaczonego Nr 4 Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia, przy czym w myśl art. 22g ust. 3 ustawy o PIT "za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek prowizji) oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku".

Jednocześnie, gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową ustała się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku.

Zasada ta jednakże (art. 22g ust.11 w/w ustawy) nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

Wobec powyższego, w niniejszej sprawie prawidłowe jest stanowisko, iż na poczet wartości początkowej środka trwałego w postaci lokalu użytkowego Wnioskodawca zaliczy całą zapłaconą cenę za lokal użytkowy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Na potwierdzenie własnego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tczewie z dnia 17 stycznia 2006 r. wydanym w sprawie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego znak: PDI/415-24/05/06.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.