Istota interpretacji:

Czy dokonanie po zakończeniu roku obrotowego podziału zysku między wspólników, tj. wypłaty części lub całości zysku bilansowego na rzecz wspólników zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki powoduje powstanie po ich stronie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Jest wspólnikiem spółki komandytowej (dalej spółka komandytową) w której wspólnikami są również inne osoby fizyczne oraz prawne. Wnioskodawca wraz z pozostałymi wspólnikami będzie uzyskiwać przychody z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej. Spółka komandytowa będzie prowadzić działalność polegającą na wynajmie nieruchomości własnych(dalej nieruchomość), które planuje nabyć w ramach podpisanej już umowy przedwstępnej.

W momencie ujęcia nieruchomości w rejestrze środków trwałych spółki komandytowej będzie ona spełniać definicję używanego środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 2 i 3 ustawy o pdof i będzie przez spółkę komandytową amortyzowana z uwzględnieniem stawek przewidzianych w art. 22j ust 1 ustawy o pdof - stosowane dla nieruchomości stawki amortyzacyjne będą różne dla celów podatkowych oraz bilansowych (tj. dla celów podatkowych nieruchomość będzie amortyzowana według indywidualnych stawek amortyzacyjnych przewidzianych w ustawie o pdof, które są wyższe od stawek amortyzacyjnych przewidzianych w polskiej ustawie o rachunkowości). W konsekwencji, w początkowym okresie amortyzacji nieruchomości zysk podatkowy wspólników będzie niższy od zysku księgowego. W późniejszym okresie natomiast (tj. po zakończeniu amortyzacji podatkowej) zysk podatkowy wspólników będzie wyższy od zysku księgowego.

Wspólnicy będą partycypować w zysku i kosztach (w tym m.in. kosztach amortyzacji) spółki komandytowej zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonanie po zakończeniu roku obrotowego podziału zysku między wspólników, tj. wypłaty części lub całości zysku bilansowego na rzecz wspólników zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki powoduje powstanie po ich stronie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawcy sama wypłata części lub całości zysku bilansowego na rzecz wspólników zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki nie powoduje powstania po ich stronie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku spółki komandytowej podstawą do ustalenia podatku dochodowego jest dochód realizowany i opodatkowany na bieżąco a nie wypłata zysku na rzecz wspólników po zakończeniu roku obrotowego. Stanowisko wnioskodawcy oparte jest na następującej argumentacji:

Spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej i nie jest ona podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego — podmiotami takimi są natomiast wspólnicy spółki komandytowej. W zależności od tego czy wspólnicy są osobami fizycznymi czy prawnymi podlegają oni opodatkowaniu odpowiednio podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub podatkiem dochodowym od osób prawnych. Konsekwentnie, skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółki komandytowej, a odnoszące się do osób fizycznych powinny być rozpatrywane w oparciu o przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. nr 80, poz. 350 z późn. zm.; dalej: ustawa o pdof). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o pdof, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną (w tym w spółce komandytowej) ze wspólnej własności wspólnego przedsięwzięcia wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali. Podobnie, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o pdof koszty uzyskania przychodów spółki nie będącej osobą prawną należy alokować do jej wspólników proporcjonalnie do ich prawa w udziale w zysku. W konsekwencji, zdaniem podatnika zarówno przychody spółki komandytowej z najmu nieruchomości jak i koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (w tym m.in. koszty amortyzacji nieruchomości) są w istocie przychodami i kosztami wspólników spółki komandytowej proporcjonalnie do prawa poszczególnych wspólników w udziale w zysku.

Tym samym więc przychód (dochód) spółki komandytowej podlega opodatkowaniu u każdego wspólnika proporcjonalnie do określonego w umowie spółki prawa poszczególnych wspólników do udziału w zysku. Obowiązek opodatkowania zysku wspólników wystąpi niezależnie od tego czy zysk ten został do wspólników faktycznie wypłacony, czy też został w spółce zatrzymany.

Jednocześnie, zgodnie z odrębnymi przepisami ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 ze zm. dalej ksh) (1) oraz ustawy o rachunkowości z 29 września 1964 r. (Dz. U. 1994 nr 121 poz. 591 z późn. zm.; dalej: uor) (2), wspólnik spółki komandytowej może żądać podziału jej wyniku finansowego i wypłaty części lub całości zysku wykazanego w sprawozdaniu finansowym spółki z końcem każdego roku obrotowego.

Zdaniem podatnika, wypłata z tytułu podziału zysku stanowi odzwierciedlenie uzyskiwanego przez wspólników dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej. Dochód ten - jak wykazano powyżej - jest opodatkowany u każdego wspólnika proporcjonalnie do określonego w umowie spółki prawa poszczególnych wspólników do udziału w zysku.

1. art. 52 par. 1 ksh, art. 103 ksh oraz art. 123 ksh.
2. art. 45 ust. 1 pkt 2 lit. b uor.
   
   

W konsekwencji, w ocenie podatnika sama wypłata na rzecz wspólnika środków z tytułu podziału zysku spółki komandytowej na podstawie odrębnych przepisów ksh oraz uor nie skutkuje powstaniem obowiązku w pdof. Wypłata zysku przez spółkę na rzecz wspólnika jest odrębnym źródłem przychodów/ odrębną podstawą opodatkowania w przypadku wypłaty zysku ze spółki będącej osobą prawną. W takim przypadku występuje podwójne opodatkowanie — raz na poziomie spółki (opodatkowanie zysku spółki) oraz drugi raz na poziomie udziałowca (wypłacona dywidenda) W przypadku spółek osobowych takich jak spółka komandytowa) ze względu na ich transparentność podatkową wystąpi jednokrotne opodatkowanie na poziomie wspólników w momencie osiągnięcia dochodów przez spółkę (w trakcie roku obrotowego wspólnicy opłacają zaliczki na podatek tak więc nie powinien wystąpić dodatkowy obowiązek podatkowy po zakończeniu roku spowodowany wypłatą zysku wspólnikom).

Z prezentowanym powyżej stanowiskiem zgodził się m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej 12 września 2008 r. w podobnym stanie faktycznym interpretacji indywidualnej (sygn. IPPB1/415-735/08-2/JB). W szczególności potwierdził on że "(…) podział zysku z końcem roku obrotowego stanowić będzie zawsze czynność neutralną podatkowo dla wspólników spółki osobowej jako że — co wynika z zasady neutralności podatkowej spółki osobowej — zysk znajdujący się w spółce i tak stanowi w istocie środki jej wspólników. Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w wydanej 30 października 2008 r. w podobnym stanie faktycznym interpretacji indywidualnej (sygn. ITPB1/415-438b/08/MR) potwierdził, że "(...) wypłata na rzecz wspólników środków z tytułu podziału zysku spółki jawnej (…) nie skutkuje powstaniem obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych".

Uwzględniając powyższe podatnik wnosi o potwierdzenie prawidłowości zajmowanego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla pozostałych wspólników spółki komandytowej. Interpretacja indywidualna wywiera skutek wyłącznie w stosunku do tego podmiotu, do którego jest skierowana.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje