Istota interpretacji:

1) Czy dla potrzeb ewidencji środków trwałych, jako wartość początkową wnoszonych nieruchomości należy przyjąć ich wartość ustaloną przez wspólników w umowie spółki osobowej, nie wyższą od ich wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu i czy od tak ustalonej wartości początkowej budynków i budowli odpisy amortyzacyjne, w części stanowiącej udział Spółki w zysku spółki osobowej, będą stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki? 2) Czy w przypadku zbycia nieruchomości przez spółkę osobową, kosztem uzyskania przychodów Spółki będzie wartość nieruchomości określona w umowie spółki osobowej, nie wyższa niż ich wartość rynkowa z dnia wniesienia wkładu pomniejszona o ewentualne odpisy amortyzacyjne, w części stanowiącej udział Spółki w spółce osobowej

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

(dalej: "Spółka") jest spółką akcyjną, zajmującą się sprzedażą mebli oraz dodatków wyposażenia wnętrz. Spółka jest właścicielem nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz budynków i budowli (dalej wspólnie: "nieruchomości"), które nabyła w przeszłości za określoną cenę lub wytworzyła we własnym zakresie za określony koszt (wartość historyczna). Obecnie Spółka zamierza przystąpić do spółki osobowej prawa handlowego, której celem będzie prowadzenie działalności m.in. w zakresie wynajmu nieruchomości i zarządzania nieruchomościami. Udział w spółce osobowej zostanie objęty w zamian za wkład niepieniężny w postaci powyższych nieruchomości.

Wartość księgowa netto nieruchomości wynikająca z ewidencji środków trwałych Spółki, nie odpowiada ich aktualnej wartości rynkowej. Zgodnie z regulacjami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.), wartość wkładu zostanie określona w umowie spółki osobowej i będzie odpowiadać wartości rynkowej przedmiotu wkładu na dzień jego wniesienia.

Dla potrzeb ewidencji środków trwałych wartość początkowa wniesionych nieruchomości zostanie określona w wysokości wartości wkładu niepieniężnego ustalonej przez wspólników w umowie spółki osobowej, nie wyższej od wartości rynkowej nieruchomości na dzień wniesienia wkładu. Powyższa wycena odpowiada wymogom wyceny środków trwałych wynikającym z ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.).

W zależności od sytuacji gospodarczej spółka osobowa, do której wniesione zostaną nieruchomości, będzie bądź wykorzystywać je w swojej działalności gospodarczej, bądź też dokona ich zbycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie wartości początkowej nieruchomości.

Czy dla potrzeb ewidencji środków trwałych, jako wartość początkową wnoszonych nieruchomości należy przyjąć ich wartość ustaloną przez wspólników w umowie spółki osobowej, nie wyższą od ich wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu i czy od tak ustalonej wartości początkowej budynków i budowli odpisy amortyzacyjne, w części stanowiącej udział Spółki w zysku spółki osobowej, będą stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki...

Zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb ewidencji środków trwałych należy przyjąć jako wartość początkową wnoszonych nieruchomości ich wartość ustaloną przez wspólników w umowie spółki osobowej, nie wyższą od ich wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu. Od tak ustalonej wartości początkowej (w przypadku budynków i budowli), na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odpisy amortyzacyjne, w części stanowiącej udział Spółki w zysku spółki osobowej, będą stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki.

Spółka stoi na stanowisku, że przy braku odmiennych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych regulujących zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych wniesionych wkładem niepieniężnym przez spółkę kapitałową do spółki osobowej, przy ustalaniu powyższej wartości początkowej należy wziąć pod uwagę wartość wkładu określoną w umowie spółki osobowej.

Taka zasada wyceny, zdaniem Spółki, znajduje potwierdzenie na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: "updof"). Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Zdaniem Spółki, powyższa zasada powinna mieć odpowiednie zastosowanie również w przypadku, gdy wspólnikami spółki osobowej są osoby prawne.

Analogiczne stanowisko, jak podaje Spółka, zajął Minister Finansów w interpretacjach indywidualnych dotyczących podobnego stanu faktycznego (wniesienia przez osobę prawną wkładu niepieniężnego do spółki osobowej) wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 20 października 2008 r. (sygn. lPPB3/423-1070/08-4/MS):

"Jak wynika z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jej regulacje prawne mają zastosowanie m.in. do jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek nie mających osobowości prawnej art. 1 ust.2). Art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych normuje sposób ustalania wartości początkowej aportu wyłącznie w sytuacji wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej.

W przedmiotowej sprawie pytanie dotyczy zaś zasad ustalania wartości początkowej nieruchomości zabudowanej halą wniesionej w formie aportu do spółki osobowej.

Odnosząc się do przedstawionego problemu zauważyć należy, iż zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

W konsekwencji, w ewidencji środków trwałych spółki osobowej należy zatem przyjąć, jako wartość początkową, wartość nieruchomości określoną przez Wspólników w umowie spółki osobowej na dzień wniesienia wkładu, nie wyższą od jej wartości rynkowej z dnia wniesienia aportu."

oraz przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 1 października 2008 r. (sygn. ILPB3/423-411/08-2/HS):

"Odnosząc się do opisanego zdarzenia przyszłego zauważyć należy, iż zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za "wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się - w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Biorąc pod uwagę rozwiązania prawne w wymienionych ustawach podatkowych, podstawę do ustalenia wartości początkowej wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej (spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej) powinien stanowić ww. przepis art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych."

Powyższa interpretacja znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 maja 2008 r. (sygn. IP-PB3-423-234/08-2/MS) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 marca 2008 r. (sygn. ILPB3/423-16/08-3/HS).

Ponadto, zdaniem Spółki, powyższa interpretacja ma silne uzasadnienie celowościowe, gdyż w jej wyniku w przypadku spółki osobowej, w której wspólnikami są osoby fizyczne i prawne majątek spółki osobowej będzie posiadał tę samą wartość z punktu widzenia wszystkich wspólników. Nie ma podstaw prawnych ani praktycznych możliwości, aby w sposób odmienny (dyskryminujący) traktować dla celów wyceny i amortyzacji wkłady niepieniężne wnoszone przez wspólników będących osobami prawnymi i fizycznymi.

Wskazana interpretacja wynika również z zasad wyceny wkładów niepieniężnych do spółki osobowej dla celów bilansowych, zgodnie z którymi, środki trwałe wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, a jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika aktywów, jego wyceny dokonuje się według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu (art. 28 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Należy zauważyć, że również w przypadku, gdy wartość księgowa składnika aktywów jest wyższa niż wartość rynkowa, przepisy rachunkowe wskazują na zasadność korekty wyceny tego składnika do wartości godziwej (art. 28 ust. 7 ustawy o rachunkowości).

Dodatkowo, Spółka wskazuje, iż analogiczna regulacja zawarta jest w art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do wartości początkowej wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółki kapitałowej. Biorąc pod uwagę, że skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółki osobowej, lecz odnoszące się do wspólników będących osobami prawnymi, zasadniczo powinny być rozpatrywane w oparciu o ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz przy braku innych szczególnych regulacji w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczących tej kwestii, Spółka wnioskuje, że art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, identyczny co do konstrukcji z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosuje się także do spółek osobowych, gdy ich wspólnikami są spółki kapitałowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Jak wynika z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), jej regulacje prawne mają zastosowanie m.in. do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej.

Zatem podstawę do ustalenia wartości początkowej wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej stanowią przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie więc - odpowiadający co do treści i zasady przepisowi zawartemu w art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - przepis art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z względnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż tut. Organ uznał, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe ze względu na błędne uzasadnienie tego stanowiska, określające jako właściwe dla przedmiotowej sprawy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednak mimo to, jak wskazano wyżej, spółka osobowa powinna określić wartość początkową Nieruchomości, w wysokości ustalonej przez wspólników na dzień wniesienia aportu, nie wyższą jednak od wartości rynkowej tych składników, określonej w umowie spółki osobowej na moment wniesienia wkładu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Spółkę pism urzędowych tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów, został rozstrzygnięty odrębną interpretacją z dnia 3 marca 2009 r. nr ILPB1/415-1024/08-3/IM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.