|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: amortyzacja, koncesje, koszty bezpośrednie, koszty pośrednie, projekt, przyłącze, środek trwały, wartości niematerialne i prawne | |
| Data: 2009-02-20 | |
![]() Istota interpretacji:1) Czy wydatki za opracowanie wniosku o udzielenie koncesji na prace poszukiwawcze i badawcze dotyczące złoża kruszywa oraz opłata koncesyjna za rozpoznawanie złoża kruszywa jak również opłata z sporządzenie wniosku o koncesję oraz opłata za koncesję na wydobycie kruszywa winny być zaliczone jako koszt pośredni do rozliczenia w czasie obowiązywania koncesji, czy też w dacie poniesienia winny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów? Czy w przypadku wcześniejszego wygaśnięcia koncesji, z tą datą nie rozliczone koszty ww. winny być jednorazowo odniesione w koszty uzyskana przychodów? 2) Czy wydatki poniesione na dokumentację: geologiczną złoża, projekt zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarach gmin związanych z eksploatacją złoża kruszywa, projekt zagospodarowania złoża, raport oddziaływania na środowisko należy zaliczyć do wartości niematerialnych i prawnych jako prawa autorskie i amortyzować, czy też jako koszty pośrednie zaliczyć w dacie poniesienia do kosztów uzyskania przychodów, czy też rozliczać w czasie? Jeśli amortyzować to w którym miesiącu wprowadzić do ewidencji, a jeśli rozliczać w czasie to w jakim okresie i od kiedy? 3) Czy wydatki za projekt budowlany dotyczący przełożenia rowu melioracyjnego, wydatki związane z wyłączeniem lasów z produkcji leśnej, opłaty skarbowe oraz opłaty za wypisy z gruntów związane z ww. czynnościami stanowiące koszt pośredni należy zaliczyć w dacie poniesienia do kosztów uzyskania przychodów, czy rozliczać w czasie? 4) Czy wydatki związane z budową przyłącza energetycznego należy zaliczyć do środków trwałych czy jako koszty pośrednie uznać w dacie poniesienia za koszty uzyskania przychodów?Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2008 r. (data wpływu 28 listopada 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów:
UZASADNIENIE W dniu 28 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki Jawnej, która zajmuje się wydobyciem surowca - żwiru i piasku. Spółka prowadzi księgi handlowe. W związku z planowanym uruchomieniem kolejnego zakładu górniczego zajmującego się wydobyciem żwiru (na gruntach będących własnością Wnioskodawcy, nie stanowiących majątku Spółki - przed uruchomieniem zakładu grunty te zostaną wniesione do Spółki jako aport) ponoszone są przez Spółkę wydatki związane z otrzymaniem koncesji na wydobycie kruszywa naturalnego na ww. gruntach. W dniu 20 lipca 2007 r. Spółka uzyskała koncesję na rozpoznawanie złoża kruszywa naturalnego na okres 24 miesięcy, tj. do dnia 20 lipca 2009 r. celem określenia zasobów złóż. W związku z powyższym Spółka poniosła poniższe wydatki:
Wraz z ukończeniem czynności związanych z rozpoznawaniem złoża kruszywa w dniu 12 lutego 2008 r. wydana została decyzja przez Marszałka Województwa o wygaśnięciu koncesji na rozpoznawanie złoża kruszywa. Po rozpoznaniu i udokumentowaniu złoża jednostka poniosła kolejne wydatki konieczne do uzyskania koncesji na eksploatację złoża tj.:
Planowany, wnioskowany przez Spółkę termin obowiązywania koncesji, zostanie określony na podstawie wielkości złoża i szacunkowo określonego wydobycia w poszczególnych latach. Równocześnie z czynnościami związanymi z uzyskaniem koncesji Spółka poniosła kolejne wydatki związane z przedmiotową inwestycją:
Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania 1 wydatki związane z koncesją na rozpoznawanie złoża kruszywa oraz opłata koncesyjna winny być rozliczone proporcjonalnie w okresie na jaki została udzielona koncesja, a w miesiącu, w którym koncesja decyzją Marszałka Województwa wygasła, w całości spisane w koszty uzyskania przychodów. Wydatki związane z otrzymaniem koncesji na wydobycie kruszywa oraz opłata koncesyjna winny być w dacie poniesienia, jako koszty pośrednie, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie jest bowiem możliwe powiązanie powyższych wydatków z przychodem konkretnego roku podatkowego, lecz jednocześnie jego poniesienie warunkuje uzyskanie przychodów w okresie wskazanym faktycznie w koncesji, który jest jednak określony szacunkowo i w efekcie uzależniony od wielu czynników, takich jak: faktycznej wielkości złoża, wielkości wydobycia, a przede wszystkim popytu rynku. Jednocześnie w czasie obowiązywania koncesji Spółka może wystąpić z wnioskiem o jej przedłużenie. Z uwagi na powyższe poniesiony wydatek warunkuje uzyskanie przychodów w bliżej nieokreślonej przyszłości. Zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. W zakresie pytania 2 wydatki poniesione na dokumentację niezbędną do otrzymania koncesji na wydobycie kruszywa należy zaliczyć do wartości niematerialnych i prawnych i wprowadzić do ewidencji w miesiącu, w którym rozpoczęto eksploatację nowego złoża kruszywa. Zgodnie z art. 22b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. autorskie i pokrewne prawa majątkowe o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Zgodnie zaś z art. 1 ust.1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażania. W zakresie pytania 3 wydatki poniesione na przygotowanie części gruntów pod budowę zakładu górniczego winny być uznane za koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Nie jest bowiem możliwe powiązanie powyższych wydatków z przychodem konkretnego roku podatkowego, lecz jednocześnie jego poniesienie warunkuje uzyskanie przychodów w okresie wskazanym faktycznie w koncesji, który jest jednak określony szacunkowo i w efekcie uzależniony od wielu czynników, takich jak: faktycznej wielkości złoża, wielkości wydobycia, a przede wszystkim popytu rynku. Z uwagi na powyższe poniesiony wydatek warunkuje uzyskanie przychodów w bliżej nieokreślonej przyszłości. Zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. W zakresie pytania 4 wydatki związane z budową przyłącza energetycznego, które po wybudowaniu zostanie własnością Spółki (nie przejdzie na własność Zakładu Energetycznego) i jednocześnie nie będzie stanowiło części składowej nieruchomości, nie można traktować jako środka trwałego. Zgodnie bowiem z art. 22a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia, środki transportu i inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Przyłącze energetyczne nie spełnia kryterium kompletności, warunkiem jego działania jest bowiem podłączenie do sieci energetycznej jako całości zakładu energetycznego. Z uwagi na powyższe koszty te winny być zaliczone w dacie poniesienia do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przez pojęcie "zachować" należy rozumieć "dochować coś w stanie niezmienionym, nienaruszonym, utrzymać". Natomiast "zabezpieczyć" oznacza "uczynić bezpiecznym, niezagrożonym, dać ochronę". Można więc przyjąć, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, które umożliwią dalsze funkcjonowanie źródła. Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione. Kwalifikując zatem wydatek w koszty podatkowe trzeba stwierdzić, że winien on spełnić dwa warunki: wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów oraz nie może to być wydatek wymieniony w zamkniętym katalogu negatywnym, ujętym w przepisie art. 23 ustawy. Należy zauważyć, iż kryterium zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych jest uzależnione od celu poniesienia wydatku, a nie od wystąpienia efektu w postaci osiągnięcia przychodu. Określony wydatek może bowiem zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów również wówczas, gdy nie przyniósł spodziewanego przychodu, ale został poniesiony w takim celu. W przypadku podatników prowadzących ewidencję księgową w formie ksiąg rachunkowych zastosowanie znajdą przepisy art. 22 ust. 5-5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tych regulacji koszty uzyskania przychodów dzielą się na koszty bezpośrednio oraz pośrednio związane z uzyskanym przychodem. Treść art. 22 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.
Koncesja jest aktem administracyjnym wydawanym przez organ koncesyjny. Akt ten upoważnia koncesjonariusza do prowadzenia ściśle określonej działalności gospodarczej. Koncesjonowanie wprowadza się w przypadku działalności, które mają szczególne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo państwa lub obywateli albo inny ważny interes publiczny. Rodzaje działalności koncesjonowanej zostały wymienione enumeratywnie w rozdziale 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095 ze zm.), która reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów administracji publicznej w tym zakresie. Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych. Art. 47 ust. 1 pkt 3 stanowi natomiast, iż koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 5 lat i nie dłuższy niż 50 lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy. Z przedstawionych okoliczności wynika, iż Spółka Jawna, która zajmuje się wydobyciem surowca - żwiru i piasku w dniu 20 lipca 2007 r. uzyskała koncesję na rozpoznawanie złoża kruszywa naturalnego na okres 24 miesięcy, tj. do dnia 20 lipca 2009 r. celem określenia zasobów złóż. Ponadto, po rozpoznaniu i udokumentowaniu złoża oraz sporządzeniu planu zagospodarowania przestrzennego na obszarach gmin związanych z eksploatacją złoża Jednostka ma zamiar ubiegać się o koncesję na eksploatacje złoża, co uzależnione jest od rozpoznanej wielkości tego złoża. Stwierdzić należy zatem, iż poniesione przez Spółkę wydatki na ww. koncesje nie mogą być powiązane z przychodami konkretnego roku podatkowego, lecz warunkują przychody Jednostki w okresie korzystania z koncesji. Opłaty te zaliczyć należy więc, jak wskazuje Wnioskodawca do kosztów pośrednich, o których mowa w art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ponieważ dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, powinny być odnoszone w ciężar kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, na jaki udzielono koncesję. Mając jednocześnie na uwadze przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest równocześnie podstaw do zaliczenia opłat za koncesje do wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. W art. 22b tej ustawy znajduje się bowiem zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, w którym brak jest jednak koncesji. Wnioskodawca informuje również, iż przedmiotowa inwestycja dotycząca eksploatacji kruszywa naturalnego związana była z koniecznością poniesienia wydatków: w celu przygotowania części gruntów objętych wnioskiem koncesyjnym pod budowę zakładu górniczego, tj. wydatki za projekt budowlany dotyczący przełożenia rowu melioracyjnego, wydatki związane z wyłączeniem lasów z produkcji leśnej, opłaty skarbowe oraz opłaty za wypisy z gruntów oraz w celu budowy zakładu górniczego, tj. wydatki związane z budową przyłącza energetycznego, opłaty za wypisy z rejestru gruntów związane z powyższą czynnością. Wskazać należy więc, iż nie jest możliwe powiązanie takich wydatków z konkretnymi przysporzeniami. Koszty te warunkują jednak uzyskanie przychodów Spółki dotyczących działalności koncesjonowanej. Zatem wydatki te zaliczyć należy, do kosztów pośrednich, o których mowa w art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które powinny być potrącane w dacie ich poniesienia. Jednocześnie, ciężar prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności. Reasumując, wydatki za opracowanie wniosku o udzielenie koncesji na prace poszukiwawcze i badawcze dotyczące złoża kruszywa oraz opłata koncesyjna za rozpoznawanie złoża kruszywa jak również opłata za sporządzenie wniosku o koncesję oraz opłata za koncesję na wydobycie kruszywa, winny być zaliczone do kosztów pośrednich i rozliczane w czasie obowiązywania koncesji, a w przypadku wcześniejszego wygaśnięcia koncesji, nie rozliczone koszty powinny być jednorazowo odniesione w koszty uzyskania przychodów. Wydatki poniesione na dokumentację geologiczną złoża, projekt zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarach gmin związanych z eksploatacją złoża kruszywa, projekt zagospodarowania złoża, raport oddziaływania na środowisko, należy zaliczyć do kosztów pośrednich i rozliczać w czasie, nieprawidłowe jest zatem zaliczenie ich do wartości niematerialnych i prawnych. Wydatki za projekt budowlany dotyczący przełożenia rowu melioracyjnego, wydatki związane z wyłączeniem lasów z produkcji leśnej, opłaty skarbowe oraz opłaty za wypisy z gruntów stanowią koszt pośredni i należy zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia.
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2009-02-20 |
