Istota interpretacji:

Czy prowadząc działalność gospodarczą polegającą na transporcie drogowym towarów był Pan uprawniony do jednorazowego odpisu amortyzacyjnego z tytułu zakupu ciągnika siodłowego w 2007 r.?

W dniu 2 sierpnia 2007 r. Wnioskodawca, dla potrzeb prowadzonej działalności zakupił ciągnik siodłowy za kwotę 195.000 zł netto i w tym samym miesiącu wprowadził w/w pojazd do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonał jednorazowej amortyzacji.

Wnioskodawca oświadczył, że nigdy nie korzystał z pomocy funduszy unijnych.

Przedstawiając stan faktyczny, Pan (...) zadał pytanie czy prowadząc działalność gospodarczą polegającą na transporcie drogowym towarów był uprawniony do jednorazowego odpisu amortyzacyjnego z tytułu zakupu ciągnika siodłowego w 2007 r.

Wnioskodawca, wyraził pogląd, iż w opisanym stanie faktycznym, spełnione zostały wymogi określone w art. 22k ust 7-12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu, obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., a tym samym miał prawo do jednorazowej amortyzacji zakupionego ciągnika siodłowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając - na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) - w imieniu Ministra Finansów, w dniu 18 kwietnia 2008 r. wydał interpretację indywidualną Nr ITPB1/415-105/08/AT, w której stwierdził, iż stanowisko Pana (...) przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2008 r. jest nieprawidłowe.

Stwierdzono bowiem, iż zgodnie z art. 22k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób pomoc, o której mowa w ust. 7 ustawy stanowi pomoc udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasadyde minimis. tj. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu dopomocy de minimis(Dz. Urz. UEL 379 z dnia 28 grudnia 2006 r.), którego przepisy, zgodnie z art. 1 ust. 1 lit g "znajdują zastosowanie do pomocy przyznawanej podmiotom gospodarczym we wszystkich sektorach z wyjątkiem pomocy na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego przyznawanej podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego".

Tym samym uznano, iż w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Pan (...) nie miał "prawnej możliwości skorzystania w 2007 r. - w ramach prowadzonej przez siebie działalności, której zakres dotyczy świadczenia usług drogowego transportu towarów - z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, w odniesieniu do zakupionego środka transportowego, o którym mowa we wniosku. Jeżeli bowiem z odrębnych przepisów wynika, że podatnik nie ma prawa do korzystania z pomocy publicznej, to także nie może korzystać z pomocy publicznej w postaci jednorazowej amortyzacji.".

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył co następuje.

Zgodnie z art. 22k ust. 7-11 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych, od wartości początkowej środków trwałych z grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Powołane wyżej przepisy wykluczają możliwość dokonywania jednorazowo odpisów amortyzacyjnych, w stosunku do niektórych środków trwałych (np. samochodów osobowych) oraz niektórych podatników (niespełniających kryteriów małego podatnika, a także rozpoczynających prowadzenie działalności w warunkach określonych w art. 22k ust. 11 ustawy. Przepisy nie wykluczają możliwości stosowania jednorazowej amortyzacji w stosunku do innych pojazdów transportu drogowego, w tym samochodów ciężarowych, przez podatników prowadzących działalność w zakresie drogowego transportu towarowego.

Amortyzacja dokonana na zasadach określonych w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowipomoc de minimisudzielaną w zakresie i na zasadach określonych w obowiązujących aktach prawa wspólnotowego (art. 22k ust. 10 ustawy). Powyższe oznacza, iż jednorazowy odpis amortyzacyjny nie ma zastosowania w przypadku gdy w świetle przepisów dotyczących pomocy publicznej, nie jest dopuszczalne udzielenie podatnikowipomocy de minimis.

Zasadypomocy de minimisuregulowane zostały rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu dopomocy de minimis(Dz.Urz. UE L 379 z dnia 28 grudnia 2006r.). Przepisów tych (zgodnie z art. 1 ust. 1 lit g rozporządzenia) nie stosuje się między innymi do pomocy na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego przyznawanej podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego.

Zauważyć należy, iż odpisy amortyzacyjne stanowią pieniężny wyraz stopniowego zużywania się trwałych składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej i są elementem kosztów uzyskania przychodów. Prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych oraz wyboru sposobu (metody) amortyzacji przysługuje podatnikowi niezależnie od formy nabycia środka trwałego.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny jakkolwiek stanowi pomoc publiczną, to nie stanowi pomocy na nabycie środka trwałego. Zatem podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie drogowego transportu towarowego mają możliwość korzystania z jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od nabytych dla potrzeb tej działalności pojazdów transportu towarowego w tym ciągników.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego, stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należało uznać za prawidłowe i z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.