Istota interpretacji:

W jaki sposób należy ustalić koszty uzyskania przychodów przypadające na wspólnika Spółki w razie dokonania przez Spółkę w przyszłości sprzedaży budynków mieszkalnych, jakie zostaną wybudowane na aportowanych działkach, w części dotyczącej ceny sprzedaży poszczególnej działki?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem w X Nieruchomości Spółka komandytowa z/s w W(…) (dalej: Spółka). Obecnie wspólnicy planują wnieść aportem do Spółki działki budowlane (dalej: Działki) i ująć je w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Wartość początkowa każdej z Działek zostanie ustalona w oparciu o wartość rynkową z dnia dokonania aportu.

Na wniesionych do Spółki Działkach będą realizowane inwestycje polegające na budowie budynków mieszkalnych (m.in. domy jednorodzinne).

Wnioskodawca podaje, iż w przyszłości Spółka zamierza sprzedawać budynki mieszkalne wraz z Działkami, na których zostaną one wybudowane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób ustalić koszty uzyskania przychodów przypadające na wspólnika Spółki w razie dokonania przez Spółkę w przyszłości sprzedaży budynków mieszkalnych, jakie zostaną wybudowane na aportowanych Działkach, w części dotyczącej ceny sprzedaży poszczególnej Działki...

Zdaniem Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Zasada ta ma również odpowiednie zastosowanie do rozliczania m.in. kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca podkreśla, iż aport jest wkładem niepieniężnym wnoszonym do Spółki w celu pokrycia udziałów (praw udziałowych). Przedmiotem aportu mogą być tylko takie prawa i rzeczy, które można wycenić, tzn. przypisać im określoną wartość rzeczywistą. Zdolność aportową posiadają m.in. grunty.

W świetle art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do osobowej spółki handlowej (czyli również do spółki komandytowej) - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Oznacza to, iż wspólnicy mogą ustalić wartość wkładu na poziomie cen rynkowych lub w niższej wysokości.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem w razie gdy w przyszłości dojdzie do odpłatnego zbycia przez Spółkę poszczególnych Działek wraz z wybudowanymi na niej budynkami mieszkalnymi, w celu ustalenia kosztów uzyskania przychodów dotyczących takiej transakcji należy się odwołać do wartości w jakiej wyceniono wkład w zmianie umowy Spółki. Tym samym koszty uzyskania przychodów przypadające na wspólnika Spółki, należy ustalić - z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości wartości początkowej poszczególnej Działki wniesionej aportem do Spółki wykazanej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Spółkę.

Wnioskodawca wskazuje, iż powyższy sposób ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia składników rzeczowych aktywów trwałych będących własnością Spółki, które zostały przez nią nabyte w drodze aportu jest akceptowany przez organy podatkowe, czego wyrazem są m.in.:

1. decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 28 grudnia 2007 r., nr BI/415-1070/07 wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku,
2. interpretacja indywidualna z dnia 15 listopada 2007 r. nr ITPB3/423-61/07/DK wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, oraz
3. interpretacja indywidualna z dnia 16 lipca 2008 r. nr ILPB3/423-231/08-2/HS wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1. nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2. nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
   nbspnbsp - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
   
   

Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości koszty uzyskania tego przychodu ustala się w wysokości wartości początkowej nieruchomości ustalonej na dzień wniesienia wkładu, pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych. Zatem w sytuacji, gdy spółka komandytowa dokona sprzedaży gruntu, wniesionego aportem przez wspólników, uznanego przez spółkę komandytową za środek trwały, kosztem uzyskania przychodów będzie wartość nieruchomości ustalona na dzień wniesienia wkładu nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Treść art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Zatem koszty uzyskania przychodów przypadające na wspólnika Spółki należy określić proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje