Istota interpretacji:

Czy odsetki od kredytu, prowizja bankowa związana z jego udzieleniem oraz koszty ubezpieczenia kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości naliczone i zapłacone do dnia oddania składnika majątku do użytkowania zwiększają jego wartość początkową zgodnie z art. 22g ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni - osoba fizyczna, od dnia 7 grudnia 2007 r. rozpoczęła działalność gospodarczą pod własnym nazwiskiem. Podstawowym przedmiotem działalności jest działalność rekreacyjna pozostała oraz prowadzenie restauracji. Wnioskodawczyni podaje, iż w związku z powyższym zamiarem przed datą rozpoczęcia działalności zawarła umowę z bankiem na tzw. "kredyt gotówkowy zabezpieczony aktywami płynnymi" z przeznaczeniem na finansowanie potrzeb konsumpcyjnych. We wniosku kredytowym jako cel kredytowania podano zakup nieruchomości. Zainteresowana podaje, iż nieruchomość została zakupiona z przeznaczeniem na działalność gospodarczą prowadzoną przez Zainteresowaną i po odpowiednich działaniach modernizacyjnych będzie podstawowym źródłem przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od kredytu, prowizja bankowa związana z jego udzieleniem oraz koszty ubezpieczenia kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości naliczone i zapłacone do dnia oddania składnika majątku do użytkowania zwiększają jego wartość początkową zgodnie z art. 22g ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne...

Zdaniem Wnioskodawczyni, odsetki oraz pozostałe koszty kredytu zwiększają wartość początkową inwestycji. Mimo tego, iż kredyt został zaciągnięty na osobę fizyczną, to w całości zostanie przeznaczony na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię więc również poniesione opłaty i odsetki mają związek z prowadzoną działalnością. Wnioskodawczyni uważa, że decydujące znaczenie ma cel na jaki zaciągnięto kredyt, a był nim zakup nieruchomości jako składnika majątku firmy (zostało to zapisane we wniosku kredytowym) oraz faktyczne przeznaczenie środków uzyskanych z tytułu zaciągniętego kredytu. Wnioskodawczyni zaznacza, że przedmiotowe koszty kredytu nie znajdują się w katalogu art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawczyni, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Stosownie do treści art. 22g ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia.

Natomiast zgodnie z art. 22g ust. 3 ww. ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Artykuł 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków: - zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez Wnioskodawczynię,

• odsetki zostały zapłacone,
• odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

Należy przy tym podkreślić, że ustawodawca nie różnicuje rodzaju kredytu, od którego spłacane są odsetki. Jednakże należy zaznaczyć, iż to na Wnioskodawczyni spoczywa obowiązek udowodnienia faktu, że pobrane środki zostały przeznaczone na cel związany z przedmiotem prowadzonej działalności.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawczynię stan faktyczny należy uznać, iż w myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli prowizja bankowa związana z udzieleniem kredytu, koszty ubezpieczenia oraz odsetki od kredytu zostały naliczone i zapłacone do dnia przekazania środka trwałego do używania, to zwiększają one wartość początkową tego środka trwałego i poprzez odpisy amortyzacyjne mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.