Istota interpretacji:

Czy dokonane odpisy amortyzacyjne oraz inne wydatki związane z eksploatacją przedmiotowego pojazdu (części, akcesoria, paliwo itp.) będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na zasadach ogólnych (p) jako agent ubezpieczeniowy (m.in. zawieranie umów ubezpieczeń majątkowych). Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dnia 07.06.2008 r. Wnioskodawca zakupił pojazd typu q marki H FT R z 2008 r., który będzie służył Wnioskodawcy na potrzeby prowadzonej działalności i będzie stanowił środek trwały.

Wnioskodawca zamieszkuje i wykonuje działalność na trenach, których znaczną część stanowią gospodarstwa rolne, łąki, lasy, sady itd. Jednym z aspektów prowadzonej działalności jest dokonywanie ubezpieczeń dotowanych upraw oraz szacowanie szkód.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1. Czy dokonane odpisy amortyzacyjne oraz inne wydatki związane z eksploatacją przedmiotowego pojazdu (części, akcesoria, paliwo itp.) będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy mając na uwadze treść art. 22 ust 1ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 22a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zarówno odpisy amortyzacyjne jak również inne wydatki związane z eksploatacją pojazdu (części, akcesoria, paliwo itp.) będą stanowiły koszty uzyskania przychodów.

Powyższe wydatki będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów oraz zabezpieczenia źródła przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

• być właściwie udokumentowany.
  
  

W myśl art. 22 ust. 8 cytowanej ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

• o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
  
  

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zakupił pojazd typu q marki H F R z 2008 r., który będzie środkiem trwałym wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej.

Prawo podatkowe niejednokrotnie posługuje się definicjami zawartymi w innych gałęziach prawa. Przepis art. 2 pkt. 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) zawiera definicję wyrażenia pojazd - jest to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane.

Według encyklopedii (Wi), pod pojęciem pojazdu typy quad rozumie się motocykl na czterech kołach przeznaczony głównie do sportu i rekreacji. Ze względu na walory trakcyjne znajduje również zastosowanie w rolnictwie i ratownictwie górskim.

W związku z powyższym H FT R z 2008 r. jest pojazdem (czterokołowym), zatem nawiązując do definicji zawartej w ustawie -Prawo o ruchu drogowym należy stwierdzić, że jest również środkiem transportu.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca zakupiony pojazd typy q będzie wykorzystywał na potrzeby działalności gospodarczej oraz wprowadzi go do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, to wówczas może - stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy - uznać za koszty uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem art. 23. Jednocześnie należy zauważyć, iż poniesione i prawidłowo udokumentowane wydatki dotyczące eksploatacji w tym zakup paliwa oraz inne koszty użytkowania ww. środka transportu stanowiącego składnik majątku Wnioskodawcy będą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Przy czym wykazanie związku poniesionych wydatków z działalnością gospodarczą oraz ich wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.