Istota interpretacji:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w której otrzymał dotację z Powiatowego Urzędu Pracy na utworzenie stanowisk pracy dla czterech osób bezrobotnych. Z otrzymanej dotacji zakupiono środki trwałe. Wnioskodawca pyta czy dotacja na utworzenie nowych stanowisk pracy stanowi przychód z działalności gospodarczej. Czy odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, sfinansowanych częściowo ze środków pochodzących z dotacji stanowią koszt uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma Wnioskodawcy uzyskała dotację z Powiatowego Urzędu Pracy na utworzenie stanowisk pracy dla czterech osób bezrobotnych (środki budżetowe). Z otrzymanej dotacji zakupiono środki trwałe. Wnioskodawca dotację otrzymał w kwocie 52.511,70 zł, a wartość zakupionych środków trwałych wyniosła 74.334,60 zł.

Powyższa dotacja została przelana na konto bankowe Wnioskodawcy, związane z prowadzoną działalnością w dniu 19 grudnia 2007 r. Wnioskodawca powyższej kwoty nie ujął w przychodach firmy. Rachunkowość w firmie Wnioskodawcy prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a podatek rozliczany jest zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca podaje, iż jest płatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy dotacja na utworzenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej (w działającej już firmie) stanowi przychód z działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym...
2. Czy odpisy amortyzacyjne od środka trwałego, sfinansowanego w części ze środków pochodzących z dotacji stanowią koszt uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana dotacja nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uważa, iż nie należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych zakupionych ze środków pochodzących z dotacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze treść powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

• dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych - zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
• ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych - nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż za całą otrzymaną dotację zakupiono środki trwałe.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy jeżeli kwota otrzymanej dotacji z Powiatowego Urzędu Pracy zostanie przeznaczona na zakup środków trwałych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, to otrzymana dotacja nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z powołanego przepisu wynika, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została Wnioskodawcy zwrócona w jakiejkolwiek formie, a zatem również poprzez dotację z Powiatowego Urzędu Pracy.

Z treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy wynika, że kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22i ust. 3 ww. ustawy odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów - stosownie do art. 22h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, za którą uważa się, w przypadku nabycia w drodze kupna, cenę ich nabycia (…) zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Fakt otrzymania dotacji na zakup środków trwałych nie wpłynie na wartość początkową, ani na wielkość odpisów amortyzacyjnych wykazywanych w ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca powinien jednak wydzielić z odpisów amortyzacyjnych taką ich część, która będzie równa kwotowo otrzymanej dotacji. Ta wydzielona część odpisów nie będzie mogła zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Należy zatem uznać, że dotacja na utworzenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej przeznaczona w całości na zakup środków trwałych nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, a odpisy amortyzacyjne od zrefundowanej wartości środków trwałych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Natomiast od pozostałej części wartości początkowej środków trwałych, sfinansowanych z własnych środków Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne stanowią koszt uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.